Dergiler / Journal of Agricultural Sciences / 2007 / Cilt: 13 Sayı: 04

Ekmeklik buğdayda Triticum aestivum L. diallel melez analizi ile bazı agronomik özelliklerin incelenmesi

Determination of Some Agronomic Traits by Diallel Hybrid Analysis in Common Wheat Triticum aestivum L.

Sayfa
354–365
Yayın Tarihi
2007-11-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

En yüksek ve en düşük heterobeltiosis değerleri ise sırasıyla %54.01 ve % - 28.63 ile başakta tane ağırlığı özelliğinde belirlenmiştir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, farklı orijinli altı ekmeklik buğday [Gönen G1 , Saraybosna G2 , Köksal-2000 G3 , Atilla-12 G4 , 15-4 G5 ,ve 22-1 G6 ] kullanılarak, tam diallel melezlemeler gerçekleştirilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Denemede F1bitkileri ve anaçlar üzerinde bitki boyu, başak boyu, başakçık sayısı, başakta tane sayısı, başakta tane ağırlığı ve 1000 tane ağırlığı özellikleri incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:En yüksek ve en düşük heterobeltiosis değerleri ise sırasıyla %54.01 ve % - 28.63 ile başakta tane ağırlığı özelliğinde belirlenmiştir
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Ekmeklik buğday · diallel analiz · GKK ve ÖKK

Özet

Bu çalışmada, farklı orijinli altı ekmeklik buğday [Gönen G1 , Saraybosna G2 , Köksal-2000 G3 , Atilla-12 G4 , 15-4 G5 ,ve 22-1 G6 ] kullanılarak, tam diallel melezlemeler gerçekleştirilmiştir. Denemede F1bitkileri ve anaçlar üzerinde bitki boyu, başak boyu, başakçık sayısı, başakta tane sayısı, başakta tane ağırlığı ve 1000 tane ağırlığı özellikleri incelenmiştir. İncelenen tüm özellikler için Genel Kombinasyon Kabiliyeti GKK ve Özel Kombinasyon Kabiliyet, ÖKK kareler ortalamasının istatistiksel olarak önemli olduğu, resiprokal etkiler ortalamasının ise başak boyu ve başakta tane sayısı özelliklerinde önemsiz, diğer karakterlerde ise önemli olduğu saptanmıştır. Yapılan analizler sonucunda Gönen buğdayında başak boyu özelliği dışında incelenen bütün özelliklerde GKK değerleri önemli bulunmuştur. Elde edilen melezler için ÖKK değerleri açısından incelendiğinde, G1xG3 melezinde bitki boyu hariç diğer tüm özelliklerde pozitif ve önemli ÖKK etkisi gözlenmiştir. En yüksek dar anlamda kalıtım derecesi 0.464 ile bitki boyu özelliğinde, en düşük değer ise 0.003 ile başak boyu özelliğinde bulunmuştur. Çalışmada en yüksek heterosis değeri %82.54 değeri ile başakta tane sayısı özelliğinde G6xG3 melezinde belirlenirken en düşük değer % - 28.31 değeri ile G5xG3 melezinde başakta tane ağırlığı özelliğinde belirlenmiştir. En yüksek ve en düşük heterobeltiosis değerleri ise sırasıyla %54.01 ve % - 28.63 ile başakta tane ağırlığı özelliğinde belirlenmiştir

Abstract

In this study, by using 6 different originated common wheat genotypes [Gönen G1 , Saraybosna G 2 , Köksal-2000 G3 , Atilla-12 G4 , 15-4 G5 , 22-1 G6 ], full diallel crosses were made. Plant height, spike length, spikelet number/ spike, seed number/ spike, seed weight/ spike and 1000 kernel weight were investigated over F1 plants and parents.It is found that mean squares of GCA and SCA were significant for all investigated traits whereas it is determined that resiprocal effect was non-significant for spike length and seed number/spike and statistically significant for other traits.GCA effects were determined to be significant for all the traits, except spike lenght, in Gönen wheat. When the SCA effects were examined, in G1xG3 hybrid, except plant height, significant and positive SCA effects were observed for the other traits. The highest narrowsense heritability was found in plan height by 0.464 and the lowest in spike length by 0.003. The highest heterosis value was observed in G6xG3 hybrid by 82.54% in the seed number /spike, the lowest heterosis was in G5xG3 hybrid by - 28.31 % in the trait of seed weight/spike in the study. The highest and the lowest heterobeltiosis values were obtained in the seed weight / spike by 54.01 % and - 28.63 %, respectively

