Dergiler / Dergiabant / 2023 / Cilt: 11 Sayı: 1

Ölüyü Yıkayanın Gusül ve Taşıyanın Abdest Almasıyla İlgili Rivayetlerin Sened ve Metin Açısından Değerlendirilmesi

An Evaluation of the Narrations About the Ghusl of Dead Body Bathers and the Ablution of the People Who Carry the Dead in Terms of Sanad and Text

Sayfa
21–44
Yayın Tarihi
2023-05-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Hadisin metninde cenazeyi yıkayanın gusül ve taşıyanın abdest alması ifade edilse de bunun bir zorunluluk olmadığı, duruma ve şartlara göre hareket edilmesi gerektiği tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Her canlının tadacağı bir gerçek olan ölümle ilgili birçok hususu Hz.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmanın konusu, ölen bir kimseyi yıkayanın gusül ve taşıyanın abdest almasıyla alakalı rivayetlerin değerlendirilmesidir.
💡
Sonuç & Katkı:Hadisin metninde cenazeyi yıkayanın gusül ve taşıyanın abdest alması ifade edilse de bunun bir zorunluluk olmadığı, duruma ve şartlara göre hareket edilmesi gerektiği tespit edilmiştir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hadis · Ölü · Gusül

Özet

Her canlının tadacağı bir gerçek olan ölümle ilgili birçok hususu Hz. Peygamber’in hadislerinde bulmak mümkündür. Bir kimse öldüğü zaman onu yıkayıp kefenlemek, cenaze namazını kılmak ve taşıyıp defnetmek gibi ona karşı yapılması gereken birtakım vazifeler vardır. Çalışmanın konusu, ölen bir kimseyi yıkayanın gusül ve taşıyanın abdest almasıyla alakalı rivayetlerin değerlendirilmesidir. Her daim güncel bir konu olan ölüm hakkında böyle bir çalışmanın önemli olacağı düşünülmektedir. Araştırmada Hz. Peygamber’den nakledilen merfû‘ rivayetlerin sahih olup olmadığı ve metnin doğru bir şekilde nasıl anlaşılacağı amaçlanmaktadır. Bunun için doküman analiz yöntemi kullanılarak hicrî ilk beş asırda telif edilen hadis kitaplarındaki rivayetler belirlenmiş, sened ve metin açısından incelenmiştir. Araştırmada senedi sahih olanlar bulunduğu gibi zayıf hadislerin de yer aldığı sonucuna ulaşılmıştır. Hadisin metninde cenazeyi yıkayanın gusül ve taşıyanın abdest alması ifade edilse de bunun bir zorunluluk olmadığı, duruma ve şartlara göre hareket edilmesi gerektiği tespit edilmiştir. Bir ictihad faaliyeti olduğu için âlimlerin rivayetlerin senedi ve metni üzerinde farklı görüşleri bulunduğu belirlenmiştir.

Abstract

The hadīths of the Prophet include many issues related to death, which is a reality that every living being will face. When a person dies, Muslims have to perform some duties towards the deceased, such as washing and enshrouding, performing the funeral prayer, carrying and burial. The subject of this study is the evaluation of the narrations concerning the ghusl of dead body bathers and the ablution of those who carry the deceased. It is thought that such a study on death, which is always an up-to-date issue, is important. This study aims to investigate whether marfū‘ narrations from the Prophet are authentic and how could the text be understood correctly. For this purpose, by using document analysis method, the narrations in the hadīth books compiled in the first five centuries of Hijri were identified and analysed in terms of sanad and text. This study concluded that there are both weak and sahih hadīths. Although the text of the hadīth states that dead body bathers should perform ghusl and those who carry the body should perform ablution, it was found that this is not an obligation and that one should act according to the situation and circumstances. Since it is an act of ijtihād, it was found that scholars have different opinions on the sanad and text of the narrations.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DOĞAN, H. İ. (2023). Ölüyü Yıkayanın Gusül ve Taşıyanın Abdest Almasıyla İlgili Rivayetlerin Sened ve Metin Açısından Değerlendirilmesi. Dergiabant, Cilt: 11 Sayı: 1, 21–44. https://ajindex.com/articles/939482

