Dergiler / Turkish Studies (Elektronik) / 2017 / Cilt: 12 - Sayı: 25

ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNİN FEN DERSİNE YÖNELİK TUTUM DÜZEYLERİNİN BAZI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ - 2

INVESTIGATION OF SECONDARY SCHOOL STUDENTS’ ATTITUDES TOWARDS SCIENCE COURSE ACCORDING TO SOME VARIABLES - 2

Sayfa
779–806
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca ortaokul öğrencilerinin 10 yaşından 14 yaşına doğru fen dersine yönelik tutum düzeylerinde anlamlı bir azalma olduğu belirlenmiştir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma ortaokul öğrencilerinin fen dersine yönelik tutum düzeylerini incelemek, öğretmen cinsiyeti, öğrenci yaşı, laboratuvarı kullanma sıklığı, fen dersi başarı puanı, fen dersi öğretmenini sevme, evinde çalışma odası bulunma, evinde bilgisayar bulunma, internet kullanma durumu, öğretmen hizmet süresi, teknolojik uygulamaların kullanılma sıklığı, öğretim materyali türü, bilimsel bir etkinlikte görev alma, fenle-bilimle ilgili kitap okuma ve fenle-bilimle ilgili yayın izleme değişkenlerine göre tutum puanları arasında anlamlı fark olup olmadığını araştırarak, tutum düzeylerinin geliştirilmesine yönelik öneri sunmak amacıyla gerçekleştirilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın sonucunda öğretmen cinsiyeti, evinde çalışma odası bulunması, evinde bilgisayar bulunması ve öğretmen hizmet süresi değişkenlerine göre ortaokul öğrencilerinin fen dersine yönelik tutum düzeyleri arasında anlamlı farkın olmadığı belirlenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca ortaokul öğrencilerinin 10 yaşından 14 yaşına doğru fen dersine yönelik tutum düzeylerinde anlamlı bir azalma olduğu belirlenmiştir
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırma ortaokul öğrencilerinin fen dersine yönelik tutum düzeylerini incelemek, öğretmen cinsiyeti, öğrenci yaşı, laboratuvarı kullanma sıklığı, fen dersi başarı puanı, fen dersi öğretmenini sevme, evinde çalışma odası bulunma, evinde bilgisayar bulunma, internet kullanma durumu, öğretmen hizmet süresi, teknolojik uygulamaların kullanılma sıklığı, öğretim materyali türü, bilimsel bir etkinlikte görev alma, fenle-bilimle ilgili kitap okuma ve fenle-bilimle ilgili yayın izleme değişkenlerine göre tutum puanları arasında anlamlı fark olup olmadığını araştırarak, tutum düzeylerinin geliştirilmesine yönelik öneri sunmak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Tarama araştırmasının da kesitsel türü uygulanmıştır. Veri toplama aracı olarak "Fen Dersine Yönelik Tutum Ölçeği" kullanılmıştır. Veriler Bağımsız Gruplar İçin t-Testi, İlişkisiz Örneklemler İçin Tek Faktörlü Varyans Analizi ve Pearson Korelasyon Katsayısı ile çözümlenmiştir. Araştırmanın sonucunda öğretmen cinsiyeti, evinde çalışma odası bulunması, evinde bilgisayar bulunması ve öğretmen hizmet süresi değişkenlerine göre ortaokul öğrencilerinin fen dersine yönelik tutum düzeyleri arasında anlamlı farkın olmadığı belirlenmiştir. Fen dersi öğretmenini sevme düzeyi, internet kullanma durumu, laboratuvarın kullanılma sıklığı, teknolojik uygulamaların kullanılma sıklığı, öğretim materyali türü, bilimsel bir etkinlikte görev alma, fenle-bilimle ilgili kitap okuma ve yayın izleme değişkenlerine göre fen dersine yönelik tutum üzerinde anlamlı fark olduğu görülmüştür. Ayrıca ortaokul öğrencilerinin 10 yaşından 14 yaşına doğru fen dersine yönelik tutum düzeylerinde anlamlı bir azalma olduğu belirlenmiştir

