Dergiler / Turkish Studies (Elektronik) / 2017 / Cilt: 12 - Sayı: 33

ÖZGÜL ÖĞRENME GÜÇLÜĞÜ TANILI ÇOCUKLARLA YAPILAN GRUPLA PSİKOLOJİK DANIŞMANIN ÇOCUKLARIN DEPRESYON VE KAYGI DÜZEYLERİNE ETKİSİ

IMPACT OF PSYCHOLOGICAL GROUP COUNSELING WITH CHILDREN DIAGNOSED WITH SPECIFIC LEARNING DIFFICULTY ON THEIR DEPRESSION AND ANXIETY LEVELS

Sayfa
197–212
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgulara dayalı olarak psikolojik danışmanların lisans eğitimlerinde sıklıkla öğretilen bu yöntemin alanda kullanılmasının faydalı olacağı düşünülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada ÖÖG tanısı konulmuş 12 çocuk ile yürütülmüş grupla psikolojik danışmanın çocukların depresyon ve kaygı düzeylerine etkisi araştırılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın çalışma grubunu ÖÖG tanısı olan 12 çocuk oluşturmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgulara dayalı olarak psikolojik danışmanların lisans eğitimlerinde sıklıkla öğretilen bu yöntemin alanda kullanılmasının faydalı olacağı düşünülmektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada ÖÖG tanısı konulmuş 12 çocuk ile yürütülmüş grupla psikolojik danışmanın çocukların depresyon ve kaygı düzeylerine etkisi araştırılmıştır. Araştırma öntest-sontest modeline dayalı deneysel desenli bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubunu ÖÖG tanısı olan 12 çocuk oluşturmuştur. Çalışma haftada 1 kez ve 90 dakika olarak 12 hafta boyunca gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya başlamadan önce çocukların kaygı düzeyleri Spielberger tarafından geliştirilen "Çocuklar İçin Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri"; depresyon düzeyleri ise Kovacks tarafından geliştirilen "Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği" ile ölçülmüştür. Aynı ölçekler grubun sonunda ve 2 ay sonra izlem çalışması için tekrar yapılmıştır. Çalışmanın istatistikleri için nonparametrik testlerden "Wilcoxon Testi" kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre çocukların durumluk-sürekli kaygı düzeyi ve depresyon düzeyleri öntest-sontest puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı (p<.01) düşüş görülmüştür. Ayrıca son testten 2 ay sonra yapılan izlem çalışmasında sontest puanları ile izlem puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılaşma görülmemiştir. Bulgulara dayalı olarak psikolojik danışmanların lisans eğitimlerinde sıklıkla öğretilen bu yöntemin alanda kullanılmasının faydalı olacağı düşünülmektedir. Ayrıca bu çalışmada çocuklardan elde edilen temaların, ilerde yapılacak çalışmalar için temel oluşturacağı düşünülmektedir.

Abstract

In this study, the effect of psychological group counseling with 12 children diagnosed with SLD on their depression and anxiety levels was investigated. The study is an experimental design based on the pretest-posttest model. The sample of the study consisted of 12 children diagnosed with SLD. The study was conducted once a week for 90 minutes and for 12 weeks. Prior to starting the study, children's anxiety levels were measured using the "State-Trait Anxiety Inventory for Children" developed by Spielberger; their depression levels were measured using the "Depression Scale for Children" developed by Kovacks. The same scales were repeated at the end of the group and 2 months later for the follow-up study. The "Wilcoxon Test", one of the nonparametric tests, was used for the statistics of the study. According to the results of the study, the state-trait anxiety level and depression levels of the children decreased statistically significantly (p<.01) between the pretest and posttest scores. However, no statistically significant difference was found between the posttest scores and the follow-up scores in the follow-up study performed 2 months after the posttest. İt is thought to be useful to use this method in the field, which is frequently taught in undergraduate education of psychological counselors. In addition, it is thought that the information obtained from the children in this study will be the basis for future studies.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÖRGÜ, E. (2017). ÖZGÜL ÖĞRENME GÜÇLÜĞÜ TANILI ÇOCUKLARLA YAPILAN GRUPLA PSİKOLOJİK DANIŞMANIN ÇOCUKLARIN DEPRESYON VE KAYGI DÜZEYLERİNE ETKİSİ. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 12 - Sayı: 33, 197–212. https://ajindex.com/articles/95578

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Amerikan Psikiyatri Birliği (2013). Ruhsal Bozuklukların Tanımsal ve Sayımsal Elkitabı, Beşinci Baskı (DSM-5) Tanı Ölçütleri Başvuru Elkitabı, çev.Köroğlu,E. Hekimler Yayın Birliği, Ankara.
  2. Amerikaner, M. & Summerlin, M.L. (1982) Group Counseling with Learning Disabled Children Effects of Social Skills and Relaxation Training on Self-Concept and Classroom Behavior. Journal of Learning Disabilities, Vol 15, Issue 6, p:137-149
  3. Bellamy, A. (2006). Reflections on. counselling psychology in the NHS. Healthcare Counselling & Psychotherapy Journal, 6(1), p:4-5.
  4. Bender, W. N., Rosenkrans, C. B., Crane, M.K. (1999)
  5. Stress, Depression, and Suicide among Students with Learning Disabilities: Assessing the Risk. Learning Disability Quarterly. Volume: 22 issue: 2, p: 143-156
  6. Bilek, E.L. &Ehrenreich-May, J. (2012). An Open Trial Investigation of a Transdiagnostic Group Treatment for Children with Anxiety and Depressive Symptoms. Behavior Therapy, v43 n4 pp:887-897
  7. Bingöl, A. (2003). Ankara'daki İlkokul 2. ve 4. Sınıf Öğrencilerinde Gelişimsel Disleksi Oranı. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, cilt 56, sayı:2, ss:67-82
  8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç, E. Ç., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel F.(2016). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. 22.Baskı. Ankara: Pegem Akademi Charles. B. U. U. & Samuel T. A. (2017). Effectıveness Of Dıalectıcal Behavıour Therapy In Reductıon Of Test Anxıety Among Students Wıth Learnıng Dısabılıtıes In Oyo State, Nıgerı. AIfe PsychologIA, 25(2) p: 165 - 179 Colbert, P., Newman, B., Ney, P., Young, J. (1982). Learning Disabilities as a Symptom of Depression in Children. Journal of Learning Disabilities. Vol 15, Issue 6, p:239-248
  9. Cooper, S.A. & Bailey, N.M. (2001). Psychiatric disorders amongst adults with learning disabilities: Prevalence and relationship to ability level. International Journal of Psychology Medicine, 18, p:45-53.
  10. Deborah, H. & William, B. (1993). Adolescents with Learning Disabilities at Risk? Emotional WellBeing, Depression, Suicide. Journal of Learning Disabilities, v26 n3 p:159-166
  11. Demir, B. (2005). Okulöncesi ve ilköğretim birinci sınıfa devam eden öğrencilerde özel öğrenme güçlüğünün belirlenmesi. (Yayımlanmış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi,
  12. İstanbul.
  13. Deniz, M. E., Yorgancı, Z. & Özyeşil, Z. (2009). Öğrenme güçlüğü görülen çocukların sürekli kaygı ve depresyon düzeylerinin incelenmesi üzerine bir araştırma. Elementary Education Online (İlköğretim Online Dergisi), 8 (3), ss:694-708.
  14. Doğan, H. (2012). Özel öğr