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Abdurrezzâk b. Hemmâm, Ebû Bekir es-San‘ânî. el-Musannef -Mamer b. Râşid’in el-Câmi‘î ile birlikte-. thk. Habîburrahman el-A‘zamî. 12 Cilt. Beyrut: el-Mektebetü’l-İslâmiyye, 1983. Abdurrezzâk b. Hemmâm, Ebû Bekir es-San‘ânî. el-Musannef. 10 Cilt. Kahire: Dâru’t-Te’sîl, 2015.
  2. Acet, Semih. Hadislerde Ölüm Karşısında Müslüman Tavrı. İstanbul:
  3. Marmara Üniversitesi,
  4. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2009.
  5. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdullah eş-Şeybânî el-Mervezî. Müsnedü’l-İmâm Ahmed b. Hanbel. thk. Şuayb el-Arnaût vd. 52 Cilt. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1996-2001.
  6. Akyüz, Hüseyin. ““Âlimler Peygamberlerin Vârisleridir” Hadisinin İsnâd Açısından Tenkid ve Tahlili”. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 11/22 (2012), 159-190. Aynî, Ebû Muhammed Mahmûd b. Ahmed. Umdetu’l-kârî şerhu Sahîhi’l-Buhârî. thk. Abdullah Ömer. 25 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2001. Aynî, Ebû Muhammed Mahmûd b. Ahmed. Şerhu Süneni Ebû Dâvud. thk. Hâlid b. İbrâhîm el-Mısrî. 7 Cilt. Riyad: Mektebetü’r-Rüşd, 1999. Azîmâbâdî, Ebü’t-Tayyib Muhammed b. Alî. Avnu’l-ma‘bûd şerhu Süneni Ebû Dâvud. thk. Yûsuf el-Hâc Ahmed. 14 Cilt. Dımeşk: Dâru’l-Feyhâ-Dâru’l-Menhel Nâşirûn, 2013. Bâcî, Ebü’l-Velîd Süleymân b. Halef. el-Müntekâ fî şerhi’l-Muvatta’. thk. Muhammed Abdülkâdir Mahmûd Atâ. 8 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1999. Begavî, Ebû Muhammed el-Hüseyn b. Mes‘ûd. Şerhu’s-sünne. thk. Şuayb el-Arnaût. 16 Cilt. Beyrut: el-Mektebetü’l-İslâmiyye, 1983. Beyhakî, Ebû Bekir Ahmed b. el-Hüseyn. el-Hilâfiyyât beyne’l-İmâmeyn eş-Şâfiî ve Ebû Hanîfe ve ashâbih. 8 Cilt. Kahire: er-Ravda, 2015. Beyhakî, Ebû Bekir Ahmed b. el-Hüseyn. es-Sünenü’l-kebîr. thk. Abdullah b. Abdülmuhsin et-Türki vd. 25 Cilt. Riyad: Dâru Âlemi’l-Kütüb, 2013. Beyhakî, Ebû Bekir Ahmed b. el-Hüseyn. Ma‘rifetü’s-sünen ve’l-âsâr. thk. Abdulmu‘tî Emîn Kalacî. 15 Cilt. Karaçi: Câmiatu’d-Dirâsâti’l-İslâmiyye, 1991. Bezzâr, Ebû Bekir Ahmed b. Amr. el-Bahru’z-zehhâr (Müsnedi’l-Bezzâr). thk. Mahfûzurrahmân Zeynullah vd. 18 Cilt. Beyrut-Medine: Müessesetü’l-Ulûmi’l-Kur’ân-Mektebetü’l-Ulûm ve’l-Hikem, 1988-2009. Buhârî, Ebû Abdullah Muhammed b. İsmâîl. et-Târîhu’l-kebîr. thk. Muhammed b. Sâlih ed-Dubâsî. 11 Cilt. Riyad: en-Nâşiru’l-Mütemeyyin, 2019. Cüveynî, Ebü’l-Me‘âlî Abdülmelik b. Abdullah. Nihâyetü’l-matlab fî dirâyeti’l-mezheb. thk. Abdülazîm Mahmûd ed-Dîb. 20 Cilt. Cidde: Dâru’l-Minhâc, 2007.
  7. Çap, Sabri. Hadis İlminde Merfû-Mevkuf İlişkisi. Ankara: İlâhiyât Yayınları, 2020. Dârekutnî, Ebü’l-Hasen Alî b. Ömer.