Çünkü bu ilişki Türk örgütlerinde bireysel performansa etki etmektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada Türk işletmelerinde insan kaynakları yönetimi ve örgütsel davranış ilişkisi tartışılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ayrıca Türkiye'de insan kaynakları yönetiminin prensipleri, stratejik insan kaynakları yönetiminin global işletmelerde uygulanmaya başlamasında stratejik İK Direktörü pozisyonunun rolü tartışılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Çünkü bu ilişki Türk örgütlerinde bireysel performansa etki etmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Performans · Yetenek · Yetkinlik
Özet
Bu çalışmada Türk işletmelerinde insan kaynakları yönetimi ve örgütsel davranış ilişkisi tartışılmaktadır. Ayrıca Türkiye'de insan kaynakları yönetiminin prensipleri, stratejik insan kaynakları yönetiminin global işletmelerde uygulanmaya başlamasında stratejik İK Direktörü pozisyonunun rolü tartışılmaktadır. Araştırmada metodoloji olarak anlamsal içerik analizi kullanılmaktadır. Anlamsal içerik analizi yöntemi ili elde edilen veri, Türkiye'de insan kaynakları yönetimi ve örgütsel davranış ilişkisinin olduğu yönündedir. Çünkü bu ilişki Türk örgütlerinde bireysel performansa etki etmektedir.
UYSAL, G. (2023). TÜRKİYE’DE İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ VE ÖRGÜTSEL DAVRANIŞ İLIŞKİSİ ÜZERİNE BİR İNCELEME. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, Cilt: 10 Sayı: 3, 325–333. https://ajindex.com/articles/956900
Açıkgöz, Banu (2012). Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimine Aşamalı Bir Bakış: Strateji, Sürdürülebilir Rekabetçi Üstünlük ve Kaynak Tabanlı Yaklaşımın Kesişme, İş Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 14(4), 107-130.
Akar, Nuray (2013). Türk Yönetim Yazınının Son 10 Yıllık Kesitinde İnsan Kaynakları Yönetimine Bakış, İş Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 15(1),73-87.
Altınay, Meltem & Yavuz, Ercan (2015). Stratejik İnsan Kaynakları Yönetiminin Örgütlerde Çalışanların Tükenmişliğine Etkisi: Kamu Çalışanları Üzerinde Bir Uygulama, İş Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 17(4), 21-42.
Bayraktaroğlu, Serkan & Dural, Ebru (2014). Türk İKY Anlayışı ile Japon İKY Anlayışı Arasındaki İşe Alma Yöntemleri Farklılıkları, İş Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 16(3), 19-34.
Baysal, Hatice & Çarıkçı, İlker (2013). İnsan Kaynakları Geliştirmede Çocuk/Genç Oyunların Etkililiği Üzerine Bir Araştırma, İş Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 15(4), 85-101.
Benligiray, Serap (2005). Organizasyonlarda İş Etiğinin Kurumsallaşmasında İnsan Kaynakları Yönetiminin Rolü, Afyon Kocatepe İİBF Dergisi, 7(1), 81-98.
Bingöl, Dursun (2019).
İnsan Kaynakları Yönetimi, Beta Yayınları,
İstanbul.
Çetin, Fatih, Güler, Murat, Varoğlu, M.Abdülkadir & Basım, H.Nejat (2020). Öz Yeterlilik İş Performansı İlişkisinde İş Akış Deneyimi Boyutlarının Gelişimsel Süreci, Yönetim Araştırmaları Dergisi, 16(1-2), 7-21.
Ece, Şafak & Esen, Emel (2017). Kariyer Planlamanın Örgüte Bağlılık ve İşten Ayrılma Niyetine Olan Etkisi, İş Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 19(1), 123-146.
Fındıkçı, İlhami (2012). İnsan Kaynakları Yönetimi, 8. Baskı,
Alfa Yayınları,
İstanbul.
Görmüş, Alparslan Şahin (2009). Entelektüel Sermaye ve İnsan Kaynakları Yönetiminin Artan Önemi, Afyon Kocatepe İİBF Dergisi, 11(1), 57-75.
HRdergi.com (2022). Yetenek Yönetimi Yıldıza Odaklanırken Kaybediyor, Ekim. Karaevli, Ayşe (2005). Yönetici Yedekleme Planı Bir Örgütün Değişim Kapasitesini Nasıl Azaltabilir? Kuramsal Bir Model, Yönetim Araştırmaları Dergisi, 5(2), 145-167.
Karayormuk, Kemal (2001). Toplam Kalite Yönetiminde Performans Değerlemenin Önemi ve Bir Araştırma, Afyon Kocatepe İİBF Dergisi, 3(2), 61-73.
Kıngır, Said ve Taşkıran, Erkan (2006). Performans Değerlendirme Çalışmalarına İlişkin İşgören Görüşlerinin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma, Afyon Kocatepe İİBF Dergisi, 8(1), 195-216.