KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi / 2017 / Cilt: 16 - Sayı: 62

ÇOCUKLARIN KENDİLİK DEĞERİNİ GELİŞTİRMEDE KENDİLİK DEĞERİ GELİŞTİRME PROGRAMI VE SOSYAL VE DUYGUSAL EĞİTİM PROGRAMININETKİLİLİĞİ

Bahtiyar ERASLAN ÇAPAN
Fidan KORKUT OWEN
Sayfa
756–769
Yayın Tarihi
2017-07-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma bulguları, daha önceki benzer alanlarda yapılan araştırma bulgularıyla birlikte tartışılıp yorumlanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, ön ergenlik dönemindeki çocukların kendilik değerini geliştirmeye yönelik Kendilik Değerini Geliştirme Programı ve Sosyal ve Duygusal Eğitim Programının etkililiğini ortaya koymayı amaçlayan, 4x3 (4 grup; deney1, deney 2, plasebo, kontrol grubu; 3 ölçüm; ön test, son test, izleme testi) ölçüm modeline dayalı deneysel bir çalışmadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Her grupta kendilik değeri düşük sekiz kişi ve kendilik değeri yüksek iki kişi olmak üzere toplam 10 öğrenci yer almaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma bulguları, daha önceki benzer alanlarda yapılan araştırma bulgularıyla birlikte tartışılıp yorumlanmıştır.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kendilik değeri · kendilik değeri geliştirme programı · sosyal ve duygusal eğitim programı

Özet

Bu çalışma, ön ergenlik dönemindeki çocukların kendilik değerini geliştirmeye yönelik Kendilik Değerini Geliştirme Programı ve Sosyal ve Duygusal Eğitim Programının etkililiğini ortaya koymayı amaçlayan, 4x3 (4 grup; deney1, deney 2, plasebo, kontrol grubu; 3 ölçüm; ön test, son test, izleme testi) ölçüm modeline dayalı deneysel bir çalışmadır. Araştırmanın denek grubunu, Ankara’da bir ilköğretim okulundaki beşinci sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Her grupta kendilik değeri düşük sekiz kişi ve kendilik değeri yüksek iki kişi olmak üzere toplam 10 öğrenci yer almaktadır. Gruplara ön test, son test ve izleme testi olarak uygulanan Harter’in Çocuklar İçin Kendilik Algısı Profili puanları arasında anlamlı bir fark olup olmadığı Tekrarlı Ölçümler için Varyans Analizi ile sınanmıştır. Analiz sonrasında gruplar arası etkileşimin ve temel etkinin kaynağını bulmak amacıyla Bonferoni Testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, Kendilik Değerini Geliştirme Programı ve Sosyal Duygusal Eğitim Programı alan öğrencilerin genel kendilik değeri puanlarının kontrol grubuna göre manidar düzeyde yükseldiği ve bu etkinin uzun süreli olduğu bulgusu elde edilmiştir. Araştırma bulguları, daha önceki benzer alanlarda yapılan araştırma bulgularıyla birlikte tartışılıp yorumlanmıştır. Bu bulgular doğrultusunda geleceğe yönelik olarak araştırmacılara önerilerde bulunulmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇAPAN, B. E., OWEN, F. K. (2017). ÇOCUKLARIN KENDİLİK DEĞERİNİ GELİŞTİRMEDE KENDİLİK DEĞERİ GELİŞTİRME PROGRAMI VE SOSYAL VE DUYGUSAL EĞİTİM PROGRAMININETKİLİLİĞİ. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 62, 756–769. https://ajindex.com/articles/91794

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Aksaray, S. (2003). Ergenlerde benlik saygısı geliştirmede beceri eğitimi ve aktivite merkezli programların etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Adana: Çukurova Ü. Baumeister, R. F.,Campbell, J. D., Krueger, J. I. &Vohs, K. D. (2003). Does high self-esteem cause beter performance, interpersonal success, happiness, or healthier lifestyles? Psychological Science in the Public Interest, 4, 1-44.
  2. Casel Guide (2015). Effective social and emotional programs. Middle and high school edition. http://secondaryguide.casel.org/casel-secondary-guide.pdf
  3. Coopersmith, S. (1967). The antecedents of self-esteem. San Francisco, CA: W. H. Freemanand Company. Dalgas-Pelish, P. (2006). Effects of a self-esteem intervention program on school-age children. Pediatric Nursing, 8, 341-349. DiPaula A. & Campbell J.D. (2002) Self-esteem and persistence in the face of failure. Journal of Personality and Social Psychology, 83(3), 711-724.
  4. Ellias, M.J. & Weissberg, R. (2000). Primary prevention: Educational approach to enhance social emotional learning. The Journal of School Health 70 (5), 186-90.
  5. Emeç, T. (2002). Psikoloji ders notları[email protected] Fraenkel, J.R. ve Wallen, N.E. (2003). How to design and evaluate research in education (5.ed.). New York, NY: McGraw-Hill Higher Education. Furnham, A. & Cheng, H. (2000). Perceived parental behavior, self-esteem and happiness. Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology, 35, 463-470.
  6. Gabay, R. (1996). Çocuklarda benlik sisteminin incelenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. İzmir:
  7. Ege Ü. Güloğlu, B. (1999). The effect of self esteem enrichment program on the self esteem level of elementary school students. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, ODTÜ. Ankara.
  8. Gürkan, H.K. (1990). Üniversite öğrencilerinde kendilik saygısı ile depresyon ve anksiyete ilişkilerinin karşılaştırılması. Yayımlanmamış Uzmanlık Tezi. Antalya: Akdeniz Ü. Gürpınar Akan, A. (2001). 7-12 yaş çocuklarında görülen uyum ve davranış bozuklukları ve benlik saygısı ilişkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Ü. İstanbul.
  9. Harter S. (1985). Manual for the Self-perception Profile for Children. Denver, CO: University of Denver. Harter, S. (1990). Processess underlying adolescent self concept formation. From childhood to adolescence. Newbury CA: Sage. Harter, S. (1993). Causes and consequences of low self-esteem in children and adolescents. (R. Baumeister Ed.), Self-esteem: The Puzzle of Low Self-regard (pp. 87–111). New York: Plenum Press.
  10. Harter, S. A. (1999). The Con