Dergiler / bab Journal of FSMVU Faculty of Architecture and Design / 2023 / Cilt: 4 Sayı: 2

Mimarlıkta Bulanıklaşan Sınırlar: 2000 Sonrası Yapılar Üzerinden Bir İnceleme

Blurring Boundaries in Architecture: An Examination through Post-2000 Buildings

Sayfa
135–158
Yayın Tarihi
2023-07-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Mimarlığın ayrılmaz bir parçası olan sınırların sorgulandığı bu çalışmanın mimari tasarım ve sınır ilişkisine eğilen yeni çalışmalar için bir altlık sunacağı düşünülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sınırlar; iç-dış, açık-kapalı, aydınlık-karanlık, kamusal-özel gibi birtakım zıtlıkların birbirine dokunduğu alanlardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Farklı disiplinlerle ilişkili olan sınırlar, mimarlık disiplininde de makro ölçekten mikro ölçeğe pek çok mekansal ilişkide önemli rol oynamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Mimarlığın ayrılmaz bir parçası olan sınırların sorgulandığı bu çalışmanın mimari tasarım ve sınır ilişkisine eğilen yeni çalışmalar için bir altlık sunacağı düşünülmektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Sınır · sınırlarda bulanıklaşma · sınır ögeleri

Özet

Sınırlar; iç-dış, açık-kapalı, aydınlık-karanlık, kamusal-özel gibi birtakım zıtlıkların birbirine dokunduğu alanlardır. Farklı disiplinlerle ilişkili olan sınırlar, mimarlık disiplininde de makro ölçekten mikro ölçeğe pek çok mekansal ilişkide önemli rol oynamaktadır. Mekan kavramına bakışın hızla değiştiği güncel mimarlık dünyasında sınır kavramının da sürekli bir değişim içinde olması kaçınılmazdır. Bu değişim sonucu sınırların kimi zaman keskinleştirildiği, kimi zaman ise ‘bulanıklaştırıldığı’ tasarımların üretildiği görülmektedir. Bulanıklaşma; fiziksel veya kavramsal biçimde tasarıma yansıtılan, sınırları mekansal ilişkileri güçlendiren eşiklere ve arayüzlere dönüştüren, esnekliği teşvik eden bir yaklaşımdır. Bu çalışmada, sınırların bulanık olma durumlarının mekansal anlamda sundukları potansiyellerin peşine düşmek amaçlanmıştır. Mimarlığın büyük yeniliklerle karşılaştığı 2000 sonrasında yapılmış, farklı açılardan konuya bakmayı sağlayacak çeşitli işlevlerde yapılar çalışma kapsamına alınmış, ‘fiziksel sınırlar’ odağında seçilen yapılarda sınır durumlar kavramlar ve diyagramlar ile analiz edilmiştir. Sınırların analizi sonucu günümüzde temel olarak biçim, hareket, yapı elemanları ve katmanlaşma yoluyla sınırlarla oynandığı ortaya konmuş, bu ögeler ‘yeni(den) sınır ögeleri’ şeklinde bir kavram önerisi altında birleştirilmiştir. Sınır ögelerinin tasarımın bağlamına ve oluşturulmak istenen atmosfere göre sınırlarda bulanıklaşma oluşturacak biçimde kullanımlarının etkileşimleri arttıran, deneyimleri zenginleştiren farklı mekansal açılımlar sunma potansiyelleri olduğu görülmüştür. Mimarlığın ayrılmaz bir parçası olan sınırların sorgulandığı bu çalışmanın mimari tasarım ve sınır ilişkisine eğilen yeni çalışmalar için bir altlık sunacağı düşünülmektedir.