Abstract

This research was conducted to examine the attitudes towards science course of secondary school students and to offer a suggestion for improving their level of attitude by investigating whether there is a significant difference between the scores of attitude towards science course with respect to the variables such as gender of the teacher, student age, frequency of laboratory use, science course success score, liking science teacher, the presence of a study room at home, the presence of a computer at home, internet usage status, the serving duration of the teacher, usage frequency of technological applications, type of teaching material, participation in a scientific activity, reading books about science and watching science-related publications. A survey model is used in the research. It employs cross-sectional survey model. “The Attitudes towards Science Course Scale” was used as data collection tool. Independent Samples t-Test, One-Way ANOVA, Pearson Correlation Coefficient were used to analyze for the data. As a result of the study, it was determined that gender of the teacher, the presence of a study room at home, the presence of a computer at home and the serving duration of the teacher variables were not statistically significant on attitude levels. Furthermore, it was concluded that frequency of laboratory use, science course success score, liking science teacher, internet usage status, usage frequency of technological applications, type of teaching material, participation in a scientific activity, reading books about science and watching science-related publications variables were statistically significant on attitude level. Furthermore, it was determined that secondary school students had a significant decrease in their attitudes toward science courses from 10th to 14th age

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILDIRIM, H. İ. (2017). ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNİN FEN DERSİNE YÖNELİK TUTUM DÜZEYLERİNİN BAZI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ - 2. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 12 - Sayı: 25, 779–806. https://ajindex.com/articles/95843

Kaynakça (12)

  1. Akpınar, M. (2006). Öğrencilerin fizik dersine yönelik tutumlarının fizik dersi akademik başarısına etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  2. Aktepe, V. & Aktepe, L. (2009). Fen ve teknoloji öğretiminde kullanılan öğretim yöntemlerine ilişkin öğrenci görüşleri: Kırşehir Bilsem örneği. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(1), 69-80.
  3. Akyol, C. & Dikici, A. (2009). Şiirle öğretim tekniğinin öğrencilerin başarı ve tutumlarına etkisi, Elemantary Education Online. 8(1), 48-56.
  4. Alkan, A. (2006). İlköğretim öğrencilerinin fen bilgisine karşı tutumları. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyon. Altınok, H. (2004). Öğretmenlerinin fen öğretimine yönelik tutumlarına ilişkin öğrenci algıları ve öğrencilerin fen bilgisi dersine yönelik tutum ve güdüler. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26, 1-8.
  5. Altınok, H. (2005). Cinsiyet ve başarı durumlarına göre ilköğretim 5. sınıf öğrencilerinin fen bilgisi dersine yönelik tutumları. Eurasian Journal of Educational Research, 17, 81-91
  6. Atik, A.D., Kayabaşı, Y., Yağcı, E. & Ünlü Erkoç, F. (2015). Ortaöğretim öğrencilerinin biyoloji bilimine ve dersine yönelik tutum ölçeği: geçerlik ve güvenirlik analizi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 36, 1-18
  7. Aydın, M. (2016). Fen bilgisi öğretmen adaylarının öğrenmeye ilişkin tutumlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. The Journal of International Lingual, Social and Educational Sciences, 2 (2), 75-84.
  8. Azizoğlu, N. & Çetin, G. (2009). 6 ve 7. Sınıf öğrencilerinin öğrenme stilleri, fen dersine yönelik tutumları ve motivasyonları arasındaki ilişki. Kastamonu Eğitim Dergisi, 17(1), 171-182.
  9. Bahadır, F. & Tuncer, M. (2017). Öğretmen adaylarının bilimsel araştırma özyeterlikleri ve öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları açısından değerlendirilmesi. Turkish Studies International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 12/17 Spring 2017, p. 55-72, ISSN: 1308-2140, DOI Number: http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.11938
  10. ANKARA-TURKEY Baykul, Y. (1990). İlkokul beşinci sınıftan lise ve dengi okulların son sınıflarına kadar matematik ve fen derslerine karşı tutumda görülen değişmeler ve öğrenci seçme sınavındaki başarı ile ilişkili olduğu düşünülen bazı faktörler. Ankara:
  11. ÖSYM Yayınları.
  12. Baysan, C. & Tekarslan, E. (1998). Davranış bilimleri. İstanbul: İstanbul Üniversitesi İşletme Fakült