Dergiler / Veterinary Sciences and Practices / 2021 / Cilt: 16 Sayı: 2

Ağrı İlinde Halk Elinde Beslenen Yerli Kazlarda (Anser anser) Arpa İlavesinin Besi Performansı ve Karkas Parametreleri Üzerine Etkisi

Effect of Dietary Barley Supplementation on Fattening Performance and Carcass Parameters of Native Geese (Anser anser) Fed in Local Breeder Conditions in Ağrı Province

Sayfa
126–132
Yayın Tarihi
2021-10-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, geleneksel yöntemlere bağlı kalarak halk elinde yetiştirilen kazlara arpa ilavesiyle canlı ağırlık artışı ve karkas parametrelerinde artış sağlanabileceği sonucuna varılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, Ağrı ilinde halk elinde yetiştirilen yerli kazların besisinde arpa ilavesinin canlı ağırlık ve karkas parametreleri üzerine etkilerini incelemek amacıyla yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada 60 adet 1-3 günlük yaştaki kaz civcivleri kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, geleneksel yöntemlere bağlı kalarak halk elinde yetiştirilen kazlara arpa ilavesiyle canlı ağırlık artışı ve karkas parametrelerinde artış sağlanabileceği sonucuna varılmıştır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:60 adet
⚙️Değişkenler:