Dergiler / Veterinary Sciences and Practices / 2018 / Cilt: 13 Sayı: 1

Gezginci ve Sabit Arıcılık İşletmelerinde Kontrollü Şartlarda Yetiştirilen Ana Arılarla Oluşturulan Balarısı (Apis Mellifera L.) Kolonilerinin Bazı Fizyolojik Özelliklerinin Belirlenmesi

Determining the Some Physiological Charesteristic of Honey Bee (Apis mellifera L.) Colonies Established By Controlled Reared Queens in Migratory and Stationary Beekeping Conditions

Sayfa
19–27
Yayın Tarihi
2018-04-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak gezginci arıcılık işletmelerimdeki bal arısı kolonilerin; kışlama yeteneği, ergin arı gelişimi, kuluçka alanı gelişimi, bal verimi ve uçuş etkinliği gibi özellikler bakımından sabit arıcılık işletmelerindeki bal arısı kolonilerinden daha üstün bulunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, Erzurum Bölgesi şartlarına uyum sağlamış arı kolonilerinden kontrollü olarak yetiştirilen ana arılarla oluşturulan kolonilerde fizyolojik özellikleri belirlemek için yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kışlatma süresince koloni başına gıda tüketimi genel olarak 6.59±0.18 kg olup, 3.30 kg ile 11.50 kg arasında değişim göstermiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak gezginci arıcılık işletmelerimdeki bal arısı kolonilerin; kışlama yeteneği, ergin arı gelişimi, kuluçka alanı gelişimi, bal verimi ve uçuş etkinliği gibi özellikler bakımından sabit arıcılık işletmelerindeki bal arısı kolonilerinden daha üstün bulunmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:0.71 adet
⚙️Değişkenler:Ana arı · Balarısı (A. mellifera L.) · Fizyolojik özellikler

Özet

Bu çalışma, Erzurum Bölgesi şartlarına uyum sağlamış arı kolonilerinden kontrollü olarak yetiştirilen ana arılarla oluşturulan kolonilerde fizyolojik özellikleri belirlemek için yapılmıştır. Kışlatma süresince koloni başına gıda tüketimi genel olarak 6.59±0.18 kg olup, 3.30 kg ile 11.50 kg arasında değişim göstermiştir. Kolonilerin kışlatma dönemindeki gıda tüketimleri arasındaki fark istatiksel olarak önemli (P<0.05) bulunurken, kışlama dönemindeki popülasyon kaybı bakımından gruplar arasındaki fark ise istatiksel olarak önemsiz bulunmuştur (P>0.05). Gruplar dikkate alınmaksızın yapılan değerlendirmede ise, kışlama süresince koloni başına popülasyon azalması ortalama %36.93±0.78 olup, %26.56 ile %50.77 arasında değişim göstermiştir. Kuruçalı, Şehitler, Merkez, Mahmutçavuş, Samikale, Kontrol A ve Kontrol B gruplarında ortalama arılı çerçeve sayısı; 18.77±1.35, 19.40±1.59, 17.57 ±1.28, 13.50±1.14, 13.88±1.04, 14.60±0.95, 12.99±0.71 adet/koloni, ortalama kuluçka alanı; 4697.26±386.52, 4838.93±408.28, 4455.57±376.01, 3087.44±282.96, 3333.73±314.87, 3663.80±293.48, 2716.80±201.06 cm2/koloni ve ortalama bal verimleri; 38.14±6,33, 40.35±6,54, 32.26±6,18, 21.12±4.35, 22.26±4.02, 23.56±1.68, 13.17±2.06 kg/koloni olarak belirlenmiştir. Koloni popülasyonu ile kuluçka üretim etkinliği arasında r=+0.54 düzeyinde önemli (P<0.01) bir korelasyon bulunmuştur. Ayrıca, bal verimi ile koloni popülasyonu arasında pozitif ve çok önemli (P<0.01) korelasyon hesaplandı (r=+ 0.82). Sonuç olarak gezginci arıcılık işletmelerimdeki bal arısı kolonilerin; kışlama yeteneği, ergin arı gelişimi, kuluçka alanı gelişimi, bal verimi ve uçuş etkinliği gibi özellikler bakımından sabit arıcılık işletmelerindeki bal arısı kolonilerinden daha üstün bulunmuştur.

