Dergiler / Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2007 / Cilt: 11 Sayı: 1

VAKIF SENEDİNDE DEĞİŞİKLİĞE GİDİLMESİ (TMK m. 107, 112 ve 113’ün KAPSAMI ve BİRBİRLERİYLE İLİŞKİSİ)

Sayfa
165–208
Yayın Tarihi
2007-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada vakıf senedinde değişikliğe gidilebilecek durumlar; bu bağlamda Türk Medeni Kanunu’nun 107, 112 ve 113. maddelerinin kapsamı ve bunların birbirleriyle ilişkisi incelenmektedir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Vakıflar, gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemeleriyle oluşan tüzel kişiliğe sahip varlıklardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Vakıfl arın amacı ve örgütü vakfedenin arzusuna göre şekillenir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada vakıf senedinde değişikliğe gidilebilecek durumlar; bu bağlamda Türk Medeni Kanunu’nun 107, 112 ve 113. maddelerinin kapsamı ve bunların birbirleriyle ilişkisi incelenmektedir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Vakıf · vakıf senedi · vakıf senedinde değişiklik

Özet

Vakıflar, gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemeleriyle oluşan tüzel kişiliğe sahip varlıklardır. Vakıfl arın amacı ve örgütü vakfedenin arzusuna göre şekillenir. Bu amaç ve örgüt vakıf senedinde belirlenir ve kural olarak vakıf kurulduktan sonra vakıf senedinde değişikliğe gidilemez. Bu çalışmada vakıf senedinde değişikliğe gidilebilecek durumlar; bu bağlamda Türk Medeni Kanunu’nun 107, 112 ve 113. maddelerinin kapsamı ve bunların birbirleriyle ilişkisi incelenmektedir

Abstract

Foundations are legal entities constituted by natural or legal persons by dedicating assets for a speciŞ c and continual purpose. The intention of the founder is essential and determinative for the organization and purpose of the foundation. The organization and purpose of the foundation are stated in its founding document and in principle they cannot be modiŞ ed after the establishment. This article reviews the modiŞ cation of the founding document of foundation. Thus, it focuses on Art. 107, 112 and 113 of Turkish Civil Code and the relationships among them

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İkizler, M. (2007). VAKIF SENEDİNDE DEĞİŞİKLİĞE GİDİLMESİ (TMK m. 107, 112 ve 113’ün KAPSAMI ve BİRBİRLERİYLE İLİŞKİSİ). Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 11 Sayı: 1, 165–208. https://ajindex.com/articles/922434

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (26)

  1. AKINTÜRK, T.: Şart ve MükelleŞ yet Kavramları Üzerinde Bir İnceleme, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, 1970, C. XXVII, sa. 3-4, s. 219-247.
  2. AKİPEK, J. G./AKINTÜRK, T.: Türk Medeni Hukuku, Kişiler Hukuku, C. I, 5. bası, İstanbul 2004.
  3. AKÜNAL, T.: Türk Medenî Hukukunda Tüzel Kişiler, İstanbul 1995.
  4. AKYILDIZ, A.: Türk Hukukunda Vakıfl ar Üzerinde Devlet Denetimi, yayımlanmamış doktora tezi, İstanbul 1997.
  5. ALTUNKAYA, M.: Vakıfl ar Kanunu Tasarısı Üzerine Düşünceler, Prof. Dr. Hüseyin Ülgen’e Armağan, Cilt II, İstanbul 2007, s. 1679-1712.
  6. ANTALYA, O.G.: Türk-İsviçre ve Alman Hukuklarında Tecrübe veya Muayene (Alıcının Onaylaması) Şartıyla Satım, İstanbul 1993.
  7. AVCI, M. Ö.: Türk Medeni Kanununa Göre Vakıf Yönetim Organı, İstanbul 2006.
  8. BALLAR, S.: Yeni Vakıfl ar Hukuku, 3.Bası, İstanbul 2000.
  9. BERKİ, Ş.: Türkiye’de İmparatorluk ve Cumhuriyet Devrinde Vakıf Çeşitleri, Vakıfl ar D. 1971, s.1-12.
  10. DOĞAN, M.: Vakıfl arda Mal Varlığı, Ankara 2000.
  11. DURAL, M./ÖĞÜZ, M. T.: Türk Özel Hukuku, C.II, Kişiler Hukuku, 8. baskı, İstanbul 2006.
  12. EM, A.: Türk Hukuk Sisteminde Vakıfl ar, Ankara 2006.
  13. EREN, F.: Borçlar Hukuku, Genel Hükümler, 8. bası, İstanbul 2003.
  14. ERGÜN, Ö.: Danıştay İçtihatlarında Eski Vakıfl arın Konumu, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul 1995.
  15. ERTAŞ, Ş./KOÇ, N.: 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu, İzmir 2002.
  16. GÜNERİ, H.: Türk Medeni Kanunu Açısından Vakıfta Amaç Kavramı ve Amacına Göre Vakıf Türleri, Ankara 1976.
  17. HATEMİ, H.: Önceki ve Bugünkü Türk Hukukunda Vakıf Kurma Muamelesi, İstanbul 1969.
  18. HAUSHEER, H./AEBI-MÜLLER, R.E.: Das Personenrecht des Schweizerischen Zivilgesetzbuches, Bern 2005.
  19. İŞERİ, A.: Türk Medeni Kanununa Göre Vakıf (Tesis), Ankara 1968.
  20. KÖPRÜLÜ, B.: Medeni Hukuk-Genel Prensipler, Kişinin Hukuku (Gerçek Kişiler- Tüzel Kişiler), 2. baskı, İstanbul 1984.
  21. OĞUZMAN, M. K./SELİÇİ, Ö./OKTAY-ÖZDEMİR, S.: Kişiler Hukuku, Gerçek ve Tüzel Kişiler, 9. bası, İstanbul 2009.
  22. ÖĞÜZ, M. T.: Türk Hukukunda Vakıf Tüzel Kişiliğinin Hukuki Esasları, İstanbul 2007.
  23. ÖZ, T.: Vakıf Senedinde Aksine Hüküm Bulunmasına Rağmen Vakıf Mallarının Değiştirilmesi, Prof. Dr. Kemal Oğuzman’ın Anısına Armağan, İstanbul 2000, s.753 vd. ÖZSUNAY, E.: Medeni Hukukumuzda Tüzel Kişiler, İstanbul 1982.
  24. ÖZTAN, B.: Tüzel Kişiler, 3. bası, Ankara 2000.
  25. PULAŞLI, H.: Şarta Bağlı İşlemler ve Sonuçları, Ankara 1989.
  26. RIEMER, H. M.: Berner Kommentar, Kommentar zum Schweizerischen Zivilgesetzbuch, Band I, 3. Abteilung, 3. Teilband, Die Stiftungen, Systematischer Teil und Kommentar zu Art.