Dergiler / Konya Mühendislik Bilimleri Dergisi / 2020 / Cilt: 8 Sayı: 3

GEÇ MESİNİYEN-ERKEN ZANKLEYAN DÖNEMİNDE ENEZ (EDİRNE) YÖRESİNİN BİTKİ ÖRTÜSÜNDEKİ DEĞİŞİMLER

Vegetation Changes of Enez (Edirne) During the Late Messinian-Early Zanclean

Sayfa
510–521
Yayın Tarihi
2020-09-03
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Geç Mesiniyen-erken Zankleyan’da (Mesiniyen TuzlulukKrizinden sonra), Enez polen verileri başlıca otsul bitki ekosistemleri (örneğin; Poaceae,AmaranthaceaeChenopodiaceae, Asteraceae Asteroideae, Asteraceae Cichorioideae) ile temsiledildiğini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Polen taneleri eksin olarak adlandırılan dış duvarının dayanıklı olması nedeniyle tortullar içerisindeçok iyi muhafaza edilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu nedenle polenler jeolojik zaman boyunca meydana gelen vejetasyonve iklim değişimlerini tayin etmede önemli bir araçtır.
💡
Sonuç & Katkı:Geç Mesiniyen-erken Zankleyan’da (Mesiniyen TuzlulukKrizinden sonra), Enez polen verileri başlıca otsul bitki ekosistemleri (örneğin; Poaceae,AmaranthaceaeChenopodiaceae, Asteraceae Asteroideae, Asteraceae Cichorioideae) ile temsiledildiğini göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Polen analizleri · paleo-iklim · bitki örtüsü

Özet

Polen taneleri eksin olarak adlandırılan dış duvarının dayanıklı olması nedeniyle tortullar içerisindeçok iyi muhafaza edilmektedir. Bu nedenle polenler jeolojik zaman boyunca meydana gelen vejetasyonve iklim değişimlerini tayin etmede önemli bir araçtır. Bu çalışma geç Miyosen-erken Pliyosen yaşlıtortullarda yapılan polen analizlerinin verilerini içermektedir. Çalışma alanı başlıca Edirne ili’nde yeralan Enez Lagününü kapsamaktadır. Geç Mesiniyen-erken Zankleyan’da (Mesiniyen TuzlulukKrizinden sonra), Enez polen verileri başlıca otsul bitki ekosistemleri (örneğin; Poaceae,AmaranthaceaeChenopodiaceae, Asteraceae Asteroideae, Asteraceae Cichorioideae) ile temsiledildiğini göstermektedir. Gölü çevreleyen yakın mesafede ise mezotermik ağaçlar yaprağını dökenQuercus, Carya, Pterocarya, Zelkova, Fagus, Alnus, Betula, Liquidambar orientalis gibi bitkilerdenoluşmaktadır. Geç Miyosen-erken Pliyosen’de Enez lagününde görülen otsu bitkilerdeki artış, bölgedesoğuk ve kurak bir iklimin varlığına işaret etmektedir.

Abstract

Due to strong wall (exine) of the pollen grains, they can be well-preserved for a longtime inthe sediments. Therefore, palynology is especially a special tool for assessing paleovegetation andpaleoclimate throughout geological history. This study includes the late Miocene-early Pliocenesediments for pollen analysis. The study area corresponds to Enez Lagoon, located in the Edirne area.According to Enez pollen data, during the late Messinian (after Messinian Salinity Crisis)-early Zanclean,the vegetation was mainly dominated by herbs (i.e., Poaceae, Amaranthaceae-Chenopodiaceae,Asteraceae Asteroideae, Asteraceae Cichorioideae). Mesothermic trees are represented by deciduousQuercus, Carya, Pterocarya, Zelkova, Fagus, Alnus, Betula, and Liquidambar orientalis. The abundance ofherbaceous plants during the late Miocene-early Pliocene indicates cold and dry climate in the area.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Biltekin, D., ÇAĞATAY, N. (2020). GEÇ MESİNİYEN-ERKEN ZANKLEYAN DÖNEMİNDE ENEZ (EDİRNE) YÖRESİNİN BİTKİ ÖRTÜSÜNDEKİ DEĞİŞİMLER. Konya Mühendislik Bilimleri Dergisi, Cilt: 8 Sayı: 3, 510–521. https://ajindex.com/articles/938560

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Akgün, F., Kayseri, M.S., and Akkiraz, M.S. 2007. Palaeoclimatic evolution and vegetational changes during the Late Oligocene–Miocene period in Western and Central Anatolia (Turkey). Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology, 253, 56–90.
  2. Akkiraz, M.S., Akgün, F., Utescher, T., Bruch, A.A., ve Mosbrugger, V. 2011. Precipitation gradients during the Miocene in Western and Central Turkey as quantified from pollen data. Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology, 304, 276–290.
  3. Akkiraz, M.S., Kangal, Ö., Özgen Erdem, N., Büyükmeriç, Y., Doğruöz, C., 2018. Palaeontological evidence and sedimentary facies in a lower Miocene (Aquitanian) succession from the Bingöl minibasin (Sivas Basin), Central Anatolia. Turkish Journal of Earth Sciences, 27, 329–348.
  4. Anşin, R., 1982. Endemizm ve Dolu Karadeniz BiiJ-gesinde Yetigen Endemik Bitki Taksonları (Endemism and Endemic Plants of The East Black Sea Region). KÜ. Orman Fakültesi Dergisi 5 (2) Trabzon, Türkiye, 311-326.
  5. Armijo, R., Meyer, B., Hubert, A., Barka, A., 1999. Westward propagation of the North Anatolian fault into the northern Aegean: timing and kinematics. Geology, 27, 267–270.
  6. Arpe, K., Leroy, S.A.G., Mikolajewicz, U., 2011. A comparison of climate simulations for the last glacial maximum with three different versions of the ECHAM model and implications for summergreen tree refugia. Climate of the Past, 7, 91–114.
  7. Axelrod, D.I., Al-Shehbaz, I., Raven, P., 1996. History of the modern flora of China. In: Zhang, Aoluo, Wu, Sugong (Eds.), Floristic Characteristics and Diversity of East Asian Plants. In Springer- Verlag, Berlin, pp. 43–55.
  8. Biltekin, D., 2010. Vegetation and climate of North Anatolian and North Aegean region since 7 Ma according to pollen analysis. PhD Thesis, Istanbul Thecnical University and University Claude Bernard–Lyon 1, 136 pp. Biltekin, D., Popescu, S.M., Suc, J.P., Quézel, P., Jiménez-Moreno, G., Yavuz, N., ve Çağatay, M.N., 2015. Anatolia: a long-time plant refuge area documented by pollen records over the last 23 million years. Review of Palaeobotany and Palynology, 215: 1–22.
  9. Biltekin, D., 2018. Palynomorphs from a lacustrine sequence provide evidence for palaeoenvironmental changes during the early Miocene in Central Anatolia, Turkey. Canadian Journal of Earth Sciences, 55, 505–513.
  10. Ceylan, S., 2009. Enez (Edirne) İlçesi'nin Turistik Çekicilikleri ve Sürdürülebilir Turizm Açısından Değerlendirilmesi. Ankara Üniversitesi, Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi (TÜ