Dergiler / Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2023 / Cilt: 26 Sayı: 49-1 - Cumhuriyetin 100. Yılı Özel Sayısı

Türkiye Cumhuriyeti tarihinde turizmde kamu düzeyinde örgütlenme ve istihdam ile ilgili sorunlar

Problems related to the organization of public sector and employment in tourism in the history of the Republic of Türkiye

Sayfa
611–627
Yayın Tarihi
2023-10-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma sonucunda mevcut sorunlara yönelik somut çözüm önerileri sunulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye Cumhuriyeti’nde turizm ile ilgili kamusal alanda örgütlenmenin ilk örneğini oluşturan Türk Seyyahin Cemiyeti’nin 1923 yılında kurulmasından itibariyle turizmde örgütlenme arayışları devam etmiş ve yıllar içinde merkezileşme eğilimi giderek artmıştır. 1960’lı yıllardan itibaren sıkı bir merkezileşme politikası benimsenmiş olsa da dönemin gerektirdiği koşullar ve turizm pazarının genişlemesi, 2000’li yıllarla beraber turizmde bölgesel örgütlenmelerin gerekliliğini doğurmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türkiye’de turizmin örgütlenmesindeki ve konuya ilişkin yasal düzenlemelerdeki boşluklar ve karmaşalar devlet planlarında ve stratejilerinde de gündeme alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma sonucunda mevcut sorunlara yönelik somut çözüm önerileri sunulmuştur.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:İstihdam · Örgütlenme · Turizmde Örgütlenme

Özet

Türkiye Cumhuriyeti’nde turizm ile ilgili kamusal alanda örgütlenmenin ilk örneğini oluşturan Türk Seyyahin Cemiyeti’nin 1923 yılında kurulmasından itibariyle turizmde örgütlenme arayışları devam etmiş ve yıllar içinde merkezileşme eğilimi giderek artmıştır. 1960’lı yıllardan itibaren sıkı bir merkezileşme politikası benimsenmiş olsa da dönemin gerektirdiği koşullar ve turizm pazarının genişlemesi, 2000’li yıllarla beraber turizmde bölgesel örgütlenmelerin gerekliliğini doğurmuştur. Bununla birlikte bölgesel örgütlenmelerde çoğulculuğa önem verilmesi ve turizmle ilgili bütün parçaların yönetişim ilkeleri çerçevesinde sürece dahil edilmesi de gerekli hale gelmiştir. Türkiye’de turizmin örgütlenmesindeki ve konuya ilişkin yasal düzenlemelerdeki boşluklar ve karmaşalar devlet planlarında ve stratejilerinde de gündeme alınmıştır. Turizmin örgütlenmesinde yaşanan sorunlar, turizmle ilgili kamu kurumlarının istihdam politikalarında da karmaşıklığı ve eksikliği beraberinde getirmiştir. Kamusal turizm örgütlerinde istihdam edilen personelin bilgi, beceri ve donanımının turizmin yönetiminde belirleyici bir rol üstlendiğini ifade etmek mümkündür. Dolayısıyla bu çalışmanın temel amacı Türkiye’de kamusal alanda turizm örgütlenmesi ve istihdamı ile ilgili mevcut durumu ve temel problemleri belirlemektir. Bu amaç doğrultusunda literatür incelemesi yapılmış ve Türkiye Cumhuriyeti tarihinde turizmde örgütlenme ve istihdam konusu tartışmalı bir biçimde ele alınmıştır. Çalışma sonucunda mevcut sorunlara yönelik somut çözüm önerileri sunulmuştur.

