KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi / 2023 / Cilt: 6 Sayı: 1

SİNOP’UN AYANCIK İLÇESİ ÇAYLIOĞLU KÖYÜ (Stefan/İstefan) TARİHİ YERLEŞİM ALANI

Durmuş GÜR
Gülgün KÖROĞLU
Sayfa
35–50
Yayın Tarihi
2023-04-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

French tarafından 1982 yılında gerçekleştirilen yüzey araştırmalarında İlk Tunç Çağı, Helenistik, Roma ve Bizans dönemlerine ait veriler tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kuzeybatı Karadeniz’de Sinop’un Ayancık ilçesine bağlı olan İstefan (günümüzde Çaylıoğlu) Kastamonu’nun kuzeydoğusunda, Sinop’un ise 70 km batısında yer almaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:French tarafından 1982 yılında gerçekleştirilen yüzey araştırmalarında İlk Tunç Çağı, Helenistik, Roma ve Bizans dönemlerine ait veriler tespit edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmada Stephane’nin tarihsel sürecine ışık tutularak Sayarkası’ndaki tarihi taş atölyesinin de tanıtılması hedeflenmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Sinop · Ayancık · Çaylıoğlu

Özet

Kuzeybatı Karadeniz’de Sinop’un Ayancık ilçesine bağlı olan İstefan (günümüzde Çaylıoğlu) Kastamonu’nun kuzeydoğusunda, Sinop’un ise 70 km batısında yer almaktadır. Özellikle tarihi haritalar ve portolanlarda yerleşim alanı; Istafan, Istıfan, İstifan, İstefan ve Στεϕάνη gibi çeşitli isimlerde geçmektedir. D. French tarafından 1982 yılında gerçekleştirilen yüzey araştırmalarında İlk Tunç Çağı, Helenistik, Roma ve Bizans dönemlerine ait veriler tespit edilmiştir. Çaylıoğlu Köyü’nde uzun yıllar faaliyet gösteren taş ocakları dışında Doğu Gıranüstü, Dikilitaş/Dik Kaya, Kilise Tepesi, Nekropol, Sayarkası, Sulu Kilise, liman çevresindeki kaçak kazı faaliyetleri ve hatalı uygulamalar, tarihi yerleşimin izlerini silmektedir. Çalışmada Stephane’nin tarihsel sürecine ışık tutularak Sayarkası’ndaki tarihi taş atölyesinin de tanıtılması hedeflenmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜR, D., KÖROĞLU, G. (2023). SİNOP’UN AYANCIK İLÇESİ ÇAYLIOĞLU KÖYÜ (Stefan/İstefan) TARİHİ YERLEŞİM ALANI. Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 1, 35–50. https://ajindex.com/articles/919090

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Antik Kaynaklar Arrianus, Arrianus'un Karadeniz Seyahati (Arriani Periplus Ponti Euxini) 2005, (Çev. M. Arslan), Odin Yay., İstanbul.
  2. Ksen. Ksenophon, Anabasis Onbinlerin Dönüşü, 2011, (Çev. Oğuz Yarlıgaş), Kabalcı Yay., İstanbul.
  3. Plinius, Pliny the Elder, The Natural History of Pliny 2/ 6, 1855, (Çev.: J. Bostock-H. T. Riley), Henry G. Bohn, York Street, Covent Garden, London. Pseudo-Skylax, Pseudo-Skylax, Periplus, I, Seyrüsefer, (Çev. Arslan, M.), LIBRI, II, 2016, 246-307.
  4. Steph. Byz. Ethnika, Steph. Byz. Ethnika (=Stephanos Byzantios, Ethnika), Stephani Byzantii Ethnicorvm Quae Svpersvnt I, 1849, Impensis G. Reimeri, Berolini. Modern Kaynaklar Albustanlıoğlu, T., (2000). Dokumeion Antik Mermer Ocağı ve İhracat Potansiyeli. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi,
  5. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Klasik Arkeoloji Ana Bilim Dalı Ankara.
  6. Anderson, W., (2009). Late Byzantine Occupation of the Castle at Tios. Anatolia Antiqua, XVII, 265-277. Barrington Atlas, (2000). Barrington Atlas of the Greek and Roman World, (Ed. R. J. A. Talbert), Princeton University Press,
  7. New Jersey. Başoğlu, B., (1978).
  8. Sinop İli Tarihi, Ayyıldız Matbaası, Ankara.
  9. Belke, K., (1996). Paphlagonien und Honorias. Tabula Imperii Byzantini, 9, Österreichische Akademie der Wissenschaften, Wien. Bijişkyan, P. M., (1998). Pontos Tarihi, (Çev. H. D. Andreasyan), Çiviyazıları Yayınları,
  10. İstanbul.
  11. Bingöl, O., (2012).
  12. Bu Koca Taşları Nasıl İşlediler, Nasıl Kaldırdılar, Bilgin Kültür Sanat Yay., Ankara.
  13. Birgören, H., (2008). Müstakil Bolu Sancağı Salnâmesi, Bolu. Counillon, P., (2004). Pseudo-Skylax: Le Périple du Pont-Euxin. Texte, Traduction, Commentaire Philologique et Historique, Bordeaux. Cuinet, V., (1984). La Turquie d'Asie: géographie administrative, statistique, descriptive et raisonnée de chaque province de l'Asie-Mineure, IV, Ernest Leroux Paris. Dan, A., (2009). Sinope, «capitale» pontique, dans la géographie antique, l'Asie Mineure dans l'antiquité: échanges, populations et territoires, (Eds. S. Lebreton-F. Kirbihler-H. Bru), Presses Universitaires de Rennes, 67-131.
  14. Dana, M., (2014). D’Héraclée à Trapézonte: Cités Pontiques ou Micrasiatiques?, Pontica et Mediterranea (Interconnectivity in the Mediterranean and Pontic World During the Hellenistic and Roman Periods), III, (Ed. V. Cojocaru), Cluj Napoca, Mega Publishing House, 133-153. de Graauw, A., (2016). Catalogue of potential ancient ports in the Black Sea Catalogue des abris et ports antiques potentiels en mer Noire, Mediterr