Dergiler / Veterinary Sciences and Practices / 2009 / Cilt: 4 Sayı: 2

Anadolu Yaban Koyunu ve Akkaraman Koyununun Kafa Kemikleri Üzerinde Karşılaştırmalı Geometrik Morfometri

Sayfa
105–116
Yayın Tarihi
2010-03-09
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Nitekim, dorsal yönlü kafa kemiklerinde PCA-1 %58.55 ve PCA-2 %11.75; ventral yönlü kafa kemiklerinde ise PCA-1 %65.93 ve PCA-2 %6.97 oranında bulundu.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Anadolu yaban koyunları (Ovis gmelini anatolica Valenciennes, 1856), günümüzde sadece Konya’nın Bozdağ bölgesinde çok az sayıda bulunan bir yaban koyunu alttürüdür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Akkaraman koyun (Ovis aries Linnaeus, 1758) ırkı ise Türkiye’de ve özellikle de Orta Anadolu’da yoğun olarak bulunur.
💡
Sonuç & Katkı:Nitekim, dorsal yönlü kafa kemiklerinde PCA-1 %58.55 ve PCA-2 %11.75; ventral yönlü kafa kemiklerinde ise PCA-1 %65.93 ve PCA-2 %6.97 oranında bulundu.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:15 adet
⚙️Değişkenler:Anatomi · Akkaraman koyunu · Anadolu yaban koyunu

Özet

Anadolu yaban koyunları (Ovis gmelini anatolica Valenciennes, 1856), günümüzde sadece Konya’nın Bozdağ bölgesinde çok az sayıda bulunan bir yaban koyunu alttürüdür. Akkaraman koyun (Ovis aries Linnaeus, 1758) ırkı ise Türkiye’de ve özellikle de Orta Anadolu’da yoğun olarak bulunur. Bu çalışmada Anadolu yaban koyunu ve Akkaraman koyununun kafa kemiklerinin geometrik morfometrik açıdan karşılaştırılması amaçlanmıştır. Bu amaçla, araştırmada 15 adet (ergin ve dişi) Anadolu yaban koyunu ve 11 adet de (ergin ve dişi) Akkaraman koyunu’nun kafa kemikleri kullanıldı. Geometrik morfometrik analiz için her iki türün kafa kemiğinin sağ yarımı kullanılarak, dorsal yönde 13 adet ve ventral yönde ise 17 adet homolog landmark kullanıldı. Her iki türün kafa kemiklerinde kullanılan homolog landmarkların TPS (Thin-Plate Spline) analizleri sonucunda, aralarında belirgin bazı geometrik morfometrik farklılıklar tespit edildi. Kafa şekilleri üzerinde temel bileşenler analizi konsepti içerisinde belirlenen PCA yüzdeleri, türler arasındaki varyasyonları belirgin olarak açıkladı. Nitekim, dorsal yönlü kafa kemiklerinde PCA-1 %58.55 ve PCA-2 %11.75; ventral yönlü kafa kemiklerinde ise PCA-1 %65.93 ve PCA-2 %6.97 oranında bulundu.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YALÇIN, H., KAYA, M. A. (2010). Anadolu Yaban Koyunu ve Akkaraman Koyununun Kafa Kemikleri Üzerinde Karşılaştırmalı Geometrik Morfometri. Veterinary Sciences and Practices, Cilt: 4 Sayı: 2, 105–116. https://ajindex.com/articles/917847

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Adams DC., Slice DE., Rohlf FJ. 2004. Geometric morphometrics: Ten years of progress following the 'revolution'. Ital. J. Zool., 71, 5-16.
  2. Adams DC., Slice DE., Rohlf FJ. 2006. The Geometric Morphometrics Workshop. 12-16
  3. June, Dep. Biology, METU, Ankara, Turkey. Altıoğlu A. 2007. Adana İli Tufanbeyli İlçesi Köylerinde Koyun Yetiştiriciliğinin Karakterizasyonu. Y. Lisans Tezi, Çukurova Üniv. Fen Bil. Enst., Adana. Bookstein FL. 1991. Morphometric Tools for Landmark Data. Cambrid Univ. Pres., Cambridge, UK. Bruford MW., Bradley DG., Luikart G. 2003. DNA markers reveal the complexity of livestock domestication. Nat. Rev. Genet., 4, 900-910.
  4. Çoşkun B., Şeker E., İnal F. 1997. Yemler ve Teknolojisi. Selçuk Üniv. Vet. Fak. Yay., Konya. Davis SJM. 1993. The zoo-archaeology of sheep and goat in Mesopotamia. Reprinted from: Bulletin on Sumerian Agriculture, 1-7. Dedeoğlu Ö. 2001. Anadolu Yaban Koyunu (Ovis orientalis anatolica) ile Evcil Koyunların (Ovis aries) Baş İskeleti ve Diş Yapılarının Karşılaştırılması. Y. Lisans Tezi, Selçuk Üniv. Fen Bil. Enst., Konya. Guo J., Du LX., Ma YH., Guan WJ., Li HB., Zhao QJ., Li X., Rao SQ. 2005. A novel maternal lineage revealed in sheep (Ovis aries). Anim. Genet. 36, 331-336.
  5. Hammer Q., Harper DAT., 2009. PAST Analyses of Extant and Fossil Hominoid, v.1.94, Palaeontological Statistics, Oslo. Handley LJL., Byrne K., Santucci F., Townsend S., Taylor M., Bruford MW., Hewitt GM. 2007. Genetic structure of European sheep breeds. Heredity, 99, 620-631.
  6. Hiendleder S., Kaupe B., Wassmuth R., Janke A. 2002. Molecular analysis of wild and domestic sheep questions current nomenclature and provides evidence for domestication from two different subspecies. Proc. Biol. Sci., 269, 893-904.
  7. Hiendleder S., Mainz K., Plante Y., Lewalski H. 1998. Analysis of mitochondrial DNA indicates that domestic sheep are derived from two different ancestral maternal sources: no evidence for contributions from Urial and Argali sheep. J. Hered., 89, 113-120.
  8. Hiendleder S., Phua SH., Hecht W. 1999. A diagnostic assay discriminating between two major Ovis aries mitochondrial DNA haplogroups. Anim. Gen., 269, 893-904. ICZN. 1999. International Code of Zoological Nomenclature, International Commission on Zoological Nomenclature. 4th Edn., Pub. by the Ed Com the Natural History Museum, Cromwell Road, L Cromwell Road, London SW7 5BD, UK Kaya MA. 1989. Bozdağ (Konya)'da Yaşayan Anadolu Yaban Koyunu, Ovis orientalis anatolica (Mammalia: Artiodactyla)'nın Biyolojisi.