Dergiler / Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi / 2023 / Cilt: 11 Sayı: 2

Diyabetik Ayak Öz-Bakım Davranış Ölçeğinin Tip 2 Diyabetli Hastalarda Yapı Geçerliliği Ve Madde Ayırt Ediciliği

Construct Validity and Item Discrimination of The Diabetes Foot Self-Care Behavior Scale in Patients with Type-2 Diabetes

Sayfa
55–64
Yayın Tarihi
2023-05-10
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu ölçek, diyabetik ayak hastalarında öz-bakım davranışlarını değerlendirmek, müdahale ve eğitim programları planlamak için kullanılabilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışma, Diyabetik Ayakta Öz Bakım Davranış Ölçeğinin (DAÖD) Türkçe versiyonunun Tip 2 diyabetli hastalarda test edilmesi ve geçerliliğinin sağlanması amacıyla planlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gereç ve Yöntem: Çalışmaya yaşları 53,3±4,7 olan 119 (57 kadın; 62 erkek) Tip-2 diyabetik hasta dahil edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu ölçek, diyabetik ayak hastalarında öz-bakım davranışlarını değerlendirmek, müdahale ve eğitim programları planlamak için kullanılabilir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:diyabetik ayak · özbakım · yapı geçerliliği

Özet

Amaç: Bu çalışma, Diyabetik Ayakta Öz Bakım Davranış Ölçeğinin (DAÖD) Türkçe versiyonunun Tip 2 diyabetli hastalarda test edilmesi ve geçerliliğinin sağlanması amacıyla planlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya yaşları 53,3±4,7 olan 119 (57 kadın; 62 erkek) Tip-2 diyabetik hasta dahil edilmiştir. DAÖD'ün İngilizce'den Türkçe'ye ileri-geri çevirisi Beaton tarafından belirlenen metodoloji ile yapılmıştır. Katılımcılara DAÖD ile birlikte Dünya Sağlık Örgütü İyilik Hali Ölçeği-22 (İHÖ-22) ve Nottingham Sağlık Profili (NSP) uygulanmıştır. Sonuçlar: Yakınsak yapı geçerlilik analizi için DAÖD puanı ile İHÖ-22 (r=0.639, p<0.001) ve NSP toplam puanı (r=-0.200, p<0.029) arasındaki ilişkiler Pearson korelasyon katsayısı ile hesaplandı. Ayırt edici yapı geçerliği analizi, ölçek puanları açısından kadın ve erkekler arasında fark olmadığını göstermiştir. Açıklayıcı faktör analizi sonuçları, toplam varyansın %75'inin iki faktörle açıklanabileceğini göstermiştir. Doğrulayıcı faktör analizinin de gösterdiği gibi, Türkçe versiyonun faktör yapısı ile orijinal versiyonun faktör yapısı arasındaki uyum yeterli olarak bulunmuştur. Ek olarak, madde ayırt edici güç analizi, tüm maddelerin 'yüksek' ve 'düşük' yanıtları ayırt edebildiğini göstermiştir. Tartışma: DAÖD, diyabet ayak öz-bakım davranışlarını birey merkezli bir yaklaşımla değerlendirebilen ve ölçebilen nadir bir ölçektir. Bu ölçek, diyabetik ayak hastalarında öz-bakım davranışlarını değerlendirmek, müdahale ve eğitim programları planlamak için kullanılabilir.

