Dergiler / Turkish Studies (Elektronik) / 2010 / Cilt: 5 - Sayı: 4

Alıntı kelimelerde son ses düşmesi

The apocope in the loan words

Sayfa
1339–1363
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmada, Türkiye Türkçesinde ve Çağdaş Türk Lehçelerinde alıntı kelimelerde son ses düşmesi bahsi örnekleriyle ele alınacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bir kelimedeki seslerden birinin, çeşitli nedenlerle düşmesine ses düşmesi denir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ses düşmesi üç çeşittir: ön ses düşmesi, iç ses düşmesi ve son ses düşmesi.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmada, Türkiye Türkçesinde ve Çağdaş Türk Lehçelerinde alıntı kelimelerde son ses düşmesi bahsi örnekleriyle ele alınacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bir kelimedeki seslerden birinin, çeşitli nedenlerle düşmesine ses düşmesi denir. Ses düşmesi üç çeşittir: ön ses düşmesi, iç ses düşmesi ve son ses düşmesi. Son ses düşmesi, kelimede son ses durumunda olan ünlü veya ünsüzün düşmesidir. Bu durum, bütün lehçelerde ve ağızlarda standart değildir. Düşen bazı sesler, belli bir bölge içinde yoğunlaşırken, bazı bölgelerde görülmemekte ve hatta birkaç ya da bir örnekle sınırlı kalabilmektedir. Bu daha çok ağızlarda görülür. Çalışmada, Türkiye Türkçesinde ve Çağdaş Türk Lehçelerinde alıntı kelimelerde son ses düşmesi bahsi örnekleriyle ele alınacaktır.

Abstract

Disappearance is the loss of a sound in structure of the word with some reasons. There are three types of disappearance: apheresis, syncope and apocope. The apocope is disappearance of a vowel or consonant at the end of a word. This situation isn’t standard in whole dialects and accents. Some dropping sounds, have an intense in a spesific region, they aren’t seen in the other areas or have rare examples. This is rather common in the dialects. In this study will be handled the apocope in the loan words with the examples in Turkey Turkish and contemporary Turkish dialects.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KOÇ, A. (2010). Alıntı kelimelerde son ses düşmesi. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 5 - Sayı: 4, 1339–1363. https://ajindex.com/articles/91857

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. AKALIN, Şükrü Halûk (2001). “Şor Türkçesinin Söz Varlığındaki Rusça Ödünçlemeler ve Alıntılar Üzerine.” Türk Dünyası Dil ve Edebiyat Dergisi. Sayı: 11. Bahar. 13-26.
  2. AKAR, Ali (2004). Muğla Ağızları. Muğla: Muğla Üniversitesi yayınları. AKSAN, Doğan, ATABAY Neşe, ÖZEL Sevgi, ÇAM Ayfer, PİRALİ Neval (1978). Türkiye Türkçesi Gelişmeli Ses Bilimi. Ankara:
  3. Türk Dil Kurumu yayınları. ALKAYA, Ercan (2008). Sibirya Tatar Türkçesi. Ankara: Turkish Studies Publication Series. ALMAK, Demet (2006).
  4. Azerbaycan Türkçesindeki Arapça, Farsça Kelimelerin Fonetik Değişiklikleri (Türkiye Türkçesi ile Karşılaştırılması). Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Kayseri. AMZOROV M. P. (1992). Grammatika Şorskogo Yazıka-Şor Tiliniñ Grammatikazı. Novokuznetsk (Aba-Tura). ASANOV Ş. A., GARKAVETS A. N., USEYİNOV S. M. (1988). “Krımtatar Tili Fonetikası, Morfologiya ve Ġmlasınıñ Kıska Tasviri.” Krımtatarca-Rusça Lugat. Kiev. 167-233.
  5. AYDOĞDU, Özkan (2009). “Türkiye Türkçesi Ağızlarında Son Ses Ünsüzleri.” Turkish Studies, International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic. 4/8 Fall. 577-597.
  6. BASKAKOV, N. A. (1958). “Oçerk Grammatiki Karakalpakskogo Yazıka.” Karakalpaksko-Russkiy Slovar-Karakalpakşa-Rusşa Sözlik. Moskova. BASKAKOV N. A. (redaktör), GAYDARCİ G. A., KOLTSA E. K., POKROVSKAYA L. A., TUKAN B. P. (1973). Gagauzsko-Russko-Moldavskiy Slovar (Gagauzça- Rusça-Moldovanca Laflık). Moskova: İzdatelstvo Sovyetskaya Entsiklopediya. BASKAKOV N. A., ZAYONÇKOVSKİY A., ŞAPŞAL S. ġ. (1974). Karaimsko-Russko-Polskiy Slovar. Moskova. BİRAY, Nergis (2009). Türkiye’deki Afgan Kazakları Ağzı. Ankara:
  7. Türk Dil Kurumu yayınları. BOZ, Erdoğan (2001). “Ünsüz Düşme ve Kaybolmalarında Terim ve Tasnif Sorunu.” Türk Dili, Dil ve Edebiyat Dergisi. Sayı: 600. Aralık. 856-865.
  8. BOZ, Erdoğan (2002). Afyon Merkez Ağzı (Dil Özellikleri, Metinler, Sözlük). Afyon: Afyon Kocatepe Üniversitesi yayınları. BURAN, Ahmet (1997).
  9. Keban, Baskil ve Ağın Yöresi Ağızları. Ankara:
  10. Türk Dil Kurumu yayınları. CEYLAN, Emine (1997). Çuvaşça Çok Zamanlı Ses Bilgisi. Ankara:
  11. Türk Dil Kurumu yayınları. COŞKUN, Volkan (1996). “Özbek Türkçesinde Ses Hadiseleri.” Türk Dünyası Araştırmaları. Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı yayınları. Sayı: 103. Ağustos. 125-131.
  12. COŞKUN, Volkan (1998). “Yeni Uygur Türkçesinde Ses Uyumu ve Ses Olayları.” Türk Dünyası Dil ve Edebiyat Dergisi. Sayı: 6. Güz. 796-808.
  13. COŞKUN, Volkan (200