KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türkiye Ormancılık Dergisi / 2019 / Cilt: 20 Sayı: 2

Kulaklı Orman Baykuşu’nun (Asio otus) Doğu Anadolu Bölgesindeki diyet kompozisyonu

Diet composition of the Long-eared Owl (Asio otus) in the Eastern Anatolia (Turkey)

Ahmet Yesari SELCUK
Ömral Ünsal ÖZKOÇ
Mehmet Akif BİLİR
Haluk KEFELİOĞLU
Sayfa
72–75
Yayın Tarihi
2019-07-04
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu nedenle FNB ve Shannon-Wiener indeksi düşük değerdedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada kulaklı orman baykuşunun (Asio otus) pelet içerikleri analiz edilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kulaklı orman baykuşuna ait 130 pelet içeriği çalışmada kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu nedenle FNB ve Shannon-Wiener indeksi düşük değerdedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Diyet çeşitliliği · Kars · Microtus

Özet

Bu çalışmada kulaklı orman baykuşunun (Asio otus) pelet içerikleri analiz edilmiştir. Bu çalışmanın temel amacı, kulaklı orman baykuşunun yaz mevsiminde bir dağ bozkırındaki diyet kompozisyonunu araştırmaktır. Kulaklı orman baykuşuna ait 130 pelet içeriği çalışmada kullanılmıştır. Pelet içeriğinden 9 farklı taksona ait 147 av (pelet başına 1.13 av) olduğu belirlendi. Küçük memeliler türün diyetinin en önemli kısmını oluşturmaktadır. Yalnızca iki tane kuş kalıntısına peletlerde rastlanmıştır. Microtus sp., türün diyetinde önemli bir av olarak tespit edildi (F =% 81.63, B =% 78.21). Microtus sp. kulaklı orman baykuşunun favori avı olduğu için bu durum diyet içeriğindeki av çeşitliliği ile negatif korelasyona sebep olmaktadır. Bu nedenle FNB ve Shannon-Wiener indeksi düşük değerdedir.

Abstract

In this study, pellet compositions of Long-eared Owl (Asio otus) were analysed. The primary aim of this study was to investigate the diet composition of Long-eared Owl in high altitude steppe in summer. Compositions of 130 pellets of Long-eared Owl were used in the study. 147 preys (1.13 preys per pellet) which belong to 9 different taxa were found in pellet composition. A significant part of the diet in study area consisted of small mammals. Only two remains of birds were recorded from pellets. Microtus sp. was found important prey in the diet of Long-eared Owl (F = 81.63 %, B = 78.21%). Since Microtus sp. is the favourite prey of Long-eared Owl, this situation causes a negative correlation with the prey variety in diet composition. For this reason, FNB and Shannon-Wiener indices had low levels, Shannon-Wiener (H’) value was found to be low for Long-eared Owl.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SELCUK, A. Y., ÖZKOÇ, Ö. Ü., BİLİR, M. A., KEFELİOĞLU, H. (2019). Kulaklı Orman Baykuşu’nun (Asio otus) Doğu Anadolu Bölgesindeki diyet kompozisyonu. Türkiye Ormancılık Dergisi, Cilt: 20 Sayı: 2, 72–75. https://ajindex.com/articles/965023

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Bertolino, S., Ghiberti E., Perrone, A., 2001. Feeding ecology of the long-eared owl (Asio otus) in northern Italy: is it a dietary specialist?. Canadian Journal of Zoology, 79, 2192-2198.
  2. Birrer, S., 2009. Synthesis of 312 studies on the diet of the long-eared owl Asio otus. Ardea, 97, 615–24.
  3. Bulut, Ş., Akbaba, B., Ayaş, Z., 2012. Analysis of mammal remains from owl pellets (Asio otus) in a suburban area in Beytepe, Ankara. Hacettepe Journal of Biology and Chemistry, 40, 233–237.
  4. Duffy, D.C., Jackson, S., 1986. Diet studies of seabirds: a review of methods. Colonial Waterbirds, 9, 1-17.
  5. Göçer, E., 2016. Diet of a nesting pair of Long-eared Owls, Asio otus, in an urban environment in southwestern Turkey (Aves: Strigidae). Zoology in the Midde East, 62, 25-28.
  6. Hızal, E., 2013. Diet of the Long-eared Owl Asio otus, in Central Anatolia (Aves: Strigidae). Zoology in the Middle East, 59, 118–122.
  7. Kaya, A., Çoşkun, Y., 2017. Erzurum’dan Toplanan Kulaklı Orman Baykuşu (Asio otus) Peletlerinde Memeli Hayvan Türleri. BEU Journal of Sciene, 6, 47-50.
  8. Kiat, Y., Perlman, G., Balaban, A., Leshem, Y., Izhaki, I., Charter, M., 2008. Feeding specialization of urban Long-eared Owls, Asio otus (Linnaeus, 1758), in Jerusalem, Israel. Zoology in the Middle East, 43, 49–54.
  9. Kirwan, G. M., Boyla, K., Castell, P., Demirci, B., Özen, M. Welch, H., Marlow, T., 2008. The Birds of Turkey. Christopher Helm, London. Krebs, C. J., 1994. Ecology: The Experimental Analysis of Distribution and Abundance. Harper Collins, New York. Kryštufek, B., Vohralik, V., 2005. Mammals of Turkey and Cyprus. Order Rodentia I (Introduction, Checklist, Rodentia): Knjiznica Annales Majora, Koper. Kryštufek, B., Vohralik V., 2009. Mammals of Turkey and Cyprus. Order Rodentia II (Introduction, Checklist, Rodentia): Knjiznica Annales Majora, Koper. Levin, R., 1968. Evolution in changing environments; some theoretical explorations. Princeton University Press,
  10. Princeton, New York. Marti, C. D., 1987. Raptor Food Habits Studies. Raptor Management Techniques Manual, 10, 67–79.
  11. Mebs, T., Scherzinger, W., 2000.
  12. Die Eulen Europas. Kosmos, Stuttgart. MGM 2018. Turkish state meteorological service, (https://www.mgm.gov.tr/) (Accessed: 28.12.2018)
  13. Milchev, B., Ivanov, T., 2016.
  14. Winter diet of Long-eared Owls, Asio otus (L.) in a suburban landscape of North- Eastern Bulgaria. Acta Zoologica Bulgarica, 68, 355-361.
  15. Mori, E., Bertolino, S., 2015. Feeding ecology of Long-eared Owls in winter: an urban perspective. Bird St