KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi / 2022 / Cilt: 10 Sayı: 20

The Grotesque Atrides in Martin McDonagh’s The Beauty Queen of Leenane

Tatiana Golban(Namık Kemal Üniversitesi)0000-0002-7860-0992
Sayfa
183–205
Yayın Tarihi
2022-10-15
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmanın sonucunda, mitsel matris ve grotesk tasvirler incelendiğinde, McDonagh’ın seyircilerde bazı bireysel ve toplumsal reformların gerekliliği konusundaki farkındalığını artırdığı gözlemleniyor.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Martin McDonagh’ın Leenane’nin Güzellik Kraliçesi oyununun ilk sahnelenmesi büyük övgü ve gişe başarısı elde etti, ancak bu başarı, oyun yazarının İrlanda kimliği ve kültürüne yönelik tutumuna ilişkin bazı yorumlarla gölgelendi.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bunu başarmak için çalışmamız, McDonagh’ın oyununun kimlik, annelik, göç, ait olma ve köklülük meseleleriyle ilgili toplumsal kaygılarını incelemek için Atrides miti, Wolfgang Kayser’in grotesk kavramı, Mikhail Bakhtin’in karnavalesk ve grotesk kavramları ve Julia Kristeva’nın iğrençlik hali ile etkileşim kurma biçimlerini ortaya koymaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmanın sonucunda, mitsel matris ve grotesk tasvirler incelendiğinde, McDonagh’ın seyircilerde bazı bireysel ve toplumsal reformların gerekliliği konusundaki farkındalığını artırdığı gözlemleniyor.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:McDonagh · Atrides miti · grotesk

Özet

Martin McDonagh’ın Leenane’nin Güzellik Kraliçesi oyununun ilk sahnelenmesi büyük övgü ve gişe başarısı elde etti, ancak bu başarı, oyun yazarının İrlanda kimliği ve kültürüne yönelik tutumuna ilişkin bazı yorumlarla gölgelendi. Bu çalışma, İrlanda doğumlu oyun yazarının ana vatan, kültür ve toplumsal normların imajını betimlerken grotesk geleneklerle meşgul olduğunu savunmayı amaçlamaktadır. Bunu başarmak için çalışmamız, McDonagh’ın oyununun kimlik, annelik, göç, ait olma ve köklülük meseleleriyle ilgili toplumsal kaygılarını incelemek için Atrides miti, Wolfgang Kayser’in grotesk kavramı, Mikhail Bakhtin’in karnavalesk ve grotesk kavramları ve Julia Kristeva’nın iğrençlik hali ile etkileşim kurma biçimlerini ortaya koymaktadır. Çalışmanın sonucunda, mitsel matris ve grotesk tasvirler incelendiğinde, McDonagh’ın seyircilerde bazı bireysel ve toplumsal reformların gerekliliği konusundaki farkındalığını artırdığı gözlemleniyor.

Abstract

The first staging of Martin McDonagh’s play The Beauty Queen of Leenane received extreme praise and box-office success, but this accomplishment was overshadowed by some contradictory comments regarding the playwright’s attitude towards Irish identity and culture. This study aims to argue that the Irish-born dramatist engages with the grotesque conventions while depicting the image of native land, culture, and societal norms. In order to achieve this, our study reveals the ways in which McDonagh’s play interacts with the myth of Atrides, Wolfgang Kayser’s notion of grotesque, Mikhail Bakhtin’s concepts of carnivalesque and grotesque, as well as Julia Kristeva’s state of abject, which are used by the playwright to expose the societal anxieties related to the issues of identity, motherhood, emigration, and rootedness. Eventually, in the collision between mythical matrix and the grotesque depictions, McDonagh raises the spectators’ awareness of the necessity of some individual and societal reforms.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Golban, T. (2022). The Grotesque Atrides in Martin McDonagh’s The Beauty Queen of Leenane. HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 10 Sayı: 20, 183–205. https://doi.org/10.20304/humanitas.1140454

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Alfano, B. (2013). The mirage of America in contemporary Italian literature and film. Toronto: University of Toronto Press.
  2. Bakhtin, M. (1984). Rabelais and his world. (H. Iswolsky, Trans.). Bloomington: Indiana University Press. (Original work published 1965).
  3. Baudrillard, J. (1999). America. (C. Turner, Trans.). London: Verso. (Original work published 1986).
  4. Bhabha, H. K. (1994). The location of culture. London and New York: Routledge.
  5. Castleberry, M. (2007). Comedy and violence in The Beauty Queen of Leenane. In R. R. Russel (Ed.), Martin McDonagh: A casebook (pp. 41-59). London: Routledge.
  6. Clark, J. R. (1991). The modern satiric grotesque and its traditions. Kentucky: University Press of Kentucky.
  7. Eco, U. (2011). On ugliness. (A. McEwen, Trans.). London: MacLehose Press. (Original work published 2007).
  8. Edwards, J. D. & Graulund, R. (2013). Grotesque. London: Routledge.
  9. Foucault, M. (2008). The birth of biopolitics: Lectures at the Collège du France 1978-1979. (G. Burchell, Trans.). Basingstoke: Palgrave Macmillan.
  10. Kayser W. (1963). The grotesque in art and literature. Bloomington: Indiana University Press.
  11. Kristeva, J. (1982). Powers of horror: An essay on abjection. New York: Columbia University Press.
  12. Lachman, M. (2004). From both sides of the Irish Sea: The grotesque, parody and satire in Martin McDonagh’s The Leenane Trilogy. Hungarian Journal of English and American Studies, 10(1/2), 61-73.
  13. Lonergan, P. (2012). The theatre and films of Martin McDonagh. New York: Bloomsbury.
  14. Luckhurst, M. (2001). Martin McDonagh’s lieutenant of Inishmore: Selling (-out) to the English. Contemporary Theatre Review, 14(4), 34-41.
  15. McDonagh, M. (2009). The beauty queen of Leenane. New York: Bloomsbury Methuen Drama.
  16. Powell, K. T. (2011). “Life just is like that”: Martin McDonagh’s Estonian enigma. New Hibernia Review, 15, 138-150.
  17. Wallace, C. (2005). “Pastiche soup”, bad taste, biting irony and Martin McDonagh. Litteraria Pragensia, 15(29), 3-38.
  18. Waters, J. (2001). “The Irish mummy”: the plays and purpose of Martin McDonagh. In D. Bolger (Ed.), Druids, dudes and Beauty Queens: The changing face of Irish theatre (pp. 30-54). Dublin: New Island.