Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightSonuç olarak çalışmamız, tanı yöntemlerindeki gelişmelere bağlı olarak birinci basamak hekimleri arasında porfiri konusunda farkındalığın geçmiş yıllara göre artığı ancak porfiri hastalık farkındalığının tanıdaki hayati rolü göz önüne alındığında, çalışmamızda ortaya çıkan düşük oranın arttırılmasına duyulan ihtiyacın devam etiğini düşündürtmektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, birinci basamak hekimleri arasında Porfiri Hastalığı farkındalığını, tanı ve tedavideki yaklaşımları araştırmayı amaçlamıştır.Bu çalışma, Türkiye'deki 390 birinci basamakta görev yapan hekimin katılımıyla gerçekleştirilen kesitsel bir çevrimiçi anket çalışmasıdır. WhatsApp ve e-posta grupları gibi çevrimiçi platformlar aracılığıyla Google Forms kullanılarak hazırlanan çevrimiçi elektronik anket ile katılımcılardan alınan onay sonrasında veriler toplanmıştır. Toplanan veriler, IBM SPSS Statistics sürüm 21.0 ile analiz edilmiştir. Bu çalışmaya Klinik Araştırma Etik Komitesi tarafından etik onay sağlanmıştır. Ortalama 14,13±9,56 yıllık tıbbi deneyime sahip katılımcıların %47,4'ü aile hekimliği uzmanı, %38,5'i aile hekimi ve %14,4'ü acil tıp uzmanıydı.Toplam hekimlerin yalnızca %10,5'i ayırıcı tanıda porfiri hastalığını değerlendirdiğini bildirdi. birinci basamak hekimlerin %78'i tarafından şiddetli karın ağrısı en sık görülen semptom olarak belirtilirken daha önce porfiri tanısı koyduğunu hekimlerin %5,4'ü belirtmiştir.Özellikle Aile Hekimliğ uzmanlarının, aile hekimleri ve acil tıp uzmanlarına göre daha fazla porfiria öntanısı düşündüğü (p<0.001) ve porfiria tanısı koyduğu görüldü (p=0.041). Porfiri semptomları olan hastaları değerlendirirken hekimlerin %81,0'ı ise Ailesel Akdeniz Ateşini ayırıcı tanılarının bir parçası olarak değerlendirdi. Sonuç olarak çalışmamız, tanı yöntemlerindeki gelişmelere bağlı olarak birinci basamak hekimleri arasında porfiri konusunda farkındalığın geçmiş yıllara göre artığı ancak porfiri hastalık farkındalığının tanıdaki hayati rolü göz önüne alındığında, çalışmamızda ortaya çıkan düşük oranın arttırılmasına duyulan ihtiyacın devam etiğini düşündürtmektedir. Bu bağlamda, birinci basamak hekimlerinin, özellikle aile hekimleri, aile hekimliği uzmanları ve acil tıp uzmanlarının porfiriya hastalığına yönelik eğitim ve farkındalık programlarına dahil edilmelerinin önemli olduğu düşünülmektedir.
Abstract
This study aimed to assess awareness of Porphyria Disease among primary care physicians and investigate its diagnosis and management. This study is a cross-sectional online survey conducted with the participation of 390 primary care physicians in Turkey. Participants were recruited through online platforms, including WhatsApp and email groups. Participants who provided consent were administered an online electronic survey created using Google Forms. Data were analyzed using IBM SPSS Statistics version 21.0. Ethical approval was granted by the Clinical Research Ethics Committee. With an average of 14.13±9.56 years of medical experience, participants included 47.4% family medicine specialists, 38.5% family physicians, and 14.4% emergency medicine specialists. Only 10.5% of the total physicians reported evaluating patients with suspected Porphyria. Severe abdominal pain was the predominant symptom, cited by 78% of participants, while just 5.4% had previously been diagnosed with Porphyria. Notably, family medicine specialists exhibited a significantly higher inclination for both preliminary (p<0.001) and confirmed (p=0.041) porphyria diagnosis. 81.0% of physicians considered Familial Mediterranean Fever as part of their differential diagnosis when assessing patients with porphyria symptoms. In conclusion, our study highlights an increased awareness of Porphyria among primary care physicians, likely owing to advancements in diagnostic methods. However, the need to raise awareness remains, given its crucial role in diagnosis. Therefore, it is essential to involve primary care physicians, particularly family medicine specialists and emergency medicine specialists, in porphyria education and awareness initiatives. These efforts can ensure accurate diagnoses and better care for patients affected by this rare disease.