Dergiler / Milel ve Nihal / 2026 / Cilt: 9 Sayı: 1

“Arabın Arap Olmayana Takvâ Dışında Bir Üstünlüğü Yoktur” Hadîsinin Hz. Peygam-ber‟e İsnâdına Yönelik Fazlur Rahman‟ın Eleştirileri ve Değerlendirilmesi Fazlur Rahman‟s Critics and Assessments about the Hadith “Arabian has not any Superiority agaınst to a Person who are not Arabian, Except „Taqvâ‟ ”

Fazlur Rahman’s Critics and Assessments about the Hadith “Arabian has not any Superiority agaınst to a Person who are not Arabian, Except ‘Taqvâ’ ” of Imputation to the Prophet Muhammad

Sayfa
31–80
Yayın Tarihi
2012-03-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Peygamber’e isnâdı ve âidiyeti bakımından sened yönünden ve bağlam açısından incelenmesini konu edinmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Peygamber’in (s.a.v.) vedâ haccında irad ettiği ettiği konuşmaları, evrensel mesajlarını içermesi bakımından tarihte olduğu gibi günümüzde de önemini ve değerini korumaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu durum ise vedâ hutbesinde irad edilen konuşmalar kapsamında değerlendirilen ve Hz.
💡
Sonuç & Katkı:Peygamber’e isnâdı ve âidiyeti bakımından sened yönünden ve bağlam açısından incelenmesini konu edinmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Vedâ Hutbesi · Arap-Acem · Takvâ

Özet

Hz. Peygamber’in (s.a.v.) vedâ haccında irad ettiği ettiği konuşmaları, evrensel mesajlarını içermesi bakımından tarihte olduğu gibi günümüzde de önemini ve değerini korumaktadır. Ancak Hz. Peygamber’in vedâ hutbesi diye bilinen konuşması veya konuşmaları müstakil ve tam bir metin olarak zabtı ve kaydı yerine bu konuşmalara tanık olan ve bunları duyan sahabîlerin Hz. Peygamber’den duydukları ve zabtettikleri kadarını nakletmeleri suretiyle kaynaklarda yerini almıştır. Bu durum ise vedâ hutbesinde irad edilen konuşmalar kapsamında değerlendirilen ve Hz. Peygamber’e isnâd edilen bazı hadislerin/rivâyetlerin gerçeği ne kadar yansıttığı problemini beraberinde getirmektedir. Bu çalışma, kaynaklara göre vedâ hutbesinde irad edildiği belirtilen, ancak bir değerlendirmeye göre Hz. Peygamber’e isnâdında ve âidiyetinde sorun görülen “Arabın Arap olmayana takvâ dışında bir üstünlüğü yoktur” hadisinin, Hz. Peygamber’e isnâdı ve âidiyeti bakımından sened yönünden ve bağlam açısından incelenmesini konu edinmektedir.

Abstract

The Prophet Muhammad’s speeches in farewell hajj were important in the historical process and they still preserve their importance and value in point of consisting of universal messages. However the Prophet Muhammad’s farewell speech which is known last khutbah, was not to be found as a separate text in sources, instead of that sahabahs/companions of the prophet Muhammad had heard from the prophet at last khutbah and they had noted his speeches and then they had reported/narrated each other. So, the speeches had been gathered from different reports of companion of the prophet. Thus this brings along the problem authenticity of reports and narration like that “How true are the speeches/hadiths or not?” “Were the speeches/hadiths reported truly or not?” This paper tries to investigate the relation of that hadith; “Arabian has not any superiority against to a person who are not Arabian, except ‘Taqvâ’ ” in terms of context, imputation and belonging to the prophet Muhammad.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAYRAKTUTAR, M. (2012). “Arabın Arap Olmayana Takvâ Dışında Bir Üstünlüğü Yoktur” Hadîsinin Hz. Peygam-ber‟e İsnâdına Yönelik Fazlur Rahman‟ın Eleştirileri ve Değerlendirilmesi Fazlur Rahman‟s Critics and Assessments about the Hadith “Arabian has not any Superiority agaınst to a Person who are not Arabian, Except „Taqvâ‟ ”. Milel ve Nihal, Cilt: 9 Sayı: 1, 31–80. https://ajindex.com/articles/931344

