KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Harran İlahiyat Dergisi / 2006 / Cilt: 15 Sayı: 15

İLÂHÎ SIFATLARIN İSBATI, SAYISI, KISIMLARI VE İSİM-SIFAT İLİŞKİSİ

H. Hüseyin TUNÇBİLEK
Sayfa
5–29
Yayın Tarihi
2006-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ancak Kur‟an‟da, Allah‟ın zâtından ve ulûhiyetinden söz edilirken selb metoduna daha az müracaat edildiği, îcab metoduna ise daha geniĢçe yer verildiği görülür.2 Çünkü ulûhiyeti tanıtmanın temel esprisi ve gayesi, birinci derecede Allah‟ın kemal sıfatlarıyla muttasıf olduğunu yani ulûhiyetin ne olduğunu tesbit etmek; ikinci derecede de ne olmadığını belirtmektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kur‟an‟ın birinci maksadı ve Ġslâm„ın en temel ilkesi tevhid‟dir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Tevhid ise Allah‟ı zâtında, ulûhiyetinde, rubûbiyetinde, isim ve sıfatlarında bir‟lemek, bir olduğuna inanmak demektir.1 Görüldüğü gibi isim ve sıfatlar, tevhidin kısımları içerisinde zikredilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Ancak Kur‟an‟da, Allah‟ın zâtından ve ulûhiyetinden söz edilirken selb metoduna daha az müracaat edildiği, îcab metoduna ise daha geniĢçe yer verildiği görülür.2 Çünkü ulûhiyeti tanıtmanın temel esprisi ve gayesi, birinci derecede Allah‟ın kemal sıfatlarıyla muttasıf olduğunu yani ulûhiyetin ne olduğunu tesbit etmek; ikinci derecede de ne olmadığını belirtmektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İLÂHÎ · SIFATLARIN · İSBATI

Özet

Kur‟an‟ın birinci maksadı ve Ġslâm„ın en temel ilkesi tevhid‟dir. Tevhid ise Allah‟ı zâtında, ulûhiyetinde, rubûbiyetinde, isim ve sıfatlarında bir‟lemek, bir olduğuna inanmak demektir.1 Görüldüğü gibi isim ve sıfatlar, tevhidin kısımları içerisinde zikredilmektedir. Bu nedenle Allah‟ın zâtından bahseden âyetlerin çoğunda Onun sıfatlarının yer aldığı görülmektedir. Ancak Kur‟an‟da, Allah‟ın zâtından ve ulûhiyetinden söz edilirken selb metoduna daha az müracaat edildiği, îcab metoduna ise daha geniĢçe yer verildiği görülür.2 Çünkü ulûhiyeti tanıtmanın temel esprisi ve gayesi, birinci derecede Allah‟ın kemal sıfatlarıyla muttasıf olduğunu yani ulûhiyetin ne olduğunu tesbit etmek; ikinci derecede de ne olmadığını belirtmektir.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TUNÇBİLEK, H. H. (2006). İLÂHÎ SIFATLARIN İSBATI, SAYISI, KISIMLARI VE İSİM-SIFAT İLİŞKİSİ. Harran İlahiyat Dergisi, Cilt: 15 Sayı: 15, 5–29. https://ajindex.com/articles/918517

