Dergiler / Milli Eğitim Dergisi / 2026 / Cilt: 50 Sayı: 232

İLKOKULLARDA YETİŞTİRME PROGRAMI (İYEP) UYGULAMALARININ ÖĞRENCİLERİN OKULA BAĞLILIK DÜZEYLERİNE KATKISININ İNCELENMESİ

Mustafa Kale(GAZİ ÜNİVERSİTESİ, GAZİ EĞİTİM FAKÜLTESİ)0000-0002-3727-1475
Serkan Demir(Çubuk Bilim ve Sanat Merkezi)0000-0002-0478-1831
Sayfa
161–175
Yayın Tarihi
2021-11-24
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Devamsızlığı az olan öğrencilerin okula bağlılık puanlarının da yüksek olduğu ve öğrencilerin devamsızlıkları ile okula bağlılıkları arasında negatif yönlü orta düzeyde bir ilişkinin olduğu bulunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın genel amacı İlkokullarda Yetiştirme Programının öğrencilerin okula bağlılık düzeylerine katkısının incelenmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın çalışma grubunda uygulamaya katılan 63 ve katılmayan 69 öğrenci olmak üzere 132 öğrenci yer almıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Devamsızlığı az olan öğrencilerin okula bağlılık puanlarının da yüksek olduğu ve öğrencilerin devamsızlıkları ile okula bağlılıkları arasında negatif yönlü orta düzeyde bir ilişkinin olduğu bulunmuştur.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2006 Verileri
⚙️Değişkenler:İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) · okula bağlılık · psikososyal destek

Özet

Bu araştırmanın genel amacı İlkokullarda Yetiştirme Programının öğrencilerin okula bağlılık düzeylerine katkısının incelenmesidir. Araştırmada yarı deneysel desenlerden Eşit Olmayan Gruplar Öntest - Sontest deseni kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunda uygulamaya katılan 63 ve katılmayan 69 öğrenci olmak üzere 132 öğrenci yer almıştır. Araştırmada veriler, Hill ve Werner’in (2006) geliştirdiği, Savi’nin (2011) Türkçe’ye uyarladığı “Okula Bağlanma Ölçeği (School Attachment Scale)” kullanılarak toplanmıştır. Toplanan veriler Bağımsız Örneklemler t Testi, Bağımlı Örneklemler t Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ve Korelasyon kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda, uygulamaya katılan ve katılmayan öğrencilerin uygulama öncesi okula bağlılık düzeyleri arasında anlamlı farkın olduğu, uygulama bittikten sonra okula bağlılık düzeyleri arasında anlamlı bir farkın olmadığı bulunmuştur. İlkokullarda Yetiştirme programına katılan ve katılmayan öğrencilerin okula bağlılık düzeyleri ile devamsızlık değişkenine göre aralarında anlamlı farkın olduğu görülmüştür. Devamsızlığı az olan öğrencilerin okula bağlılık puanlarının da yüksek olduğu ve öğrencilerin devamsızlıkları ile okula bağlılıkları arasında negatif yönlü orta düzeyde bir ilişkinin olduğu bulunmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Kale, M., Demir, S. (2021). İLKOKULLARDA YETİŞTİRME PROGRAMI (İYEP) UYGULAMALARININ ÖĞRENCİLERİN OKULA BAĞLILIK DÜZEYLERİNE KATKISININ İNCELENMESİ. Milli Eğitim Dergisi, Cilt: 50 Sayı: 232, 161–175. https://doi.org/10.37669/milliegitim.740561

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (23)

