KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Bağbahçe Bilim Dergisi / 2026 / Cilt: 6 Sayı: 1

Ak emcek [Onosma sieheana (Hodangiller / Boraginaceae)] Türünün Karyolojik Analizi

Meryem Bozkurt0000-0003-0338-0849
Kuddisi Ertuğrul0000-0002-6463-2918
Tuna Uysal0000-0001-9968-5633
Sayfa
19–22
Yayın Tarihi
2019-04-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca, bu çalı ş mada kullanılan farklı kromozom indekslerine göre O. sieheana 'nın simetrik kromozomlara sahip oldu ğ u belirlenmi ş tir. 

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalede Türkiye için endemik olan Ak emcek ( Onosma sieheana Hayek ) türünde kromozom sayısı ve karyomorfolojik özellikler ilk kez ara ş tırılmı ş tır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kök ucundan ezme yöntemiyle Aseto-orsein kullanılarak gerçekle ş tirilen bu çalı ş mada, türün kromozom sayısı 2n = 24, karyotip formülü ise 24 m olarak belirlenmi ş tir.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca, bu çalı ş mada kullanılan farklı kromozom indekslerine göre O. sieheana 'nın simetrik kromozomlara sahip oldu ğ u belirlenmi ş tir. 
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ak emcek · Endemik · Karyomorfoloji

Özet

Bu makalede Türkiye için endemik olan Ak emcek ( Onosma sieheana Hayek ) türünde kromozom sayısı ve karyomorfolojik özellikler ilk kez ara ş tırılmı ş tır. Kök ucundan ezme yöntemiyle Aseto-orsein kullanılarak gerçekle ş tirilen bu çalı ş mada, türün kromozom sayısı 2n = 24, karyotip formülü ise 24 m olarak belirlenmi ş tir. Önceki çalı ş malara göre Onosma cinsinin temel kromozom sayısı x=6-11 arasında de ğ i ş mektedir. Bu çalı ş manın sonuçlarına göre, O. sieheana türünün tetraploid bir tür oldu ğ u dü ş ünülmektedir (2n = 4x = 24). Ayrıca, bu çalı ş mada kullanılan farklı kromozom indekslerine göre O. sieheana 'nın simetrik kromozomlara sahip oldu ğ u belirlenmi ş tir. 

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Bozkurt, M., Ertuğrul, K., Uysal, T. (2019). Ak emcek [Onosma sieheana (Hodangiller / Boraginaceae)] Türünün Karyolojik Analizi. Bağbahçe Bilim Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 1, 19–22. https://doi.org/10.35163/bagbahce.559575

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (25)