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇİFCİ, E. A., YAĞDI, K. (2007). Ekmeklik buğdayda Triticum aestivum L. diallel melez analizi ile bazı agronomik özelliklerin incelenmesi. Journal of Agricultural Sciences, Cilt: 13 Sayı: 04, 354–365. https://ajindex.com/articles/933600

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Abdullah, G. M., A. S. Khan and Z. Alı. 2002. Heterosis study of certain important traits in wheat. Internatıonal Journal of Agriculture & Biology. 4(3): 326-328.
  2. Akgün, N. ve A. Topal. 2002. Bazı makarnalık buğday (T.durum Desf.) melezlerinde verim özelliklerinin diallel analizi. Selçuk Üniv. Ziraat Fak. Derg. 16(30): 70-78.
  3. Altınbaş, M. ve O. Bilgen. 1996. İki Ekmeklik Buğday (T. aestivum L.) Melezinde Başak Özelliklerinin Genetiği Üzerinde Bir Araştırma. and. J. Of AARI. 84-89. Anonim 2002. Bursa Bölgesi İklim Verileri. Bursa Meteoroloji Bölge Müdürlüğü Anonim, 2005. www. fao.org Aydoğan, E. 2003. Ekmeklik Buğdaylarda Diallel Analiz Yöntemi İle Bazı Tarımsal Özelliklerin Kalıtım Durumlarının Saptanması. Uludağ Üniv. Fen Bilimleri Enst. Tarla Bitkileri Anabilim Dalı. Yüksek Lisans Tezi. Bursa. 58 s. Balcı, A. ve İ. Turgut. 2002. Bazı ekmeklik buğday (Triticum aestivum var. aestivum) Hat ve Çeşitlerinde Uyum Yetenekleri Üzerinde Araştırmalar. Uludağ Üniv. Ziraat Fak. Derg.16:225-234.
  4. Chowdry, M. A., M. T. Arshad, G. M. and K. Ihsan. 1997. Inheritance of some polygenic traits in Hexaploid Spring Wheat. Dep. of Plant Breeding and Genetics, Univ. of Agri. Faisalabad. Dağüstü, N. ve M. Bölük. 2002. Yedi ekmeklik buğday (Triticum aestivum L.) diallel melezlerinde kimi tarımsal özelliklerinde heterosis. Uludağ Üniv. Ziraat Fak. Derg.16:211-223
  5. Falconer, D. S. 1980. Introduction To Quantitavive Genetics. Oliver and Boyd Ltd. London 565p. Farooq, J. and I. Khaliq. 2004. Estimation of heterosis and Heterobeltiosis of some quantitative Characters in Bread Wheat Crosses. Asian Journal of Plant Sciences 3(4):508-511.
  6. Genç, I. 1974. Yerli ve Yabancı Ekmeklik ve Makarnalık Buğday Çeşitlerinde verim ve Verime Etkili Başlıca Karakterler Üzerinde Araştırmalar. Çukurova Üniv. Ziraat Fak. Yay. No:82. Bilimsel Inceleme ve Araştırma Tezleri,10. Griffing, B. 1956. Concept of General and Specific Combining Ability in Relation Diallel Crossing System. Aust. J. Biol. Sci. 9:463-493
  7. Güler, M. and M. Özgen. 1994. Relationships Between Winter Durum Wheat ( T. durum Desf.) Parents and Hybrids For Some Morphological and Agronomical Traits. Türk Tarım ve Ormancılık Dergisi 18 (3):229-223.
  8. Jan, M., G. Hassan, I. Khalil and Razuiddin. 2005. Estimates of Heterosis and Heterobeltiosis For Morphological Traits in Wheat (Triticum aestivum L.) Pakistan Journal of Biological Sciences 8(9): 1261-1264.
  9. Kan, A. ve B. Sade. 2002. Ekmeklik Buğdayda (Triticum aestivum Yeteneği, Melez Gücü ve Kalıtım