Abstract

Boundaries are areas where some contrasts such as inside-outside, open-closed, light-dark, public-private touch each other. Boundaries associated with different disciplines and play an important role in many spatial relations from macro scale to micro scale in the discipline of architecture. It is inevitable that the concept of boundary is also in a constant change in the contemporary architectural world where the view of the concept of space is changing rapidly. As a result of this change, it is seen that designs are produced in which the boundaries are sometimes sharpened and sometimes 'blurred'. Blurring is an approach that is reflected in the design in physical or conceptual form, transforms boundaries into thresholds and interfaces that strengthen spatial relationships, and encourages flexibility. In this study, it is aimed to pursue the spatial potentials of blurred boundaries. Buildings with various functions, which were built after 2000, when architecture faced great innovations, were included in the scope of the study, and the boundary situations were analyzed with concepts and diagrams in the buildings selected with the focus of 'physical boundaries'. As a result of the analysis of them, it has been revealed that today the boundaries are played with form, movement, building elements and layering, and these elements are combined under a concept proposal as '(a)new boundary elements'. It has been observed that the use of them in a way that creates blurring of the boundaries according to the context of the design and the atmosphere to be created has the potential to offer different spatial expansions that increase interactions and enrich experiences. It is thought that this study, in which boundaries, which are an integral part of architecture, are questioned, will provide a base for new studies that focus on the relationship between architectural design and boundaries.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YÜCEL, A., BEKDAŞ, H. D. (2023). Mimarlıkta Bulanıklaşan Sınırlar: 2000 Sonrası Yapılar Üzerinden Bir İnceleme. bab Journal of FSMVU Faculty of Architecture and Design, Cilt: 4 Sayı: 2, 135–158. https://ajindex.com/articles/956919

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. BOETTGER, T., 2014. Threshold spaces: Transitions in architecture. Analysis and design tools. Basel: Birkhäuser. CHING, F. D. K., 2015. Architecture. Form, space and order. 4th ed. New York: John Wiley& Sons. DELEUZE, G., 1993. The diagram. New York: Columbia University Press.
  2. DILLER, E. ve SCOFIDIO, R., 2002. BLUR: The making of nothing. New York: Harry N. Abrams. DOĞANAY, A., ATAİZİ, M., ŞİMŞEK, A., BALABAN SALI, J. ve AKBULUT, Y., 2018. Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
  3. FOSTER, N. ve MAJIDI, M., 2008.
  4. Free University of Berlin, Catalogue Foster + Partners. Munich: Prestel Publishing. FUJIMOTO, S., 2008. Sou Fujimoto: Primitive future. Tokyo: Inax. GEHL, J., 2011. Life between buildings: Using public space. 6th ed. Washington DC: Island Press.
  5. HERTZBERGER, H., 2005. Lessons for students in architecture. 5th ed. Rotterdam: 010 Publishers.
  6. JOHNSON, M., 1987. The body in the mind: The bodily basis of meaning, imagination and reason. Chicago: Chicago Press.
  7. UNWIN, S., 2009. Analysing of architecture. 3rd ed. London and New York: Routledge. ARENDT, H., 2013. İnsanlık durumu. Çev: B. S. Şener. İstanbul:
  8. İletişim Yayınları.
  9. GEHL, J., 2020. İnsan için kentler. Çev: E. Erten. İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.
  10. STAVRIDES, S., 2021. Kentsel heterotopya: Özgürleşme mekânı olarak eşikler kentine doğru. Çev: A. Karatay, 3. Baskı. İstanbul:
  11. Sel Yayıncılık. TSCHUMI, B., 2018. Mimarlık ve kopma. Çev: A. Tümertekin. İstanbul:
  12. Janus Yayıncılık. VENTURI, R., 2005. Mimarlıkta karmaşıklık ve çelişki. Çev: S. Merzi Özaloğlu, 2. Baskı. Ankara: Şevki Vanlı Mimarlık Vakfı Yayınları.
  13. EISENMAN, P., 2003. Blurred zones. İçinde: A. E. Benjamin, ed. Blurred zones: Investigations of the interstitial: Eisenman Architects, 1988-1998. New York: Monacelli Press. s. 6-9.
  14. ALLMER, A., 2009. Dominique Perrault’nun telli duvaklı binaları. Yapı dergisi. 336, s. 42-45.
  15. ARNHEIM, R., ZUCKER, W. M. ve WATTERSON, J., 1966. Inside and outside in architecture: A symposium. The Journal of Aesthetics and Art Criticism. 25 (1), s. 3-15.
  16. BALA, H. A., 2006. Mimarlık-şehircilik, bina-kent, iç-dış, özel-kamusal arasında: kentsel arayüzler. Yapı Dergisi. 293 (4), s. 42-45.
  17. BALTACI, A., 2019. Nitel bir araştırma süreci: Nitel bir araştırma nasıl yapılır? Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 5 (2), s. 368-388.
  18. DİNÇER, D. ve AYDINLI, S., 2016. Blurring limits in architecture. Tasarım+Kuram. 336 (21), s. 48-60.
  19. HANN, R., 2012. Blurred architecture: Dur