  1. Altınkurt, Y. (2008). Öğrenci devamsızlıklarının nedenleri ve devamsızlığın akademik başarıya olan etkisi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (20), 129-142.
  2. Avlukyarı, N., T. (2019). İlkokullarda yetiştirme programı (İYEP)' in öğretmen ve yöneticiler tarafından değerlendirilmesi: (Mersin İli Tarsus İlçesi Örneği). (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
  3. Aydın Gürler, S. (2020). Fen bilimleri dersinin ilkokullarda yetiştirme programına (İYEP) dâhil edilmesine ilişkin öğretmen görüşleri. YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi (YYU Journal of Education Faculty), 17(1), 266-294. doi:10.33711/yyuefd.691587
  4. Baş, N. ve Altun, F. (2020). Ortaokul öğrencilerindeki gelecek beklentilerinin açıklanmasında okula bağlılık, okul yaşam kalitesi ve akademik başarının rolü. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 24 (1), 197-213.
  5. Çocuk Haklarına Dair Sözleşme. (1989, 20 Kasım). Erişim adresi: https://www.unicef.org/turkey/%C3%A7ocuk-haklar%C4%B1na-dair s%C3%B6zle%C5%9Fme
  6. Değirmenci, G. Y., ve Demircioğlu, H. (2019). Ekolojik sistem yaklaşımı ile öğrenci devamsızlıklarının azaltılmasına yönelik uluslararası uygulama örneklerinin incelenmesi. Milli Eğitim, Özel Sayı, 48(1), 371-385.
  7. Dilekçi, Ü. (2019). İlkokullarda yetiştirme programına (İYEP) ilişkin öğretmen görüşleri. Milli Eğitim, Özel Sayı, 48(1), 433-454.
  8. Gençoğlu, C. (2019). Millî bir destekleme ve yetiştirme sistemi modeli: İlkokullarda yetiştirme programı (İYEP). Milli Eğitim, Özel Sayı, 48(1), 853-881.
  9. Hill, L. G. ve Werner, N. E. (2006). Affiliative motivation, school attachment, and aggression in school. Psychology In the Schools, 43(2), 231-246.
  10. Karaman, S. (2018). Eğitim hakkının korunması açısından PICTES projesinin değerlendirilmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Üniversitesi, İstanbul.
  11. Keskin. H. K. ve Yapıcı, Ş. (2008). Başarılı ve başarısız öğrencilerin kişilik özellikleri ile ilgili öğretmen ve veli görüşleri. Kuramsal Eğitimbilim, 1(1), 20-32.
  12. Kırnık, D., Susam, E. ve Özbek, R. (2019). İYEP (İlkokullarda Yetiştirme Programı) uygulamalarına ilişkin sınıf öğretmenlerinin görüşleri. Milli Eğitim, Özel Sayı, 48(1), 387-415.
  13. Köklü, N., Büyüköztürk, Ş. ve Bökeoğlu, Ö.Ç. (2006). Sosyal bilimler için istatistik. Ankara: Pegem-A Yayıncılık.
  14. MEB, (2018a). İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) Uygulama Kılavuzu, Erişim adresi:http://tegm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2018_09/13134503_YYEP_Uygulama_KYlavuzu.pdf
  15. MEB, (2018b). İlkokullarda Yetiştirme Programı Psikososyal Destek Rehberi. Erişim adresi:https://bayramic.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2018_10/03164911_YYEP_Psikososyal_Destek_Rehberi.pdf
  16. MEB, (2019). PISA 2018 Türkiye Ön Raporu. Erişim adresi: http://www.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2019_12/03105347_PISA_2018_Turkiye_On_Raporu.pdf
  17. UNICEF, (2017). İlkokullarda yetiştirme programı (İYEP) Unicef Türkiye çalışma şartnamesi. Erişim adres: http://www.unicef.org.tr/files/ihale/doc/ToR-REP-Primary-FINAL-TUR-SIGNEDcopy-2017-0302.pdf
  18. Önder, E. (2017). Ortaöğretimde öğrenci devamsızlığı buna dönük okul uygulamaları ve önerilen politikalar. Eğitim ve Bilim, 42(190), 361-378.
  19. Özbesler, C. ve Duyan, V. (2009). Okul ortamlarında sosyal hizmet. Eğitim ve Bilim, 34(154), 17-25.
  20. Sağlam, H. İ. ve İlksen Kanbur, N. (2017). Sınıf öğretmenlerinin mülteci öğrencilere yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 310-323.
  21. Savi, F. (2011). Çocuk ve ergenler için okula bağlanma ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. İlköğretim Online, 10(1), 1-11.
  22. Toptaş, V. ve Karaca, E. T. (2019). İlkokullarda yetiştirme programı (İYEP) kapsamındaki matematik derslerini yürüten sınıf öğretmenlerinin görüşlerinin incelenmesi. Milli Eğitim, Özel Sayı, 48(1), 417-431.
  23. Zorc, C., O’Reillu, A. L. R., Matone, M., Long, J., Watts, C. L. ve Rubin, D. (2013). The relationship of placement experience to school absenteeism and changing schools in young, school-aged children in foster care. Children and Youth Services Review, 35, 826-833.