Dergiler / Çukurova Üniversitesi Mühendislik Fakültesi dergisi / 2023 / Cilt: 38 Sayı: 2

Boyanmış ve Şardonlanmış Dimi Dokuma PES/VIS Kumaşların Performans Özelliklerinin Tam Faktöriyel ve Taguchi Deney Tasarımı Yöntemleriyle İncelenmesi

Investigation of Performance Properties of Dyed and Raised Twill Woven PES/VIS Fabrics by Full Factorial and Taguchi Experiment Design Methods

Sayfa
293–304
Yayın Tarihi
2023-07-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, bu çalışma ile optimum sonuçlar için, tam faktöriyel deney tasarımına göre 27 adet numune yerine, Taguchi yöntemine göre 9 adet numunenin kullanılabileceği gösterilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, seçilmiş kumaş kalite parametrelerinin optimizasyonu için tam faktöriyel deney tasarımı ve Taguchi deney tasarımı karşılaştırmalı olarak deneysel bir çalışma ile incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Dış giyim dokuma kumaş boya-terbiye işletmelerinde olmak üzere, geliştirilen deneysel çalışmada; aynı harmana sahip olan, üç farklı dimi formdaki dokuma kumaş, üç farklı oranda boyanmış ve üç farklı şardon koşulunda üretilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, bu çalışma ile optimum sonuçlar için, tam faktöriyel deney tasarımına göre 27 adet numune yerine, Taguchi yöntemine göre 9 adet numunenin kullanılabileceği gösterilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:27 adet
⚙️Değişkenler:Dokuma kumaş · Şardon · Tam faktöriyel deney tasarımı

Özet

Bu çalışmada, seçilmiş kumaş kalite parametrelerinin optimizasyonu için tam faktöriyel deney tasarımı ve Taguchi deney tasarımı karşılaştırmalı olarak deneysel bir çalışma ile incelenmiştir. Çalışmanın amacı, tekstil mühendisliği çalışmalarında klasik bir deney planı olan Tam Faktöriyel Deney Tasarımı yerine Taguchi Deney Tasarımı'nın kullanılabileceğini göstermektir. Dış giyim dokuma kumaş boya-terbiye işletmelerinde olmak üzere, geliştirilen deneysel çalışmada; aynı harmana sahip olan, üç farklı dimi formdaki dokuma kumaş, üç farklı oranda boyanmış ve üç farklı şardon koşulunda üretilmiştir. Kumaşlar fabrika koşullarında 100’er m olarak dokunmuş ve aynı koşullarda boyanmış ve şardonlanmıştır. Seçilen dimi doku, 3/1, 2/1, 2/2, boyama oranı, %1, %3, %5 ve şardon durumu-şardonsuz, tek pasaj şardon, iki pasaj şardon (şardonların hepsinde makaslama prosesi dahildir) şeklindedir. Kumaşlara seçilmiş dokuma kumaş performans testleri uygulanmıştır. Çalışmada Tam Faktöriyel Deney Tasarımı için 27 kumaş numunesi ve Taguchi Deney tasarımına göre de 9 kumaş numunesi kullanılmıştır. Her iki deney tasarımına göre elde edilen performans testlerinin sonuçları karşılaştırılmıştır. Sonuç olarak, bu çalışma ile optimum sonuçlar için, tam faktöriyel deney tasarımına göre 27 adet numune yerine, Taguchi yöntemine göre 9 adet numunenin kullanılabileceği gösterilmiştir. Taguchi Metoduna dayalı deney tasarımı, tekstil mühendisliği alanında üretimin oldukça zor ve maliyetli olduğu deneysel çalışmalarda, daha az deneylerle, etkin şekilde kullanılabilir.

