Dergiler / Akademik Hassasiyetler / 2023 / Cilt: 10 Sayı: 21

TÜRKİYE’DE POLİTİK ELİTLERİN DÖNÜŞÜMÜNDE MİLLİYETÇİLİĞİN JEOPOLİTİK ÇERÇEVESİ HAFIZA, KİMLİK VE MEKAN

THE SOURCES OF GEOPOLITICIZATION IN TURKEY: NATIONALISM, TRANSFORMATION OF THE ELITES AND REDISCOVERING OF THE HISTORY

Sayfa
549–581
Yayın Tarihi
2023-04-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede savunma sanayinin genişlemesiyle ivmelenen jeopolitizasyonun elit ittifakları ve toplumsal destekle Türkiye’de siyasetin içeriğini ve aktörel dağılımını şekillendirebilecek kapasitede olduğu sonucuna varılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makale Türkiye’de elitler ve toplum düzeyinde jeopolitik konulara hassasiyetin artması sonucu ideolojik dönüşüm, yeni elit konsensüsü ve popüler tarihsel anlatı aracılığıyla beslenen jeopolitizasyon sürecini irdelemektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Elitlerin ve toplumun dış dünyaya ilişkin farklılaşan (askeri, kişisel ilgi, iç siyasette kaldıraç ve ideolojik yakınsama gibi) angajmanlarının analitik haritalandırılması Türkiye güncel siyasetinin içerik ve kurumsal düzeylerde anlaşılması için önemlidir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede savunma sanayinin genişlemesiyle ivmelenen jeopolitizasyonun elit ittifakları ve toplumsal destekle Türkiye’de siyasetin içeriğini ve aktörel dağılımını şekillendirebilecek kapasitede olduğu sonucuna varılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Jeopolitizasyon · Milliyetçilik · Elitler

Özet

Bu makale Türkiye’de elitler ve toplum düzeyinde jeopolitik konulara hassasiyetin artması sonucu ideolojik dönüşüm, yeni elit konsensüsü ve popüler tarihsel anlatı aracılığıyla beslenen jeopolitizasyon sürecini irdelemektedir. Jeopolitizasyon, iç siyasetin söylemsel ve pratiksel düzeylerde dış coğrafyaya hassasiyet ve bağımlılığının artmasıdır. Elitlerin ve toplumun dış dünyaya ilişkin farklılaşan (askeri, kişisel ilgi, iç siyasette kaldıraç ve ideolojik yakınsama gibi) angajmanlarının analitik haritalandırılması Türkiye güncel siyasetinin içerik ve kurumsal düzeylerde anlaşılması için önemlidir. Bu noktada ideolojik dönüşüm, yönetici elitlerin tutumlarında ve niteliğinde farklılaşma ve toplumla ilişkinin yeni bir boyutu olarak tarihin yeniden yorumlanması öne çıkmaktadır. Bu üç hat üzerinden Türkiye’de siyasetin, toplumun ve ekonominin jeopolitize olduğu görülmektedir. Bu süreç bir yönüyle iç ve dış siyaset arasındaki ayrımları gri bir alana itmektedir. Jeopolitizasyonun elitlerce ve toplumsal sektörlerce desteklenmesi sonucunda Türkiye’nin dış politika angajmanlarının derinleşeceğini ve genişleyeceğini söylemek mümkündür. Bu makro dönüşümün savunma sanayi üzerinden beslenmesi bürokrasi, siyaset, toplum ve entelektüeller arasında yeni bir normalin ve bir başka deyişle statükonun oluşmasına yol açmaktadır. Bu makalede savunma sanayinin genişlemesiyle ivmelenen jeopolitizasyonun elit ittifakları ve toplumsal destekle Türkiye’de siyasetin içeriğini ve aktörel dağılımını şekillendirebilecek kapasitede olduğu sonucuna varılmıştır.