Abstract

Background: This study was planned to test the construct validity of the Turkish version of the Diabetes Foot Self-Care Behavior Scale (DFSBS) in patients with type-2 diabetes. Method: 119 type-2 diabetic patients (57 women; 62 men) with a mean age of 53.3±4.7 years were included in this study. The forward-backward translation of the DFSBS was conducted for translation from English to Turkish according to the methodology outlined by Beaton. The World Health Organization Well-being Questionnaire-22 (WBQ-22) and Nottingham Health Profile (NHP) were administered to the participants along with the DFSBS. Results: For convergent construct validity analysis, the correlations between the DFSBS score and WBQ-22 (r=0.639, p<0.001) and NHP total score (r=-0.200, p<0.029) were calculated with the Pearson correlation coefficient. The discriminative construct validity analysis showed that there is no difference between men and women in terms of scale scores. The exploratory factor analysis results showed that 75% of the total variance is explainable by two factors. The fit between the factor structure of the Turkish version and the original version was adequate as shown by the confirmatory factor analysis. Additionally, item discriminative power analysis showed that all items were able to discriminate ‘high’ and ‘low’ responses. Conclusion: The DFSBS is a rare scale that can assess and measure diabetic foot self-care behaviors in a person-centered approach with satisfactory construct validity. This scale can be used to assess self-care behaviors, plan interventions and education programs with diabetic foot clients.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SAĞLAMOĞLU, E., ÖZTÜRK, B., TEMİZKAN, E., EKİCİ, G. (2023). Diyabetik Ayak Öz-Bakım Davranış Ölçeğinin Tip 2 Diyabetli Hastalarda Yapı Geçerliliği Ve Madde Ayırt Ediciliği. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, Cilt: 11 Sayı: 2, 55–64. https://ajindex.com/articles/939660

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Adu, M. D., Malabu, U. H., Malau-Aduli, A. E., & Malau-Aduli, B. S. (2019). Enablers and barriers to effective diabetes self-management: a multinational investigation. Plos one, 14(6), e0217771. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0217771 American Diabetes Association Professional Practice Committee (ADAPPC). (2021). 5. Facilitating behavior change and well-being to improve health outcomes: standards of medical care in diabetes—2022. Diabetes Care, 45(1), 60-82. https://doi.org/10.2337/dc22-S005
  2. Akoglu, H. (2018). User’s guide to correlation coefficients. Turk. J. Emerg. Med., 18(3), 91-93. https://doi.org/10.1016/j.tjem.2018.08.001
  3. Baker, E. L. (1996). Introduction to theme ıssue on educational assessment. J Educ Res, 89(4), 194-196. https://doi.org/10.1080/00220671.1996.9941204
  4. Bakır, E., & Samancıoglu, S. (2021). Diyabetik Ayakta Öz Bakım Davranışı Ölçeği’nin Türkçe geçerlilik ve güvenilirliği. Karya Journal of Health Science, 2(2), 39-43. http://dx.doi.org/10.52831/kjhs.894403
  5. Bandyk, D. F. (2018). The diabetic foot: pathophysiology, evaluation, and treatment. Semin Vasc Surg, 1(2-4), 43–48. https://doi.org/10.1053/j.semvascsurg.2019.02.001
  6. Beaton, D., Bombardier, C., Guillemin, F., & Ferraz, M. B. (2002). Recommendations for the cross-cultural adaptation of health status measures. New York: American Academy of Orthopaedic Surgeons, 12, 1-9.
  7. Bell, R. A., Arcury, T. A., Snively, B. M., Smith, S. L., Stafford, J. M., Dohanish, R., et al. (2005). Diabetes foot self-care practices in a rural, triethnic population. Diabetes Educ., 31(1), 75-83. https://doi.org/10.1177/0145721704272859
  8. Biçer, E., & Enç, N. (2014). Validity and reliability study of the diabetic foot care self efficacy scale. Diyabet, Obezite ve Hipertansiyonda Hemşirelik Forumu, 6(2), 40-45.
  9. Boyko, E. J., Seelig, A. D., & Ahroni, J. H. (2018). Limb-and person-level risk factors for lower-limb amputation in the prospective Seattle diabetic foot study. Diabetes Care, 41(4), 891-898. https://doi.org/10.2337/dc17-2210
  10. Bradley, C. (1994). Handbook of psychology and diabetes: a guide to psychological measurement in diabetes research and practice. UK: Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315077369
  11. Chin, Y. F., & Huang, T. T. (2013). Development and validation of a diabetes foot self-care behavior scale. J Nurs Res., 21(1), 19-25. https://doi.org./10.1097/jnr.0b013e3182828e59
  12. Cook, D. A., Zendejas, B., Hamstra, S. J., Hatala, R., & Brydges, R. (2014). What counts as validity evidence? Examples and