  1. Almasi, M. ve Ranjbar, M. (2013). Karyoevolution on the genus Onosma L. (Boraginaceae): quantification of chromosome number heterogeneity. Feddes Repertorium, 124: 139-153.
  2. Binzet, R. (2012). Onosma Mill. Şu eserde: Güner, A., Aslan, S., Ekim, T., Vural, M., Babaç, M.T. (edlr.), Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler), 234-240. Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştırmaları Derneği Yayını, İstanbul, Binzet, R. (2016a). A new species of Onosma L. (Boraginaceae) from Anatolia. Turkish Journal of Botany, 40: 194- 200. Binzet, R. (2016b). Onosma anatolica, a new species of Boraginaceae from Turkey. PhytoKeys, 69: 39-49.
  3. Binzet, R. ve Eren, O. (2018) Onosma erzincanica (Boraginaceae: Lithospermeae), a new species from Turkey. Phytotaxa, 356: 117-130.
  4. Cecchi, L., Coppi, A. ve Selvi, F. (2016). Onosma juliae (Boraginaceae), a new species from southern Turkey, with remarks on the systematics of Onosma in the Irano-Turanian region. Phytotaxa, 288: 201-213.
  5. Coppi, A., Selvi, F. ve Bigazzi, M. (2006). Chromosome studies in Mediterranean species of Boraginaceae. Flora Mediterranea, 16: 253-274.
  6. Goldblatt, P. (1996). Index to Plant Chromosome Numbers 1992-1993. Monographs in Systematic Botany from the Missouri Botanical Garden, 58: 1-276.
  7. Kolarcik, V., Zozomová-Lihová, V.J.J. ve Mártonfi, P. (2010). Systematics and evolutionary history of the Asterotricha group of the genus Onosma (Boraginaceae) in central and southern Europe inferred from AFLP and nrDNA ITS data. Plant Systematics and Evolution, 290: 21-45. Kolarčik, V., Zozomova-Lihova V.J.J., Ducar E. ve Martonfi P. (2015). Evolutionary significance of hybridization in Onosma (Boraginaceae): analyses of stabilized hemisexual oddpolyploids and recent sterile hybrids. Biological Journal of Linnean Society, 112: 89-107. Mártonfiová, L. (2013). A method of standardization of chromosome length measurement. Caryologia, 66: 304-312.
  8. Levan, A., Fredga, K. ve Sandberg, A. A. (1964). Nomenclature for centromeric position on chromosomes. Hereditas, 52: 201–220.
  9. Luque, T. (1990). Karyological studies on Spanish Boraginaceae. V: Onosma L., Cerinthe L. and Alkanna Tausch (Lithospermae). Botanical Journal of Linnean Society, 102: 261-272.
  10. Pavol, M., Mártonfiová, L. ve Kolarčik, V. (2008). Karyotypes and genome size of Onosma species from northern limits of the genus in Carpathians. Caryologia, 61(4): 363-374.
  11. Paszko, B. (2006). A critical review and a new proposal of karyotype asymmetry indices. Plant Systematics and Evolution, 258: 39-48.
  12. Popova, T. N. ve Zemskova, E. A. 1985. To the caryosystematics of the genus Onosma (Boraginaceae). Bot. Žhurn., 70: 199-205.
  13. Peruzzi, L., Aquaro, G. ve Cesca, G. 2004. Distribution, karyology and taxonomy of Onosma helvetica subsp. lucana comb. nova (Boraginaceae), a schizoendemic in Basilicata and Calabria (S. Italy). Phyton, 44: 69-81.
  14. Ranjbar, M. ve Almasi, M. (2013). Cytotaxonomic revision of Onosma series Aleppica (Boraginaceae) in Iran. Biological Diversity and Conservation, 6(2): 1-15.
  15. Ranjbar, M. ve Almasi, M. (2014). Taxonomic notes on Onosma sect. Aponosma from Iran (Boraginaceae). Edinburgh Journal of Botany, 71: 1-8.
  16. Romero-Zarco, C. (1986). A new method for estimating karyotype asymmetry. Taxon, 35: 526-530.
  17. Selvi, F., Coppi, A. ve Bigazzi, M. (2006).
  18. Karyotype Variation, Evolution and Phylogeny in Borago (Boraginaceae), with Emphasis on Subgenus Buglossites in the Corso-Sardinian System. Annals of Botany, 98: 857-868.
  19. Tarımcılar, G., Yılmaz, Ö. ve Kaynak, G. (2015). Onosma demirizii (Boraginaceae), a new species from central Anatolia, Turkey. Bangladesh Journal of Botany, 44: 261-265.
  20. Teppner, H. (1971). Cytosystematik, bimodale chromosomensätze und permanente Anorthoploidie bei Onosma (Boraginaceae). Oesterreichische Botanische Zeitschrift, 119: 196-233.
  21. Teppner, H. (1974). Karyosystematics of some asiatic Onosma species (Boraginaceae). Plant Systematics and Evolution, 123: 61-82.
  22. Teppner, H. (1980). Die Onosma alboroseum-Gruppe (Boraginaceae). Phyton, 20: 135-157.
  23. Teppner, H. (1991). Karyology of some Greek Onosma species (Boraginaceae). Botanica Chronika, 10: 271–292.
  24. Teppner, H. (1996). Blüten und Blütenbesucher bei Onosma (Boraginaceae – Lithospermeae). Feddes Repert., 106: 525-532 (in German). Tissot-Daguette, M. (1972). Recherches cytotaxonomiques sur le genre Onosma. Berichte der Schweizerischen Botanischen Gesellschaft, 82: 291-299.
  25. Zarco, C.R. (1986). A new method for estimating karyotype asymmetry. Taxon, 35: 526-530.