Dergiler / Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi / 2020 / Sayı: 69

XVIII- XX. Yüzyılda Osmanlı Sanat Ortamı

The Ottoman Art Environment From The 17th to The 20th Century

Sayfa
577–628
Yayın Tarihi
2020-09-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede, Osmanlı devletinin askeri anlamda başlayan batılılaşma hareketinin evreleri ve bu hareketin Cumhuriyetin ilanına kadar olan sürecinde Osmanlı kültür ve sanat ortamına yansımaları incelenecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:XVIII -XIX. yüzyıl evrensel anlamda, siyasal, sosyal, kültürel ekonomik ve teknik gelişmelerin meydana geldiği bir dönemi yansıtmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Avrupa’da Otuz Yıl Savaşları (1618-1648), Rönesans döneminin toplumsal yansımaları, Fransız Devrimi gibi etkenler Batı’nın sosyokültürel yaşamını belirginleştiren en önemli hususları oluşturmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede, Osmanlı devletinin askeri anlamda başlayan batılılaşma hareketinin evreleri ve bu hareketin Cumhuriyetin ilanına kadar olan sürecinde Osmanlı kültür ve sanat ortamına yansımaları incelenecektir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Westernization Movement · Art · Culture

Özet

XVIII -XIX. yüzyıl evrensel anlamda, siyasal, sosyal, kültürel ekonomik ve teknik gelişmelerin meydana geldiği bir dönemi yansıtmaktadır. Bu değişim dünyada, toplumlar ve devletlerarasında yayılım alanı bulmuş ve geleneğe bağlı olarak da köklü bir değişim yaşanmasına yol açmıştır. Avrupa’da Otuz Yıl Savaşları (1618-1648), Rönesans döneminin toplumsal yansımaları, Fransız Devrimi gibi etkenler Batı’nın sosyokültürel yaşamını belirginleştiren en önemli hususları oluşturmuştur. Bu zaman çizelgesinde kendisine bir yer bulan Osmanlı Devleti de bu değişen dünyaya sırt çevirememiş ve ilk olarak askeri düzende gerçekleştirilecek iyileştirmeler için yüzünü batıya çevirmiştir. Askeri platforma başlayan batının etki ettiği bu değişim sanat, kültür, hatta şehirleşme anlamında da Osmanlı topraklarında kendini hissetmiştir. Özellikle sanat ve mimaride Sultan III. Ahmed zamanında geçiş evresini yaşayan batılılaşma hareketleri (Lale Devri olarak anılır) daha sonra, Sultan I. Mahmut’un idaresiyle ivme kazanmıştır. Bu nedenle Osmanlı Devleti'nin yönettiği topraklarda ve özellikle başkent İstanbul'da, Batı kaynaklı barok, ampir ve eklektizm etkisini canlı bir şekilde göstermeye başlamıştır. Bu makalede, Osmanlı devletinin askeri anlamda başlayan batılılaşma hareketinin evreleri ve bu hareketin Cumhuriyetin ilanına kadar olan sürecinde Osmanlı kültür ve sanat ortamına yansımaları incelenecektir.

Abstract

The 18th -20th century in a universal sense reflects a period of political, social, cultural, economic and technical developments. This change has found an area of spread in the world, between societies and states, and has led to a radical change depending on tradition. Factors such as the Thirty Years' Wars in Europe (1618-1648), social reflections of the Renaissance period, and the French Revolution formed the most important aspects that made the socio-cultural life of the West obvious. The Ottoman State, which found a place for itself in this timeline, was also unable to turn its back on this changing world and first turned its face to the West for improvements in the military order. This change, influenced by the West, which started the military platform, was felt in the Ottoman lands in terms of art, culture, even urbanization Especially in art and architecture, Westernization movements (called the Tulip era), which experienced a transition phase during the time of Sultan Ahmed III, gained momentum later with the administration of Sultan Mahmud I. Therefore, in the lands ruled by the Ottoman Empire and especially in the capital Istanbul, Western baroque, empiricism and eclecticism began to show their influence vividly. In this article, the phases of the Westernization movement of the Ottoman state that began in the military sense and the reflections of this movement on the Ottoman culture and art environment in the process leading up to the declaration of the Republic will be examined.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

