Dergiler / Akademik Hassasiyetler / 2023 / Cilt: 10 Sayı: Cumhuriyet Özel Sayısı

CUMHURİYET DÖNEMİ PARTİ KAPATMA DAVALARINA FELSEFİ BİR YAKLAŞIM: REFAH PARTİSİ ÖRNEĞİ

A PHILOSOPHICAL APPROACH TO THE REPUBLICAN PERIOD PARTY CLOSURE CASES: THE CASE OF WELFARE PARTY

Sayfa
283–318
Yayın Tarihi
2023-10-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak Türkiye’de Batı örneklerinden farklı olarak parti kapatmaların bir istisna yerine kural halini aldığı görülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, Cumhuriyet Dönemi Türkiyesi’nde parti kapatma davalarının tarihsel-hukukî seyri eksen alınarak, Refah Partisi kapatma davasının siyasi, ekonomik ve toplumsal nedenleri üzerinde durulmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sonuç olarak Türkiye’de Batı örneklerinden farklı olarak parti kapatmaların bir istisna yerine kural halini aldığı görülmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Son olarak Türkiye’de parti kapatma davaları mevcut sorunu çözmekten ziyade karar verilemezliğin öngördüğü üzere birer erteleme aracıdır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Parti Kapatma Davaları · Refah Partisi · Karar Verilemezlik

Özet

Bu çalışmada, Cumhuriyet Dönemi Türkiyesi’nde parti kapatma davalarının tarihsel-hukukî seyri eksen alınarak, Refah Partisi kapatma davasının siyasi, ekonomik ve toplumsal nedenleri üzerinde durulmaktadır. Buna ek olarak çalışma “kurucu dışarısı” ve “karar verilemezlik” kavramları üzerinden Parti kapatma süreçlerinin ve davalarının anlamlandırılmasında felsefi bir çözümleme içermektedir. Çalışmanın amacı, Refah Partisi kapatma davasının nedenlerine felsefi bir bakış açısı kazandırmak ve “karar verilemezlik” kavramını eklemlendirmektir. Bunu yaparken “karar verilemezlik” yaklaşımının temeline, demokrasiyi koruma güdüsüyle hareket eden “militan demokrasi” yerine Türkiye örneğini anlamlandırmak için daha uygun olan rejimin korunması bağlamında “kurucu dışarısı” yerleştirilmiştir. Sonuç olarak Türkiye’de Batı örneklerinden farklı olarak parti kapatmaların bir istisna yerine kural halini aldığı görülmektedir. Parti kapatma davalarının benzer çizgiye sahip yeni partilerin kurulmasını engellememesi bağlamında Schmittyen bir bakış açısıyla dostluğu sürdürebilmek adına düşmanın varlığı devam ettirilmeye çalışıldığı görülmüştür. Bu durum ise siyasal olanın sahip olması gereken gerilimi ve dinamizmi sağlamaktadır. Son olarak Türkiye’de parti kapatma davaları mevcut sorunu çözmekten ziyade karar verilemezliğin öngördüğü üzere birer erteleme aracıdır.

Abstract

This study focuses on the political, economic and social causes of the Welfare Party closure case, taking the historical-legal course of party closure cases in Republican Turkey as an axis. In addition, the study includes a philosophical analysis in making sense of the party closure processes and lawsuits through the concepts of "constituent outside" and "undecidability". The aim of the study is to gain a philosophical perspective on the reasons for the Welfare Party closure case and to articulate the concept of "undecidability". In doing so, the "undecidability" approach is based on the "constitutive outside" in the context of regime protection, which is more appropriate for making sense of the Turkish case, rather than "militant democracy" that acts with the motive of protecting democracy. As a result, unlike Western examples, party closures have become the rule rather than the exception in Turkey. In the context of the fact that party closure cases do not prevent the establishment of new parties with a similar line, it has been observed that, from a Schmittian point of view, the existence of the enemy is tried to be maintained in order to maintain friendship. This situation provides the tension and dynamism that the political should have. Finally, party closure cases in Turkey are a means of postponement rather than solving the existing problem, as predicted by undecidability.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

COŞGUN, M., TÜRKÖZ, Ş., TÜRKER, U. C. (2023). CUMHURİYET DÖNEMİ PARTİ KAPATMA DAVALARINA FELSEFİ BİR YAKLAŞIM: REFAH PARTİSİ ÖRNEĞİ. Akademik Hassasiyetler, Cilt: 10 Sayı: Cumhuriyet Özel Sayısı, 283–318. https://ajindex.com/articles/970994

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Akartürk, E. A. (2008). Avrupa hukukuna uyum süreci açısından Türk hukukunda siyasal parti yasakları iki yanı keskin bıçak: Demokrasilerde partiler kapatılabilir mi? Yeditepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları.
  2. Akın, M. H. & Buçukçu, Ö. (2019). Türkiye’de siyasal süreçlerin toplumsal değişime etkileri. L. Sunar (Ed.), Türkiye’de toplumsal yapı ve değişim içinde. Nobel Akademik Yayıncılık. Alan Sümer, B. (2014). Derrida’da karar verilemezlik ve sorumluluk ilişkisi. Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi, Güz (18), 31-44.
  3. Albayrak Coşkun, B. (2008). Türkiye’de siyasi parti kapatma ve Avrupa örnekleri parti kapatmak demokrasi tehdidi mi? Memleket Siyaset Yönetim, 3(7), 138-152.
  4. Alpbaz, M. M. (2019). Kemalist otoriterlik, anayasa yargısı ve askeri mahkemeler. Ankara Üniversitesi Sbf Dergisi, 74(3), 895-929. https://doi.org/10.33630/ausbf.590788
  5. Arslan, Z. (2008). Anayasa Mahkemesi’nin ‘yorum tekeli’, yargısal üstünlük ve demokrasi. S. Yazıcı, K. Gözler, E. F. Keyman & E. Göztepe (Ed.), Prof. Dr. Ergun Özbudun’a armağan içinde (s. 59-89).
  6. Yetkin Yayınları.
  7. Atar, Y. (2013). Anayasa Mahkemesinin yargısal aktivizmi. A. M. Öden, L. Gönenç, S. Esen, A. E. Kontacı, D. Polat ve A. E. Doğanoğlu (Der.). Prof. Dr. Erdal Onar’a armağan cilt II. içinde (s. 857-894). Ankara: Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları.
  8. Aydın, H. (2009). Anayasa Mahkemesi kararları bağlamında Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ihlal kararının, siyasi parti kapatma davalarında yargılamanın yenilenmesi sebebi olması. Yasama Dergisi, (11), 50-75.
  9. Ayres, T. (2004). Batasuna banned: The dissolution of political parties under the European Convention of Human Rights. BC Int'l & Comp. L. Rev. 27(1), 99-113.
  10. Bates, D. (2005). Crisis between the Wars: Derrida and the origins of undecidability. Representations, 90(1), 1-27.
  11. Baykal, Ö. (2021). Sağ bir siyaset olarak millî görüş hareketi. Muhafazakâr Düşünce Dergisi, 17(60), 34-58.
  12. Beetham, D. (2014). Demokrasi ve insan hakları. (Çev. B. Canatan). Liberte Yayınları.
  13. Beetham, D. & Boyle, K. (2009). Introducing democracy: 80 questions and answers. Unesco. Bourne, A. (2015). Why ban Batasuna? Terrorism, political parties and democracy. Comparative Ruropean Politics, (13). 325-344. https://doi.org/10.1057/cep.2013.28
  14. Can, O. (2005). Demokratikleşme serüveninde anayasa ve siyasi partilerin kapatılması. Seçkin Yayıncılık. Cengiz, E. (2007). Paradokslar ve karar verilemezlik. Ankara Barosu Dergisi, 65(2), 77-81.
  15. Clegg, S., Kornberger, M., & Rhodes, C. (2007). Org