Dergiler / Kastamonu Education Journal / 2016 / Cilt: 24 Sayı: 1

ADAY ÖĞRETMENLERİN ÖRGÜTSEL SOSYALLEŞMELERİ İLE KENDİNİ AYARLAMA BECERİLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİ

The Relationship Between Candidate Teachers’ Organizational Socialization And Their Self-Monitoring Skill

Sayfa
163–182
Yayın Tarihi
2016-07-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Aday öğretmenlerin örgütsel sosyalleşmeleri ile kendini ayarlama becerileri arasında ise düşük düzeyde, pozitif yönde, anlamlı bir ilişkinin olduğu görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın temel amacı aday öğretmenlerin örgütsel sosyalleşmeleri ile kendini ayarlama becerilerinin düzeyini ve ikisi arasındaki ilişkiyi belirlemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Betimsel ve ilişkisel desenlerin kullanıldığı bu araştırmanın örneklemini 2013-2014 eğitim-öğretim yılında Gaziantep ili Şehitkamil ve Şahinbey merkez ilçelerine atanan 1503 aday öğretmen arasından basit seçkisiz örnekleme yoluyla seçilen 517 kişi oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Aday öğretmenlerin örgütsel sosyalleşmeleri ile kendini ayarlama becerileri arasında ise düşük düzeyde, pozitif yönde, anlamlı bir ilişkinin olduğu görülmüştür.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2013-2014 Verileri
⚙️Değişkenler:Örgütsel sosyalleşme · kendini ayarlama becerisi · aday öğretmen

Özet

Bu araştırmanın temel amacı aday öğretmenlerin örgütsel sosyalleşmeleri ile kendini ayarlama becerilerinin düzeyini ve ikisi arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Betimsel ve ilişkisel desenlerin kullanıldığı bu araştırmanın örneklemini 2013-2014 eğitim-öğretim yılında Gaziantep ili Şehitkamil ve Şahinbey merkez ilçelerine atanan 1503 aday öğretmen arasından basit seçkisiz örnekleme yoluyla seçilen 517 kişi oluşturmaktadır. Veri toplamak üzere Erdoğan (2012) tarafından geliştirilen örgütsel sosyalleşme ölçeği ile Lennox ve Wolfe (1984) tarafından geliştirilen revize edilmiş kendini ayarlama ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler üzerinde bağımsız örneklemler için t testi, tek yönlü varyans analizi (anova) ve korelasyon testi (pearson) yapılmıştır. Buna göre aday öğretmenlerin örgütsel sosyalleşme düzeyleri ve kendini ayarlama becerileri yüksektir. Aday öğretmenlerin örgütsel sosyalleşmeleri ile kendini ayarlama becerileri arasında ise düşük düzeyde, pozitif yönde, anlamlı bir ilişkinin olduğu görülmüştür.

Abstract

The purpose of this study is to determine the level of the teachers’ organizational socialization and self-monitoring skills and to determine the relationship between those two concepts. Both the correlational and survey model was used in this research. The sample of the research consists of 517 teachers chosen randomly from 1513 candidate teachers who have assigned to Şehitkamil and Şahinbey central districts in Gaziantep in 2013-2014 educational year. “Organizational Socialization Scale” developed by Erdoğan (2012) and “Revised Self-Monitoring Scale” developed by Lennox and Wolfe (1984) was used to gather the necessary data. For data analysis Mann Whitney U- test for independent samples, Kruskal Wallis H-test for independent samples and Spearman Correlation was used. According to analysis results, candidate teachers’ organizational socialization level and self-monitoring skills are “high”. Also, it has been revealed that there is a “low”, meaningful relationship in positive direction between the candidate teachers’ organizational socialization and self monitoring skills. Therefore, it can be said that selfmonitoring skill should taken into consideration for their organizational socialization process

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

UMUR, Z., DEMİRTAŞ, H. (2016). ADAY ÖĞRETMENLERİN ÖRGÜTSEL SOSYALLEŞMELERİ İLE KENDİNİ AYARLAMA BECERİLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİ. Kastamonu Education Journal, Cilt: 24 Sayı: 1, 163–182. https://ajindex.com/articles/940814

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Açıkalın, A. (1998). Teknik ve toplumsal yönleriyle okul yöneticiliği. Ankara:
  2. Pegem. Anderson, L. R. (1988). Correlates of self-monitoring, sex role typing, and social skills in New Zealand and the United States. Journal of Social Psychology, 127, 677 679. Anderson, L.R., & Randlet, L. (1993). Self-monitoring and life satisfaction of individuals with traditi- onal and nontraditional sexual orientations. Basic and Applied Social Psychology, 14(3), 345-361.
  3. Bacanlı, H. (1990a). Kendini ayarlama becerisinin çeşitli değişkenlerle ilişkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  4. Bacanlı, H. (1990b). Kendini ayarlaması yüksek ve düşük bireylerin kişilik özellikleri. Eğitim Bilimleri I. Ulusal Kongresi, Bildiriler IV: Eğitimde Psikolojik Hizmetler,Ankara Üniversitesi, 459-466.
  5. Bacanlı, H. (1997). Sosyal ilişkilerde benlik kendini ayarlamanın psikolojisi. Ankara:
  6. MEB Yayınları Balcı, A. (2003). Örgütsel sosyalleşme. (2.baskı). Ankara:
  7. Pegem Yayıncılık. Bastian, M. (1987). Potency of self-monıtorıng to influence teacher behavior, instructional impro- vement and student learning. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Brigham Young University, The Department of Curriculum and Instructional Baumeister, R.F. (1987). How the self became a problem: A psychological review of historical research. Journal of Personality and Social Psychology, 52, 163- 176. Blase, J.J. (1986). Socialization as humanization: one side of becoming a teacher. American Socio- logical Association. 59 (2), 100-113.
  8. Brynildson, K.S. (1990). The effects of audiotape self-monitoring on direct instruction teacher presentation techniques. Yayımlanmamış eğitim uzmanlığı tezi. Western Michigan University, Department of Psychology, Michigan. Bursalıoğlu, Z. (2005). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış. (13. baskı). Ankara:
  9. Pegem. Can, H. (2002). Organizasyon ve yönetim. (6.baskı). Ankara:
  10. Siyasal Kitabevi.
  11. Cooper-Thomas, H.D. ve Anderson, N. (2006). Organizational socialization: a new theoretical mo- del and recommendations for future research and HRM practices in organizations. Journal of Managerial Psychology. 21(5), 492-516.
  12. Cüceloğlu, D. (2012). İnsan ve davranışı. (23. basım).İstanbul:
  13. Remzi Kitabevi.
  14. Çalık, C. (2006). Örgütsel sosyalleşme sürecinde eğitimin değişen rolü ve önemi. Kastamonu Eği- tim Dergisi. 14 (1), 1-10.
  15. Çalışkan, İ.G. (2009). Öğretmenlerin örgütsel sosyalleşmelerinin okul yöneticilerinin liderlik tarz- larına ilişkin algılarına göre incelenmesi.Y