Dergiler / Türkiye İlahiyat Araştırmaları Dergisi / 2023 / Cilt: 7 Sayı: 2

Allah Resûlü’nün İstiğfârını Nasr Sûresi Bağlamında Temellendirme

Basing Repentance of the Messenger of Allah on the Framework of Surah al-Nasr

Sayfa
193–216
Yayın Tarihi
2023-07-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Aynı zamanda istiğfar ile günahı özdeşleştirenlerin kalplerindeki saplantının bertaraf edilmesi noktasında söz konusu bu âyette Allah Resûlü için istiğfarın ne anlama geldiği temel tefsir kaynaklarından faydalanılarak etraflıca ortaya konulacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İstiğfar, kişinin işlediği günahtan ötürü Allah’a yalvarmak ve özür beyan etmek suretiyle bağışlanmasını kalbi ve diliyle talep etmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kur'ân’da farklı manaları da içeren istiğfar lafzı en fazla günahlardan mağfiret olunma manasında kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Aynı zamanda istiğfar ile günahı özdeşleştirenlerin kalplerindeki saplantının bertaraf edilmesi noktasında söz konusu bu âyette Allah Resûlü için istiğfarın ne anlama geldiği temel tefsir kaynaklarından faydalanılarak etraflıca ortaya konulacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Tefsîr · Günah · İstiğfar

Özet

İstiğfar, kişinin işlediği günahtan ötürü Allah’a yalvarmak ve özür beyan etmek suretiyle bağışlanmasını kalbi ve diliyle talep etmesidir. Kur'ân’da farklı manaları da içeren istiğfar lafzı en fazla günahlardan mağfiret olunma manasında kullanılmıştır. Öte yandan Kur’an’da Allah’ın buyruklarını ve mesajlarını insanlığa iletmek için seçtiği peygamberlerin de istiğfar ettiklerine dair âyetler dikkat çeker. Kur’an-ı Kerim’de istiğfarından bahsedilen peygamberlerin ilki Hz. Âdem’dir (a.s.). Nehyedildiği halde yasaklı ağacın meyvesinden yemesi onu istiğfara sürüklemiştir. Ayrıca Kur’an peygamberlerin sonuncusu Hz. Muhammed’in (s.a.s.) gelmiş, geçmiş ve gelecek tüm günahlarının bağışlandığını aktarmanın yanı sıra O’nun da yaptığı istiğfarlara yer vermektedir. Bu çalışmada iman, ahlak, ibadet ve takvâ yönünden beşeriyetin en kusursuzu olan Hz. Peygamber’in (s.a.s.) Nasr Sûresi 3. âyetinde istiğfara davet edilme sebepleri ele alınacaktır. Aynı zamanda istiğfar ile günahı özdeşleştirenlerin kalplerindeki saplantının bertaraf edilmesi noktasında söz konusu bu âyette Allah Resûlü için istiğfarın ne anlama geldiği temel tefsir kaynaklarından faydalanılarak etraflıca ortaya konulacaktır.

Abstract

Istigfar is a person’s request with his heart and tongue to be forgiven for his sin by pleading with and apologizing from Allah. The Word istiğfar, which also contains different meanings in the Qur’an,is mostly used in the sense of forgiveness from sins. On the other hand, there are remarkable verse in the Qur’an stating that the prophets, who were chosen by Allah to convey his orders and advice to the humankind, sought forgiveness, as well. The first prophet whose repetance is mentioned in the Qur’an is Adam (PBUH). Eating the fruit of the tree, even though it was forbidden, drove him to seek forgiveness. Moreover, altough the Qur’an informs that the last prophet Mohammed (PBUH) is forgiven all his past, present and future sins, it includes his repetances, as well. This study hopes to reveal the reasons why Mohammed (PBUH),who is the most perfect man in terms of faith, morality, pray and devotion, is ordered to ask for forgiveness in the 3rd Verse of Chapter Nasr. In addition, to eliminate the fantasy in the hearts of who liken repetance to sin, it is aimed to clarify what asking for forgiveness means for the Messenger of Allah in this Verse within the framework of main sources in the field of exegesis

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SARRAOĞLU, H. (2023). Allah Resûlü’nün İstiğfârını Nasr Sûresi Bağlamında Temellendirme. Türkiye İlahiyat Araştırmaları Dergisi, Cilt: 7 Sayı: 2, 193–216. https://ajindex.com/articles/951011

