KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2023 / Cilt: 25 Sayı: 2

Nahar-Inder Tekniği ile Seçili Avrupa Ülkelerinde Kişi Başı Karbondioksit Yakınsama Analizi

Convergence Analysis of Carbon Dioxide Per Capita through the Nahar-Inder Technique in Selected European Countries

Cihat KARADEMİR
Reşat CEYLAN
Sayfa
534–551
Yayın Tarihi
2023-06-24
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bulgulara göre, ADF testinde 12, LNV (1998) testinde 6, KSS (2003) testinde 10 ve Sollis (2009) testinde 9 ülke yakınsama davranışı sergilerken, Nahar-Inder (2002) tekniğine göre 17 ülkenin 16’sında yakınsama davranışı gözlemlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada iklim değişikliğinin başlıca nedeni olan CO2 salınımlarının 17 Avrupa ülkesinde 1946-2019 dönemine ait verilerle yakınsama davranışı gösterip göstermediği incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada ADF doğrusal birim kök testi, LNV (1998), KSS (2003) ve Sollis (2009) doğrusal olmayan birim kök testleri ve birim kök olması durumunda bile yakınsamaya izin veren Nahar-Inder (2002) tekniği kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bulgulara göre, ADF testinde 12, LNV (1998) testinde 6, KSS (2003) testinde 10 ve Sollis (2009) testinde 9 ülke yakınsama davranışı sergilerken, Nahar-Inder (2002) tekniğine göre 17 ülkenin 16’sında yakınsama davranışı gözlemlenmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2019 Verileri
⚙️Değişkenler:Karbondioksit emisyonu · yakınsama hipotezi · doğrusal olmayan birim kök testleri

Özet

Bu çalışmada iklim değişikliğinin başlıca nedeni olan CO2 salınımlarının 17 Avrupa ülkesinde 1946-2019 dönemine ait verilerle yakınsama davranışı gösterip göstermediği incelenmiştir. Çalışmada ADF doğrusal birim kök testi, LNV (1998), KSS (2003) ve Sollis (2009) doğrusal olmayan birim kök testleri ve birim kök olması durumunda bile yakınsamaya izin veren Nahar-Inder (2002) tekniği kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, ADF testinde 12, LNV (1998) testinde 6, KSS (2003) testinde 10 ve Sollis (2009) testinde 9 ülke yakınsama davranışı sergilerken, Nahar-Inder (2002) tekniğine göre 17 ülkenin 16’sında yakınsama davranışı gözlemlenmiştir. Buradan hareketle Nahar-Inder (2002) tekniğinin birim kök testlerine göre daha güçlü sonuçlar verdiği söylenebilir. Bu tespit, fosil yakıt kullanımına bağlı çevresel bozulmaların önlemesine yönelik uluslararası anlaşmalara taraf olan ülkelerin ortak politikalar uygulayabilecekleri şeklinde değerlendirilebilir. Bu çerçevede iklim değişikliği ile mücadelede uluslararası anlaşmaların genişletilmesi ve yaptırım gücünü artıracak hüküm ve kurumların oluşturulması gerektiği çalışmanın politika önerisi olarak sunulmaktadır.

Abstract

In this study, it was examined whether CO2 emissions, which are the main cause of climate change, show convergence behavior with data for the period of 1946-2019 in 17 European countries. In the study, ADF linear unit root test, LNV (1998), KSS (2003) and Sollis (2009) nonlinear unit root tests and Nahar-Inder (2002) technique which allows convergence even in the case of unit root were used. According to the findings obtained, 12 countries exhibited convergence behavior in ADF test, 6 in LNV (1998) test, 10 in KSS (2003) test and 9 in Sollis (2009) test, while convergence behavior was observed in 16 of 17 countries according to Nahar-Inder (2002) technique. Based on this, it can be said that the Nahar-Inder (2002) technique gives stronger results compared to unit root tests. This determination can be assessed in the form that countries that are parties to international agreements aimed at preventing environmental degradation related to the use of fossil fuels can implement common policies. Within this framework, it is presented as a policy proposal of the study that international agreements on combating climate change should be expanded and provisions and institutions that will increase the power of sanctions should be created.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARADEMİR, C., CEYLAN, R. (2023). Nahar-Inder Tekniği ile Seçili Avrupa Ülkelerinde Kişi Başı Karbondioksit Yakınsama Analizi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 25 Sayı: 2, 534–551. https://ajindex.com/articles/948412

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Agrawala, S. (1998). Structural and Process History of the Intergovernmental Panel on Climate Change. Climatic change, 39(4), 621-642. https://doi.org/10.1023/A:1005312331477.
  2. Andrew, Robbie M., ve Peters, Glen P. (2021). The Global Carbon Project’s Fossil CO2 Emissions dataset (2021v34) [Data set]. Zenodo. https://doi.org/10.5281/zenodo.5569235.
  3. Apergis, N., ve Payne, J. E. (2017). Per Capita Carbon Dioxide Emissions Across US States by Sector and Fossil Fuel Source: Evidence from Club Convergence Tests. Energy Economics, 63, 365-372. https://doi.org/10.1016/j.eneco.2016.11.027.
  4. Barassi, M. R., Cole, M. A., ve Elliott, R. J. (2008). Stochastic Divergence or Convergence of Per Capita Carbon Dioxide Emissions: Re-examining the Evidence. Environmental and Resource Economics, 40(1), 121-137. https://doi.org/10.1007/s10640-007-9144-1.
  5. Barro, R. J. (1991), “Economic Growth in a Cross-Section of Countries”, Quarterly Journal of Economics, 106(2), 407-443.
  6. Bernard, A. B., ve Durlauf, S. N. (1996). Interpreting Tests of the Convergence Hypothesis. Journal of econometrics, 71(1-2), 161-173. https://doi.org/10.1016/0304-4076(94)01699-2.
  7. Camarero, M., Picazo-Tadeo, A. J., ve Tamarit, C. (2013). Are the Determinants of CO2 Emissions Converging among OECD Countries?. Economics Letters, 118(1), 159-162. https://doi.org/10.1016/j.econlet.2012.10.009.
  8. Cass, D. (1965). "Optimum Growth in an Aggregative Model of Capital Accumulation," Review of Economic Studies, XXXII, 233-40.
  9. Ceylan, R. (2010a). Oecd Ülkelerinde İmalat Sanayinde Birim Emek Maliyetleri Yakınsıyor Mu?. Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 28(1), 105-119.
  10. Ceylan, R. (2010b). G-7 Ülkelerinin Yakınsama Deneyimi: 1870-2006. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(3), 311-324.
  11. Çamurdan, B., ve Ceylan, R. (2013). Convergence Experiences in Emerging Market Economies:(1950-2008). Journal of Yasar University, 8(30), 5105-5122.
  12. Engin, B. (2010). İklim Değişikliği ile Mücadelede Uluslararası İşbirliğinin Önemi. Sosyal Bilimler Dergisi, (2), 71-82.
  13. Ezcurra, R. (2007). Is there Cross-Country Convergence in Carbon Dioxide Emissions?. Energy policy, 35(2), 1363-1372. https://doi.org/10.1016/j.enpol.2006.04.006.
  14. Gupta, J. (2010). A History of International Climate Change Policy. Wiley Interdisciplinary Reviews: Climate Change, 1(5), 636-653. https://doi.org/10.1002/wcc.67.
  15. Haider, S., ve Akram, V. (2019). Club Convergence of Per Capita Carbon Emission: Global Insigh