Abstract

In this study, full factorial experimental design and Taguchi experimental design for the optimization of selected fabric quality parameters were examined comparatively with an experimental study. The aim of the study is to show that Taguchi Experimental Design can be used instead of Full Factorial Experimental Design, which is a classical experiment plan in textile engineering studies. In the experimental study developed in outerwear woven fabric dyeing-finishing enterprises; The woven fabric in three different twill forms, having the same blend, was dyed at three different rates and produced in three different raising conditions. The fabrics were woven 100 m in factory conditions and dyed and raised under the same conditions. The selected twill texture is 3/1, 2/1, 2/2, dyeing ratio, 1%, 3%, 5% and raising status-no raising, single passage raising, two passage raising (shearing process is included in all raising). Selected woven fabric performance tests were applied to the fabrics. In the study, 27 fabric samples were used for the Full Factorial Experiment Design and 9 fabric samples were used according to the Taguchi Experiment Design. The results of the performance tests obtained according to both experimental designs were compared. As a result, it has been shown with this study that 9 samples according to the Taguchi method can be used instead of 27 samples according to the full factorial experimental design for optimum results. Experimental design based on Taguchi Method can be used effectively with less experiments in experimental studies where production is very difficult and costly in the field of textile engineering.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SABIR, E. C., ÖZGÜR, E. (2023). Boyanmış ve Şardonlanmış Dimi Dokuma PES/VIS Kumaşların Performans Özelliklerinin Tam Faktöriyel ve Taguchi Deney Tasarımı Yöntemleriyle İncelenmesi. Çukurova Üniversitesi Mühendislik Fakültesi dergisi, Cilt: 38 Sayı: 2, 293–304. https://ajindex.com/articles/956499

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Tayyar, A.E., 2010. Ev Tekstillerinde Kumaş Özelliklerinin Patlama Mukavemetine Etkileri. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 16(2), 165-172
  2. Ünal, P.G., Taşkın C., 2007. %100 Poliester Kumaşlarda Dokunun ve Sıklıkların Kopma Mukavemetine Etkisi. Tekstil ve Konfeksiyon, 2, 115-118
  3. Kumpikaite, E., 2008. Influence of Fabric Structure on the Character of Fabric Breakage. Fibres&Textiles in Eastern Europe, 16(3), 44-46
  4. Tayyar, E., Sarı, F., Yağız İ., 2011. Gömleklik Kumaşlarda Yapısal Parametrelerin Kumaşın Aşınma Direncine Etkileri. The Journal of Tekstil and Engineer, 18(84): 23-26
  5. Kaloğlu, F., Önder, E., Özipek, B., 2003. Influence of Varying Structural Parametres on Abrasion Characteristics of 50/50 Wool/Polyester Blended Fabrics. Textile Research Journal, 73(11), 980-984
  6. Kaynak, K., Topalbekiroğlu, M., 2007. Dokuma Kumaşlarda Doku Tipinin Aşınma ve Boncuklanma Dayanımı Üzerine Etkilerinin Araştırılması. Tekstil ve Konfeksiyon, 17(1), 40-44
  7. Doba Kadem F., Oğulata R.T., 2009. Boyalı İpliklerden Üretilen Farklı Konstrüksiyonlardaki Pamuklu Kumaşlarda Kumaş Yırtılma Mukavemetinin Regresyon Analizi, Tekstil ve Konfeksiyon, 19(2), 97-101
  8. Özdil N., Özçelik G., 2006. Kumaşlarda Yırtılma Mukavemeti Test Yöntemlerinin Karşılaştırılması Üzerine Bir Çalışma, Tekstil ve Konfeksiyon, 3, 174-179
  9. Sabır E.C., Doba Kadem F., 2016. Comfort and Performance Properties of Raised and Laminated Denim Fabrics, Fibres & Textiles in Eastern Europe, 5(119), 88-94
  10. Sabır E.C., Maralcan A., 2010. 2/1 Z Dimi PES/VIS/EA Dokuma Kumaş Özelliklerine Şardon Parametrelerinin Etkisi. Tekstil Teknolojileri Elektronik Dergisi, 4(2), 1-8
  11. Carfagı M., Furferi R., Governi L., 2005. A Real-Time Machine-Vision System for Monitoring the Textile Raising Process, Computers in Industry, 56, 831-842
  12. Alhalabi K., Sabır E.C., 2011. Antistatik Yağın İplik Parametrelerine Etkisi. Çukurova Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, 26(2), 19-32
  13. Aytaç A., Yılmaz B., Deniz V., 2008. Kord Bezi Üretiminde Büküm Yönünün Etkilerinin Farklı Deney Tasarımı Yöntemleri ile İncelenmesi, İşletme Fakültesi Dergisi, 9(1), 61-71
  14. Kumar A., Ishtiaque S.M., Salhotra K.R., 2006. Analysis of Spinning Process Using the Taguchi Method. Part III: Effect of Spinning Process Variables on Migration Parameters of Ring, Rotor and Air-Jet Yarn. Journal of the Textile Institute. 97(5), 377-384
  15. Sabır E.C., Özgür, E., 2014. Seçilmiş Dokuma Kumaşların E