Abstract

In this study was conducted to determine the physiological characters in colonies established by queen bees obtained from honey bee ecotype that has mostly adapted to the conditions of Erzurum region and reared under controlled conditions. Food consumption per colony during wintering was generally 6.59 ± 0.18 kg, varying from 3.30 kg to 11.50 kg. The difference in the food consumption of the colonies during the wintering period was statistically significant (P <0.05), while the difference between the groups in terms of the loss of the population during the wintering period was statistically insignificant (P> 0.05). In the evaluation without consideration of the groups, the average population reduction per colony during wintering was 36.93 ± 0.78%, varying between 26.56% and 50.77%.The averages of frames covered with bees in Kuruçalı, Şehitler, Merkez, Mahmutçavuş, Samikale, Kontrol A and Kontrol B groups were 18.77±1.35, 19.40±1.59, 17.57±1.28, 13.50±1.14, 13.88±1.04, 14.60±0.95 and 12.99±0.71 frames/colony, respectively. Avarage amounts of brood were 4697.26±386.52, 4838.93±408.28, 4455.57±376.01, 3087.44±282.96, 3333.73±314.87, 3663.80±293.48 and 2716.80±201.06 cm2/colony, and the average honey yields were found to be 38.14±6.33, 40.35±6.54, 32.26±6.18, 21.12±4.35, 22.26±4.02, 23.56±1.68 and 13.17±2.06 kg/colony, respectively. Correlation between the development of colony population and brood production was found significant (r=+0.54; P<0.01). In addition, positive and very significant (P<0.01) correlation was calculated between the honey yield and colony population (r=+0.82). As a result, honey bee colonies in the migratory beekeeping was found to be superior to the honey bee colonies in the stationary beekeeping in terms of wintering ability, adult bee development, brood area development, honey production and fly activity.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

CENGİZ, M. M., DÜLGER, C. (2018). Gezginci ve Sabit Arıcılık İşletmelerinde Kontrollü Şartlarda Yetiştirilen Ana Arılarla Oluşturulan Balarısı (Apis Mellifera L.) Kolonilerinin Bazı Fizyolojik Özelliklerinin Belirlenmesi. Veterinary Sciences and Practices, Cilt: 13 Sayı: 1, 19–27. https://ajindex.com/articles/917626

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Ocko SA, Mahadevan L., 2014 Collective thermoregulation in bee clusters. J. R. Soc. Interface 11, 1-14.
  2. Sumpter DJT., Broomhead DS., 2000. Shape and Dynamics of Thermoregulating Honey Bee Clusters, J. Theor. Biol., 204,1-14.
  3. Southwick EE., Heldmaier G., 1987. Temperature control in honey bee colonies. Bio Sci. 37,395-399.
  4. Caron DM., Connor LJ., 2013.
  5. Honey Bee Biology and Beekeeping, Revised ed. 205-218,
  6. Kalamazoo, Wicwas Press.
  7. Muz M., Solmaz H., Yaman M., Karakavuk M., 2012. Parasitic and Bacterial Pathogens in Colonies of Early Broken Up Winter Clusters Yüzüncü Yıl Üniv. Van Veterinary Journal, 23,147-150.
  8. Döke MA., Frazier M., Grozinger CM., 2015. Overwintering honey bees: biology and management. Current Opinion in Insect Science, 10,185-193.
  9. Seitz N., Traynor K.S., Steinhauer N., Rennich K.,. Wilson ME., Ellis JD.,.Rose R., Tarpy DR., Sagili RR., Caron DM., Delaplane KS., Rangel J., Lee K., Baylis K., Wilkes JT., Skinner JA., Pettis JS., VanEngelsdorp D., 2016. A national survey of managed honey bee 2014–2015 annual colony losses in the USA, Journal of Apicultural Research, 54,1-13.
  10. Lee KV., Steinhauer N., Rennich K., Wilson ME., Tarpy,DR., Caron DM., Pettis J 2015. A national survey of managed honey bee 2013–2014 annual colony losses in the USA. Apidologie, 46, 292-305.
  11. Çakmak İ., Çakmak S., 2016. Beekeepıng And Recent Colony Losses In Turkey. Uludag Bee Journal, 16,31-48.
  12. Uçak, A., Demen H., Karacoğlu M., 2016. Diyarbakır İli Arıcılığın Yapısı ve Sorunları. TRALLEIS, 4, 8-17.
  13. Özmen, G., Doğan, Z.,Öztokmak A., 2016. Adıyaman İli Arıcılık Faaliyetlerinin İncelenmesi. Harran Tarım ve Gıda Bil. Derg., 2, 19-126.
  14. Balkaya, İ., Kaplan H., Güven E., Avcıoğlu H., 2016. Erzurum Yöresi Arıcılarının Karşılaştıkları Bal Arısı Hastalıkları. Atatürk Üniversitesi Vet. Bil. Derg.,3, 273-281. Yeninar H.,2015. Wintering Capabilities of Honey Bee (Apis mellifera L.) Colonies in Differently Manufactured Hives at East Mediterranean Coastline of Turkey. Uludag Bee Journal 15, 1-9.
  15. Arslan S., Güler A., Çam H., 2004. Farklı Bal Arısı (Apis mellifera L.) Genotiplerinin Tokat Koşullarında Kışlama Yetenekleri ve Petekli Bal Veriminin Belirlenmesi, Agri J Gop Univ, 21, 85-90.
  16. Genç F., Dülger C., Dodoloğlu, A., Kutluca S., 1999.
  17. Kafkas, Orta Anadolu ve Erzurum Balarısı (Apis mellifera L) genotiplerinin Erzurum koşullarındaki bazı fizyolojik özelliklerinin Karşılaştırılması. Türk Vet. ve Hay. Derg., 23, 645-650.
  18. Dodoloğlu A., Genç F., 2002. Kafkas ve Anadolu balarısı (Apis Mellif