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. Abdullah, M.uhammed Ramazan, el-Bâkıllânî ve Ârâuhu‟l-Kelâmiyye, Matbaatü‟l-Ümme, Bağdâd 1986. Abdülcebbar, el-Kâdı Abdullah b. Ahmed, Şerhu‟l-Usûli‟l-Hamse, Thk. Abdülkerim Osman, 2. Baskı, Nşr. Mektebet Vehbe, 1408/1988.
  2. Abdülkadir, Muhammed Ahmed, el-İlmü‟l-İlâhî ve âsâruhu fi‟l-Fikri ve‟l-Vâki‟, yy. 1986. Afifî, Ebu‟l-Ulâ, et-Tâlikat (İbn Arabî‟nin Fusûsu‟l-Hikem adlı eseriyle birlikte), Dâru‟l-Kitâbi‟l-Arabî, Beyrut ty. Âlûsî, Mahmud, Rûhu‟l-Maânî, Mısır 1353. Âmidî, Ebu‟l-Hasan Ali b. Muhammed, Gâyetü‟l-Merâm fî İlmi‟l-Kelâm, Thk. Hasan Mahmud Abdüllâtif, Kahire 1391/1971. Bağdâdî, Abdülkahir b. Tâhir, Usûlü‟d-Din, Dâru‟l-Kütübi‟l-İlmiyye, Beyrut 1401/1981. Bâkıllânî, Ebu Bekr Muhammed b. Et-Tayyib, el-İnsâf fîmâ Yecibu İ‟tikâduh velâ Yecûzu‟l-Cehlu bih, Thk. İmâdüddin Ahmed Haydar, Âlemü‟l-Kütüb, Beyrut Beyâdî, Kemalüddin Ahmed b. Hasan, İşârâtü‟l-Merâm an İbârâti‟l-İmam, 1. Baskı, Mısır 1368/1949. Beycûrî, İbrahim b. Muhammed, Tuhfetü‟l-Mürid alâ Cevhereti‟t-Tevhid, Mısır 1939. Beyhakî, Ebu Bekir Ahmed b. el-Huseyn, el-Câmi‟ li Şuabi‟l-İman, 1. Baskı, ed-Dâru‟s-Selefiyye, Bombay 1406/1986. Buhârî, Muhammed b. İsmâil, el-Câmiu‟s-Sahih, Thk. Mustafa el-Buğa, Dımaşk 1987. Bûtî, Muhammed Said Ramazan, Kubra‟l-Yakîniyyâti‟l- Kevniyye, 3. Baskı, yy. 1394. Câmî, Muhammed Emân, es-Sıfâtü‟l-İlâhiyye fi‟l-Kitâb ve‟s-Sünneti‟n-Nebeviyye fî Dav‟i‟l-İsbât ve‟t-Tenzih, Medine 1408. Cürcânî, Ali b. Muhammed, Şerhu‟l-Mevâkıf (I-VIII), Mısır 1325/1907. Şerhu‟l-Mevâkıf (el-Mevkıfu‟l-Hâmis fi‟l-İlâhiyyât), Thk. Ahmed el-Mehdî, Nşr. Mektebetü‟l-Ezher, Mısır. Cüveynî, Abdülmelik, el-İrşâd ilâ kavâtıi‟l-Edille fî Usûli‟l-İ‟tikâd, Thk. Muhammed Yusuf Musa-Ali Abdülmün‟im Abdülhamid, Nşr. Mektebetü‟l- Hâncî, Mısır 1369/1950. Derdîr, Ebu‟l-Berekât Ahmed, Şerhu‟l-Harîde fî İlmit-Tevhid, 1. Baskı, Mısır 1374/1954. Ebu Hanife Nu‟man b. Sâbit, el-Fıkhu‟l-Ekber („İmam-ı Azam‟ın Beş Eseri‟yle birlikte), Haz. Mustafa Öz, M.Ü.İ.F.V.Y., İstanbul 1992. el- et-Ta‟rifât, yy. ty. el-İ‟tikâd, alâ Mezhebi‟s-Selef Ehli‟s-Sünneti ve‟l-Cemâa, Dâru‟s-Sekâfe, Mısır 1984 Eş‟arî, Ebu‟l-Hasen Ali b. İsmail, Makâlâtü‟l-İslâmiyyîn, Thk. Muhammed Muhyiddin Abdülhamid, Mektebetü‟n-Nahdati‟l-Mısriyye, 1389/1969. Gazâlî, Ebu Hâmid Muhammed b. Muhammed, Faysalü‟t-Tefrika beyne‟l-İslâm ve‟z-Zendaka, Thk. Süleyman Dünya, Dâr hyâi‟l-Kütübi‟l-Arabiyye, 1381/1961. el-İktisâd fi‟l-İ‟tikâd, 1. Baskı, Dâru‟l-Kütübi‟l-İlmiyye, Lübnan 1409/1988. el-Maksadü‟l-Esnâ Şerhu Esmâillâhi‟l-Hüsnâ, Thk. Muhammed Mustafa E