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. Abdülhâlık, Abdülganî. Hucciyyetüs-sünne. b.y.:, Matâbiü’l-Vefâ, ts. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed b. Hanbel eş-Şeybânî. el-Müsned. thk. Şuayb Arnavud, Adil Mürşid. 30 Cilt. Beyrut: Müessesetür-Risâle, 1418/1997. Alevî, Muhammed el-Emin b. Abdullah. Hadâiku'r-ravh ve'r-reyhân. 31 Cilt. Beyrut: Dârü't-Tavk en–Necah, 1421/2001. Âlimlerden Bir Topluluk. Mevsûatu’t-tefsîr el-mevdû’î. 36 Cilt. Riyad: Merkezu Tefsir lid-Dirâseti’l-Kur’âniyye, 1440/2018. Âlûsî, Ebü’l-Fadl Şihabuddîn es-Seyyid Mahmud. Rûḥu’l-meʿânî fî tefsîri’l-Ḳurʾâni’l-ʿaẓîm ve’s-sebʿi’l-mes̱ânî. 16 Cilt. Beyrut: Dârü’l-Fikr, 1414/1993. Begavî, Ebû Muhammed Muhyissünne el-Hüseyn b. Mes‘ûd b. Muhammed el-Ferrâ’. Meʿâlimü’t-tenzîl. thk. Muhammed Abdünnemir, Osman Cuma Dumayriyye, Süleyman Müslim el-Harş. Riyad: Dârü Taybe, 1409/1998. Beyzâvî, Nâsırüddîn Ebû Saîd (Ebû Muhammed) Abdullāh b. Ömer b. Muhammed. Envârü’t-tenzîl ve esrârü’t- teʾvîl. Beyrut: Dârü İhyait- Turâsi’l-ʿArabî, ts. Bezdevî, Ebü’l-Yüsr Muhammed. Usûlü’d-Dîn. thk. Hans Peter Linss. Kahire: el-Mektebetü’l-Ezheriyye Lit-Turas, 1423/2002. Bezzâr, Ebû Bekir Ahmed b. Amr el-Atekî. el-Müsned. Thk. Âdil b. Sa’d. 20 Cilt. Medine: Mektebetü’l-Ulûm ve’l- Hikem, 1424/2003. Bikāî, Ebü’l-Hasen Burhânüddîn İbrâhîm b. Ömer b. Hasen er-Rubât el-Hırbevî. Naẓmü’d-dürer fî tenâsübi’l-âyât ve’s-süver. 22 Cilt. Kahire: Dârü’l-Kitâbi’l-İslâmî, ts. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmail. el-Câmiu’l-müsnedüs-ṣaḥîḥ el-muhtasar. thk. Muhammed Züheyr b. Nâsır en-Nâsır. 9 Cilt. Dımeşk: Dârü Tavkun-Necât, 1422/2001. Bursevî, İsmâil Hakkı. Rûḥu’l-beyân. Lübnan: Darü İhyâi’t-Turâsi’l-ʿArabî, ts. Cebelî, Ahmed b. Ebî Bekr b. Ömer. el-Bustân fî iʿrâbi müşkilâti’l-Ḳurʾân. thk. Ahmed Muhammed Abdurrahman el-Cündî. Riyad: Mektebetü’’l-Melik, 1439/2017. Cevherî, Ebû Nasr İsmail b. Hammad el-Fârâbî. es-Sıhah tâcü’l-lüga ve ṣıḥâḥu’l-ʿArabiyye. thk. Muhammed Temir. Kahire: Dârü’l-Hadîs, ts. Cezâirî, Ebû Bekir Câbir b. Musâ b. Abdilkâdir b. Câbir. Eyserü’t-tefâsîr li-kelâmi’l-Aliyyi’l-Kebîr. Medine: Mektebetü’l-Ulûm ve’l-Hikem, 1410/1989. Cürcânî, Seyyid Şerîf. Mu’cemut-taʿrîfât. Kahire: Darü’l-Fadile, 816/1413. Çıtır, Aslan. Kur’an’da Peygamberlere İsnat Edilen Olayların Masumiyet Açısından Değerlendirilmesi. İstanbul: Marmara Üniversitesi, 2010.
  2. Doğan, D. Mehmet. Büyük Türkçe Sözlük. İstanbul: Bahar Yayınları, 10. Basım, 1996. Dârimî, Ebû Muhammed Abdullah b. Abdirrahmân b. el-Fazl. Müsnedü’d-Dârimî. thk. Hüseyin Selîm Esed. 4 Cilt. Riyad: Dârü’l-Mu