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. Ahmed b. Hanbel, Musnedu’l-İmâm Ahmed b. Hanbel, (I-XXXXX), (thk. Şuayb el- Arnavût vd.), Muessesetu’r-risâle, Beyrût 1421/2001.
  2. Ahmed b. Hanbel, Musnedu Ahmed b. Hanbel, (I-VI), (nşr. Bedreddin Çetiner), Çağrı yay., İstanbul 1992. el-Âlûsî, Ebu’l-Fadl Şihâbuddîn Mahmûd, Rûhu’l-maânî, (thk. M. Ahmed el- Emed ve ark.), Dâru ihyâi’t-turâsi’l-arabî, Beyrût 1421/2001. el-Âlûsî, Mahmûd Şükrî, Bulûğu’l-ereb fî târîhi ahvâli’l-‘Arab, (I-III), (tsh. M. Behcet el-Eserî), Dâru’l-kutubi’l-‘ilmiyye, Beyrût, ty., el-‘Aynî, Bedruddîn Ebû Muhammed Mahmûd b. Ahmed, Meğâniyu’l-ahyâr fî şerhi esâmi-i ricâli Ma‘âni’l-âsâr, (thk. Muhammed Hasen İsmâil), Dâru’l- kutubi’l-‘ilmiyye, Beyrût 1426/2006. Abdullah İbni’l-Mubârek, Müsnedu Abdillâh ibni’l-Mubârek, (thk. Subhî el-Bedrî es-Sâmarrâî), Mektebetu’l-ma‘ârif, Riyâd, 1407. Apak, Adem, Asabiyet ve erken dönem İslâm siyâsî tarihindeki etkileri, Düşünce Kitabevi yay., İstanbul, 2004. el-Bağdâdî, Ahmed b. Alî el-Hatîb, Târîhu Bağdâd, (I-XIV), Dâru’l-kutubi’l- ‘ilmiyye, Beyrût ty. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâil,. el-Câmiu’s-sahîh (I-VIII). (nşr. Bedreddin Çetiner), Çağrı yay., İstanbul 1992. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed İsmâîl b. İbrâhîm el-Cu‘fî, et-Tarîhu’l-kebîr, (I-XII), (Dr. Mahmûd Abdu’l-Mu‘îd Hân), ty. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. el-Huseyn, el-Câmi‘ li-şu‘abi’l-îmân, (I-XIV), (thk. Muhtar Ahmed en-Nedvî), Mektebetu’r-ruşd, er-Riyâd 1423/2003. el-Beyhakî, Şu‘abu’l-İmân, (thk. Muhammed es-Sa‘îd b. Besyûnî Zağlûl), Dâru’l-kutubi’l-‘ilmiyye, Beyrût, 1421/2000. el-Bûsîrî, Ahmed b. Ebî Bekr b. İsmâîl, İthâfu’l-hıyera bi-zevâidi’l-mesânîdi’l- ‘aşera, (I-VIII), (thk. Dâru’l-Mişkât), Dâru’l-vatan, er-Riyâd 1420/1999. el-Bezzâr, Ebû Bekr Ahmed b. Amr b. Abdilhâlik el-Bezzâr, Müsnedu’l-Bezzâr (el-Bahru’z-zehhâr), (I-XV), (thk.Mahfûzurrahmân Zeynullâh), Mektebe- tu’l-ulûm ve’l-hikem, el-Medînetu’l-Munevvere, 1415/1995. Câhız, Ebû Osman ‘Amr b. Bahr, el-Beyân ve’t-tebyîn, (thk, el-Muhâmî Fevzî Atavî), Dâru sa‘b, Beyrût, 1968. el-Cassâs, Ebû Bekr Ahmed b. ‘Alî er-Râzî, Ahkâmu’l-Kur’ân, (I-V), (thk. M. es- Sâdık Kamhâvî), Dâru ihyâi’t-turâsi’l-‘Arabî, Beyrût 1405/1985. Cevâd Alî, el-Mufassal fî târîhi’l-‘Arab kable’l-İslâm, (I-X), Bağdâd 1413/1993.
  3. Cihan, Sadık, ‚Şuûbiye hareketi ve uydurma hadîslerle münasebeti‛, Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, sy. 6, Erzurum, 1986.
  4. Çağrıcı, Mustafa, ‚Asabiyet‛ md., DİA, TDV yay., İstanbul, 1991. ed-Dârimî, Ebû Muhammed Abdillah Abdirrahman, es-Sünen (I-II). (nşr. Bed- reddin Çe