KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2005 / Cilt: 54 Sayı: 4

YAŞAMA ŞANSININ YİTİRİLMESİ SONUCU UĞRANILAN KAYIPLAR AÇISINDAN HEKİMİN TAZMİNAT SORUMLULUĞUNUN KAPSAMI - UYGUN İLLİYET BAĞI TEORİSİNE DEĞİŞİK BİR YAKLAŞIM

-

Erdem Büyüksağiş
Sayfa
119–148
Yayın Tarihi
2005-09-01
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗

Özet

-

Abstract

-

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Büyüksağiş, E. (2005). YAŞAMA ŞANSININ YİTİRİLMESİ SONUCU UĞRANILAN KAYIPLAR AÇISINDAN HEKİMİN TAZMİNAT SORUMLULUĞUNUN KAPSAMI - UYGUN İLLİYET BAĞI TEORİSİNE DEĞİŞİK BİR YAKLAŞIM. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 54 Sayı: 4, 119–148. https://doi.org/10.1501/Hukfak_0000000383

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (47)

  1. Abegglen S., Pflicht des Arztes zur Aufklärung über wirtschaftliche und versicherungsrechtliche Belange der Heilbehandlung, ZBJV 1994, s. 178 vd.
  2. Aral F., Borçlar Hukuku, ÖH, 5. Bası, Ankara 2003.
  3. Aşçıoğlu Ç., Doktorların Hukukî ve Cezaî Sorumluluğu, Ankara 1982.
  4. Başpınar V., Vekilin (Avukatın, Hekimin, Mimarın, Bankanın) Özen Borcundan Doğan Sorumluluğu, 2. Bası, Ankara 2004.
  5. Büyüksağiş E., Ebeveynleri Tarafından Dünyaya Gelmesi Arzu Edilmemiş Çocuğun Doğumunu Engellememek Hekimin Sorumluluğunu Gerektirir mi ?, E-Akademi İnternet Dergisi, Şubat 2006, s. 48.
  6. Büyüksağiş E., La Notion de défaut dans la responsabilité du fait des produits, Analyse économique et comparative, Zürich 2005, s. 365 vd.
  7. Chabas F., La perte d'une chance en droit français, Colloque sur les développements récents du droit de la responsabilité civile (Cenevre 1990), Zürih 1991, s. 131 vd.
  8. Dettwiler S., Bestätigung der Rechtsprechung zur konstitutionellen Prädisposition Urteil des Bundesgerichts vom 15.1.2002 i.S. A./B. (4C.215/2001), HAVE 2002, s. 302 vd.
  9. Engin İ., İfa Uğruna Edim, Prof. Dr. Erdoğan Moroğlu’na Armağan, İstanbul 1999, s. 839 vd.
  10. Eren F., Borçlar Hukuku, GH, Tıpkı 7. Bası, İstanbul 2001.
  11. Faure M., Causal Uncertainty, Joint and Several Liability and Insurance, Tort and Insurance Law, C. X, Liber Amicorum Pierre Widmer, Viyana 2003, s. 79 vd.
  12. Fleming J., The Law of Torts, 9. Bası, Sidney 1998.
  13. Gauch P., Grundbegriffe des ausservertraglichen Haftpflichtrechts, Recht 1996, s. 225 vd.
  14. Giesen D., Yeni ve Deneysel Tedavilerden Dolayı Doktorların Hukukî Sorumluluğu, çev. Özdemir S., YKD 1977, s. 217 vd.
  15. Giger H., Analyse der Adäquanzproblematik im Haftpflichtrecht, FS für Max Keller, Zürih 1989, s. 141 vd.
  16. Guillod O., Le consentement éclairé du patient, Neuchâtel 1986.
  17. Hatemi H./Serozan R./Arpacı A., Borçlar Hukuku, ÖH, İstanbul 1992.
  18. Koziol H., Schadenersatz für verlorene Chancen, ZBJV 2001, s. 889 vd.
  19. Le Tourneau P./Cadiet L., Droit de la responsabilité et des contrats, 3. Bası, Paris 2000.