Abstract

The search for organization in tourism has continued since the establishment of the Turkish Traveller Society in 1923, which constitutes the first example of public organization in the Republic of Türkiye, and the tendency towards centralization has gradually increased over the years. Although a strict centralization policy has been in place since the 1960s, the conditions of the time and the expansion of the tourism market have necessitated the establishment of regional tourism organizations since 2000s. It has become necessary to prioritize pluralism in regional organizations and to incorporate all tourism-related components into the process within the framework of governance principles. The gaps and complexities in tourism organization in Türkiye, as well as the related legal regulations, have been incorporated into government plans and strategies. Problems with tourism organization have also resulted in the complexity and deficiencies in the employment policies of tourism-related public institutions. It is reasonable to assert that the knowledge, skills, and equipment of personnel employed in public tourism organizations play an important role in tourism management. As a result, the primary goal of this research is to identify the current situation and major issues concerning tourism organization and public sector employment in Türkiye. A literature review was conducted for this purpose, and the issue of tourism organization and employment in the history of the Republic of Türkiye was widely discussed. Concrete solutions to existing problems are presented as a result of the research.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KATIRCIOĞLU, E., PELİT, E., KELEŞ, Y. (2023). Türkiye Cumhuriyeti tarihinde turizmde kamu düzeyinde örgütlenme ve istihdam ile ilgili sorunlar. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 26 Sayı: 49-1 - Cumhuriyetin 100. Yılı Özel Sayısı, 611–627. https://ajindex.com/articles/971306

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Akçura, G. (2012). Türkiye turizminde 150. yıl. Form Baskı Reklam. Akoğlan Kozak, M. (2009). Akademik turizm eğitimi üzerine bir durum analizi. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (22), 1-20.
  2. Altıntaş, A. K. ve Şahin, F. (2007). Reşit Saffet Atabinen (1884-1965) ve Türk turizmine katkıları. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi, 26(42), 9-36.
  3. Atabinen, R.S. (1934). Turizmin harsi, siyasi ve iktisadi faydaları. Kâğıtçılık ve Matbaacılık Anonim Şirketi. Baltacı, F., Üngüren, E., Avsallı, H. ve Demirel, O. N. (2012). Turizm eğitimi alan öğrencilerin eğitim memnuniyetlerinin ve geleceğe yönelik bakış açıların belirlemesine yönelik bir araştırma. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 4(1), 17-25.
  4. Barutçugil, İ. S. (1984). Turizm işletmeciliği. Uludağ Üniversitesi Basımevi. Batman, O., Zengin, B., Yıldırgan, R. ve Bayraktar, L. (2000). Önlisans düzeyinde turizm eğitimi alan öğrencilerin mesleğe ilişkin tutumları ve Sakarya Üniversitesi örneği, Haftasonu Seminerleri VII, Nevşehir: Erciyes Üniversitesi TİOYO, 24-26 Kasım, 218-239.
  5. Batman, O., Türkay, O. ve Ulama, Ş. (2018). Turizmde politika ve stratejiler. Değişim Yayınları.
  6. Besculides, A., Lee, M. E. and McCormick, P. J. (2002). Residents’ perceptions of the cultural benefits of tourism. Annals of Tourism Research, 29(2), 303-319.
  7. Bhatia, A. K. (2006). International tourism management. Sterling Publishers Pvt. Ltd. Bilgen, P. (2009). Turizm yönetimi ve yeniden yapılanması. [Yüksek Lisans Tezi], Ankara Üniversitesi.
  8. Bilgiçli, İ. ve Altınkaynak, F. (2016). Turizm endüstrisinin Türkiye ekonomisi içindeki yeri ve önemi; ekonomi paradigmasıyla yaklaşım. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 30, 560-580.
  9. Borzyszkowski, J. (2015). The past, present and future of destination management organizations (Dmo)–The example of national tourism organizations (Nto). In Conference proceedings of the 9th International Management Conference on Management and Innovation for Competitive Advantage Location: Bucharest (56-66).
  10. Cankül, D. (2016). Turizm diplomalı nitelikli personelin sektöre kazandırılmasında ortak akıl. [Doktora Tezi], Eskişehir Osmangazi Üniversitesi.
  11. Cengiz, Z. (2010). Turizmde örgütlenme boşluğu gizli kriz yaratıyor. 15.02.2020 tarihinde https://www.turizmguncel.com/makale/turizmde-orgutlenme-boslugu-gizli-kriz-yaratiyor-m283. html adresinden erişildi. Ceviz, C. (2018). Turizm lisans mezunlarının istihdam ve kariyer durumlar