Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightMezkûr eserlerin müelliflerinin bütün hocalarının cerh ve ta‘dîl durumlarına bakıldıktan sonra İbn Hacer’in tabaka sistemine göre Nesâî’nin hocalarının en güvenilir olduğu ve cerh edilen hiçbir hocasının olmadığı tespit edilmiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu makalede Ebû Dâvud, Tirmizî ve Nesâî’nin üç Sünen kitabının adları, telif amaçları ve şartları belirtilip bu kitaplardan birinin diğerlerine kıyasla üstünlüğüne dair iddialar ve bu iddiaların gerekçeleri tartışılmıştır. Her kitabın üstünlüğü ile ilgili iddiaların hangi bölgede daha yaygın olduğu ve bu görüşün yayılmasında önemli rol oynayan âlimler tespit edilmeye çalışılmıştır. Son olarak, üç kitabın müelliflerinin kitaplarında istifade etmiş oldukları hocalarının cerh ve ta‘dil durumları tetkik edilmektedir. Ayrıca mezkûr kitaplarda yer alan ve İbn Hacer tarafından cerh edilen râvilerin sayılarının karşılaştırılması yapılmıştır. Bu sayede, hocaların cerh ve ta‘dil durumlarından ve genel olarak isnadlarda bulunan râvilerin hâllerinden yola çıkılarak sadece teorik olarak değil pratik bir mukayese yapılmış olacaktır. Mezkûr eserlerin müelliflerinin bütün hocalarının cerh ve ta‘dîl durumlarına bakıldıktan sonra İbn Hacer’in tabaka sistemine göre Nesâî’nin hocalarının en güvenilir olduğu ve cerh edilen hiçbir hocasının olmadığı tespit edilmiştir. Aynı bulgulara göre Ebû Dâvud’un hocaları güvenirlik açısından ikinci sırada yer alırken, Tirmizî’nin hocaları üçüncü sırada bulunmaktadır.
Abstract
This article examines the names of the three Sunan books of Abū Dāwūd, al-Tirmid̲h̲ī, and al-Nasāʾī by stating purposes of publishing and conditions. Then, the claims about the superiority of one of these books over the others and the reasons for these claims are discussed. It is tried to determine in which region the claims about the superiority of each book are more common and the scholars who played an essential role in the spread of this view. Finally, we will examine the jarh and ta'dil (disparaging and declaring trustworthy) status of the teachers whom the authors of the three books used in their books. In addition, we compare the numbers of the narrators in the books mentioned above whom Ibn Hajar disparaged them. In this way, not only a theoretical but also a practical comparison will be made based on the jarh and ta'dil status of the teachers and the status of the generality of the narrators in the isnads. After reaching the status of jarh and ta'dil of all the teachers of the authors of the mentioned works, it has been determined, according to Ibn Hajar's classification system, that the teachers of Imam al-Nasāʾī are the most reliable, with no criticized teacher among them. According to the same findings, in terms of reliability, the teachers of Abū Dāwūd in second and the teachers of Tirmid̲h̲ī are in third place.