  20. Loser P., Causation – Kausalität, HAVE 2005, s. 250 vd.
  21. Luder K., Der Einwand der Verkürzten Lebenserwartung gegenüber Geschädigten, HAVE 2003, s. 68 vd.
  22. Lunney G., What price a chance?, LS 1995, s. 1 vd.
  23. Markesinis B./Deakin S., Tort Law, Oxford 1999.
  24. Müller C., La perte d'une chance - Etude comparative en vue de son indemnisation en droit suisse, notamment dans la responsabilité médicale, Bern 2002.
  25. Oftinger K./Stark E., Schweizerisches Haftpflichtrecht, C. I, Allgemeiner Teil, 5. Bası, Zürih 1995.
  26. Oğuzman K., Tıpta Hastanın Muvafakatinin Alınmasının Hukukî Yönü, ATD 1989, S. 5, s. 81 vd.
  27. Oğuzman K./Öz T., Borçlar Hukuku, GH, 3. Bası, İstanbul 2000.
  28. Özkaya E., Vekâlet Sözleşmesi ve Kötüye Kullanılması, 2. Bası, Ankara 2005.
  29. Özsunay E., Alman ve Türk Hukukunda Hekimin Hastayı Aydınlatma Ödevi ve İstisnaları, Sorumluluk Hukukunda Yeni Gelişmeler 5. Sempozyumu, İstanbul 1983, s. 31 vd.
  30. Öztürkler C., Hukuk Uygulamasında Tıbbî Sorumluluk, Teşhis Tedavi ve Tıbbî Müdahaleden Doğan Tazminat Davaları, Ankara 2003.
  31. Ruellan C., La perte d’une chance en droit privé, RRJ 1999, s. 729 vd.
  32. Schwenzer I., Schweizerisches Obligationenrecht, AT, 3. Bası, Bern 2003.
  33. Sidler M., Schadenschätzung und Gerechtigkeitsgebot – oder: die Beweismechanik bei ziffernmässig nicht nachweisbaren Schäden, AJP 2005, s. 535 vd.
  34. Stark E., Die "perte d'une chance" im schweizerischen Recht, Colloque sur les développements récents du droit de la responsabilité civile (Cenevre 1990), Zürih 1991, s. 101 vd.
  35. Şenocak Z., Özel Hukukta Hekimin Sorumluluğu, Ankara 1998.
  36. Tandoğan H., Türk Mesuliyet Hukuku, Ankara 1961.
  37. Tandoğan H., Borçlar Hukuku, C. II, ÖH, Eser ve Vekâlet Sözleşmeleri, 3. Bası, Ankara 1987.
  38. Tekinay S./Akman S./Burcuoğlu H./Altop A., Borçlar Hukuku, GH, İstanbul 1993.
  39. Thévenoz L., La perte d’une chance et sa réparation, Colloque du droit de la résponsabilité civile (Fribourg 2001), Quelques questions fondamentales du droit de la responsabilité civile: actualités et perspectives, Bern 2002, s. 237 vd.
  40. Uygur T., Açıklamalı – İçtihatlı Borçlar Kanunu, C. II, 2. Bası, Ankara 2003.
  41. Uygur T., Açıklamalı – İçtihatlı Borçlar Kanunu, C. VII, 2. Bası, Ankara 2003.
  42. Yavuz C., Türk Borçlar Hukuku, ÖH, 6. Bası, İstanbul 2002.
  43. Weir T., Loss of a chance - compensable in tort? The Common law, Colloque sur les développements récents du droit de la responsabilité civile (Cenevre 1990), Zürih 1991, s. 111 vd.
  44. Werro F., Le mandat et ses effets, Fribourg 1993.
  45. Werro F., Commentaire des art. 394-406h CO, Commentaire Romand, C. I, Code des obligations, Basel 2003.
  46. Widmer P./Wessner P., Revision und Vereinheitlichung des Haftpflichtrechts, Vorentwurf eines Bundesgesetzes und Erläuternder Bericht, Bern 2000.
  47. Zevkliler A., Borçlar Hukuku, Özel Borç İlişkileri, 8. Bası, Ankara 2004.