HALICI, E. (2020). XVIII- XX. Yüzyılda Osmanlı Sanat Ortamı. Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Sayı: 69, 577–628. https://ajindex.com/articles/96656

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (26)

  1. Açıkyıldız, B. (1997) “19 Yüzyıl Osmanlı Mimarlığında Neogotik Üslup”, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  2. Adıgüzel, H. (2019) “Bir Tasarımın İzinde: Yeni Bulgular Işığında Raimondo D’aronco’nun İlk İstanbul Projesi Dersaadet Ziraat ve Sanayi Sergi-İ Umumisi, Metu Journal Of The Faculty Of Architecture, C.36, Ankara, 157-182.
  3. Aksoy, Ş. (1977) “Kitap Süslemelerinde Türk Barok-Rokoko Üslubu”, Sanat, S.6, İstanbul, 126-136.
  4. Alsaç, Ü. (1973) Türkiye’deki Mimarlık Düşüncesinin Cumhuriyet Dönemindeki Evrimi, Mimarlık Dergisi S.121-122, İstanbul, 12-25.
  5. Altınöz, M.Ö. (2014) “19.yüzyıl Osmanlı Mimarisindeki Oryantalizmin Endülüs Kaynağı ve Sirkeci Garı'nın Değerlendirilmesi”, Turkish Studies 9/10 Ankara, 837-852.
  6. Armaoğlu, F. (2010) 19. Yüzyıl Siyasi Tarihi (1789-1914),
  7. Alkım Yayınları,
  8. İstanbul.
  9. Aruçi, M. (1996) “Hasan Kâfî Akhisârî”, TDV İslam Ansiklopedisi, C.16, İstanbul, 326-329.
  10. Aslanapa, O. (1973)
  11. Türk ve İslam Sanatı, İstanbul.
  12. Aslanapa, O. (2014)
  13. Türk Sanatı, Remzi Kitapevi, İstanbul.
  14. Atak, E. (2018) Osmanlı Mimarisi Lale Devri Üslubu (Anadolu’daki Yansımalar), Turkish Studies Social Sciences, Volume 13/10, Ankara, 57-86.
  15. Atasoy, N. (1992) “Barok”, TDV İslam Ansiklopedisi, C.5, İstanbul, 81-83.
  16. Ayda, A. (1975) Onsekizinci Yüzyıl Osmanlı Mimarisinde Batılılaşma Süreci, İTÜ Mimarlık Fakültesi, İstanbul.
  17. Aydın, Ö. (2009) “Sultan II. Abdülhamid Devri Camilerinde Eskişehir Mahmudiye’den İki Örnek: Çarşı ve Hara Camileri”, Belleten, Türk Tarih Kurumu Basımevi, C. LXXIII, S.268 Ankara, 695-703.
  18. Aydın, Ö. (2012) “Sultan II. Abdülhamit Dönemi Yapılarında İmparatoru / İmparatorluğu Temsil Eden Semboller” Mimarlık Tarihi, Mimarlar Odası Mimarlık Dergisi, S.364, Ankara.
  19. Barillari, D.- Godoli, E. (1997) İstanbul 1990, Art Nouveau Mimarisi ve İç Mekânları, Yem Yayınları,
  20. İstanbul.
  21. Barillari, D. (2010) “Modern Kozmopolit Mimariler: Raimondo D’Aronco’nun İstanbul’daki Eserleri”, “Osmanlı Mimari” D’Aronco 1893-1909
  22. İstanbul Projeleri, İstanbul Araştırmaları Enstitüsü, İstanbul, 32-123.
  23. Batur, A. (1994) “Oryantalist Mimari”, Dünden Bugüne İstanbul Ansiklopedisi, Kültür Bakanlığı Tarih Vakfı, C.6, İstanbul, 148-149.
  24. Batur, A. (1985) ‘Batılılaşma Döneminde Osmanlı Mimarlığı’, Tanzimat’tan Cumhuriyete Türkiye Ansiklopedisi, İletişim Yayınları, C.4, İstanbul, 1038-1066.
  25. Batur, A. (1985) “İstanbul Art Nouveau’su”, Tanzimat’tan Cumhuriyete Türkiye Ansiklopedisi, İletişim Yayınları, C.4., İstanbul, 1086-1089.
  26. Batur, A. (19