Abstract

This article examines the process of geopoliticization in Turkey, fueled by ideological shift, new elite consensus and popular historical narratives as a direct consequence of the heightened sensitivity of both elites and the public as a whole to geopolitical concerns. ''Geopoliticization'' refers to the heightened sensitivity and dependency of domestic politics on the global geography at both discursive and practical levels. Understanding Turkey's current politics at both substantive and institutional levels requires an analytical mapping of the complex interactions of elites and society with the external scale (such as military, personal interest, leverage in domestic politics, and ideological convergence). At this juncture, ideological shift, differences in the attitudes and attributes of the governing elites, and the reinterpretation of national history as a new dimension of the interaction with society have come to the forefront of the discussion. In Turkey, geopolitical tensions have permeated politics, society, and the economy in these three dimensions. The lines that have traditionally drawn between domestic and global politics have begun to blur as a result of this trend. It is possible to claim that Turkey's foreign policy engagements will deepen and grow as a consequence of the geopoliticization being supported by elites and social groups. The feeding of this macro-shift via the military-industrial complex à la Turca leads to a new normal, and perhaps even status quo, among the bureaucracy, politics, society, and intellectuals. This article concludes that geopoliticization, accelerated by the expansion of the defense industry, has the potential to shape both the content of politics in Turkey as well as the actor distribution of politics through the formation of elite alliances and public support.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇINKARA, G. (2023). TÜRKİYE’DE POLİTİK ELİTLERİN DÖNÜŞÜMÜNDE MİLLİYETÇİLİĞİN JEOPOLİTİK ÇERÇEVESİ HAFIZA, KİMLİK VE MEKAN. Akademik Hassasiyetler, Cilt: 10 Sayı: 21, 549–581. https://ajindex.com/articles/921337

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Açıkel, F., Kozaklı, T ve Ateş, K. (2008). 21. yüzyılda Türkiye'de elitlerin toplumsal profilleri: demokratik yönetişim sorunları karşısında toplumsal seçkinler. Tübitak Kariyer Projesi, Ankara:
  2. Tübitak. Açıkel, F. (1996). ‘Kutsal mazlumluğun’ psikopatolojisi. Toplum ve Bilim, 70, 153-198.
  3. Adams, Bert N. (2005). Vilfredo Pareto. (ed.George Ritzer), Encyclopedia of Social Theory içinde (s. 545-547).
  4. SAGE Publications. Akca, A. (2019). Neo-Ottomanism: Turkey’s foreign policy approach to Africa. New Perspectives in Foreign Policy, 17, 3-8.
  5. Aktay, Y. (2022). 20 Yıllı Ak Parti iktidarında değişimin sosyolojisi. 19 Ekim 2022 tarihinde https://kriterdergi.com/dosya-ak-parti/20-yillik-ak-parti-iktidarinda-degisen-turkiye-sosyolojisi adresinden edinilmiştir. Alabarda, Y. (2021, 17 Ekim). Tarih paçanızdan çekmeye devam ediyor. 23 Ekim 2022 tarihinde https://www.haber7.com/yazarlar/yusuf-alabarda/3152129-tarih-pacanizdan-cekmeye-devam-ediyor adresinden edinilmiştir. Al-Sharafat, S. (2022, 20 February). The Muslim Brotherhood in Jordan: regional role and transnational ideology. 22 Şubat 2023 tarihinde https://strategiecs.com/en/analyses/the-muslim-brotherhood-in-jordan-regional-role-and-transnational-ideology adresinden edinilmiştir. Anderson, B. (1983). Imagined communities: reflections on the origins and spread of nationalism. Verso Book. Aras, B. (2009, 11 Kasım). Milliyetçilik ve dış politika. 19 Ekim 2022 tarihinde https://www.setav.org/milliyetcilik-ve-dis-politika/ adresinden edinilmiştir. Armağan, M. (2010, 14 Eylül) ‘Osmanlı’, insanlığın son ve bitmez ümididir. 14 Eylül 2022 tarihinde http://www.mustafaarmagan.com.tr/genel/osmanli-insanligin-son-ve-bitmeyen-umididir adresinden edinilmiştir. Arzak, Ali Ü. (1992). Hammer’in gözüyle Osmanlı İmparatorluğunda yönetici sınıflar. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 1,7-17.
  6. Assmann, A. (2008). Transformations between History and Memory, Social Research, 75 (1),49-72. https://doi.org/10.1353/sor.2008.0038 Aydınlık. (2022, 18 Şubat). Küreselleşmecilerin İttifakı. 23 Ekim 2022 tarihinde https://www.aydinlik.com.tr/haber/kuresellesmecilerin-ittifaki-205085 adresinden edinilmiştir. Aytürk, İ. ve Bora, T. (2022). Bahadır Dinçaslan ile söyleşi: “Yeni milliyetçiliği ayıran özellik sekülarist meylinde”. Birikim. Haziran-Temmuz 2022, 398-399, 145-156.
  7. Badie, B. Dirk BS. &, Morlino L. (2011). “Comparative methods”, International Encyclopedia of political science içinde (Cilt 1, s. 332-341). SAGE Publicati