Dergiler / Kastamonu Education Journal / 2007 / Cilt: 15 Sayı: 2

TÜRKÇEDE BİRLEŞİK KELİMELERİN YAZIMI İLE İLGİLİ TARTIŞMALAR VE ÇÖZÜM ÖNERİLERİ

DISCUSSION AND SUGGESTION FOR SOLVING TO THE WRITING OF THE COMPOUND NOUNS IN TURKISH LANGUAGE

Sayfa
693–706
Yayın Tarihi
2007-10-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışma birleşik kelimelerin yazımıyla ilgili tartışmalara yer verdikten sonra ortak bir yazılış şekli olup olmayacağını belirlemeyi amaçlamıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Birleşik kelimelerin yazımı imlâmızın problemlerinden biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu kelimeler bazen bitişik bazen de ayrı yazılarak kullanılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışma birleşik kelimelerin yazımıyla ilgili tartışmalara yer verdikten sonra ortak bir yazılış şekli olup olmayacağını belirlemeyi amaçlamıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Türk dili · yazım · birleşik kelime

Özet

Birleşik kelimelerin yazımı imlâmızın problemlerinden biridir. Bu kelimeler bazen bitişik bazen de ayrı yazılarak kullanılmaktadır. Bu çalışma birleşik kelimelerin yazımıyla ilgili tartışmalara yer verdikten sonra ortak bir yazılış şekli olup olmayacağını belirlemeyi amaçlamıştır.

Abstract

The writing of the compound nouns in Turkish is one of the faced problems in our language. These words are written same times separate and same times together. This paper study firstly presents discussion about the writing of the compound nouns in Turkish and then suggests a common writing style for the compound nouns.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KOÇ, R. (2007). TÜRKÇEDE BİRLEŞİK KELİMELERİN YAZIMI İLE İLGİLİ TARTIŞMALAR VE ÇÖZÜM ÖNERİLERİ. Kastamonu Education Journal, Cilt: 15 Sayı: 2, 693–706. https://ajindex.com/articles/941258

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (23)

  1. AKSAN, D., (1987)
  2. Türkçenin Gücü, Ankara.
  3. AKSOY, Ö. A., (1982).
  4. Dil Gerçeği. Ankara.
  5. BANGUOĞLU, T., (1974).
  6. Türkçenin Grameri. İstanbul.
  7. EREN, H., (1987)
  8. Yazıda İkili Çözüm, Türk Dili, Ekim. İMER, K., (1998). Türkiye’de Dil Planlaması: Türk Dil Devrimi, Ankara. İmlâ Kılavuzu, (1987). İstanbul: Dergah Yayınları. İmlâ Kılavuzu, (2002). İstanbul:
  9. Kocaoluk Yayınevi.
  10. KORKMAZ, Z., (1995) Türk Dili Üzerine Araştırmalar I. Cilt, Ankara.
  11. ÖZAKIN, G., KARADAŞ, M., (1997). ama öğretmenim bu yanlış. İstanbul.
  12. ÖZEL, S., ÖZEN, H, ve PÜSKÜLLÜOĞLU, A., ( 1986). Atatürk’ün Türk Dil Kurumu ve Sonrası. İstanbul.
  13. ÖZKAN, M., (1999).Tarih İçinde Türk Dili. İstanbul.
  14. ÖZÖN, N., (1995). Büyük Dil Kılavuzu. İstanbul.
  15. PÜSKÜLLÜOĞLU, A., (1966).
  16. Konuşmalar. Ankara.
  17. SARAÇOĞLU, A., (2000). Dil ve Edebiyat Terimleri Sözlüğü. Eskişehir. TULUM, M., (1986). Yeni İmlâ Kılavuzu. İstanbul.
  18. Türk Dil Kurumu. (1966). Yeni İmlâ Kılavuzu. Ankara.
  19. Türk Dil Kurumu. (1974). Dil Yazıları. Ankara.
  20. Türk Dil Kurumu. (1988). İmlâ Kılavuzu. Ankara.
  21. Türk Dil Kurumu. (1996). İmlâ Kılavuzu. Ankara.
  22. Zeynalov, Ferhad R., (1977) Çağdaş Türk Dillerinde Birleşik Sözcükler Sorunu,İstanbul.
  23. ZÜLFİKAR, H., (2003).Doğru Yazalım Doğru Konuşalım. Türk Dili Dil ve Edebiyat Dergisi, Sayı 624.