Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightDolayısıyla, sözleşmeyle başka bir mal rejimine geçiş hâlinde artık değere katılma oranını değiştiren anlaşmalar kural olarak geçerliliğini korur.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Edinilmiş mallara katılma rejiminde eşler, TMK m. 237/I uyarınca, bir mal rejimi sözleşmesi akdederek artık değere katılma esasını değiştirebilirler. Fakat TMK m. 238’de, mal rejiminin boşanma, evliliğin iptali veya mahkeme kararıyla mal ayrılığına geçiş yoluyla sona ermesi hâlinde, eşler tarafından açıkça aksi kararlaştırılmadığı sürece, anlaşmanın uygulanmayacağı düzenlenmiştir. TMK m. 238’in amacı, katılma esasını değiştiren anlaşmayla diğer eşe kazandırmada bulunan eşin farazî iradesinden doğan menfaatinin korunmasıdır. Bu farazî irade, mal rejiminin arzulanmayan, olağandışı sebeplerle sona ermesi hâlinde, anlaşmanın geçersiz olması yönündedir. Sözleşmeyle başka bir mal rejiminin kabulü ise, olağandışı ya da arzulanmayan bir sona erme sebebi teşkil etmediğinden, anılan ihtimalde TMK m. 238’in kıyasen uygulanmasını gerektiren bir farazî iradenin mevcudiyetinden söz edilemez. Dolayısıyla, sözleşmeyle başka bir mal rejimine geçiş hâlinde artık değere katılma oranını değiştiren anlaşmalar kural olarak geçerliliğini korur.
Abstract
According to the TMK Art. 237 Abs. 1, spouses in the regime of participation in acquired property can change the principle of participation in the surplus by concluding a marital agreement. However, in TMK Art. 238, it is provided that in case the property regime ends through divorce, annulment of marriage or separation of property by court order, the agreement shall not be applied unless otherwise agreed between spouses. The purpose of TMK Art 238 is to protect the interest of the spouse arising from her/his hypothetical will, who provides a benefit for the other spouse by means of the agreement for changing the principle of participation. This hypothetical will arises in the direction of the invalidation of the agreement, in case the property regime ends due to undesirable, extraordinary reasons. Since the acceptance of another property regime by contract does not constitute an extraordinary or undesirable reason for termination, it cannot be claimed that there exists a hypothetical will that requires the application of TMK Art. 238 by analogy in this case. Accordingly, in case of transition to another property regime by contract, agreements that change the principle of participation in the surplus remain valid as a rule.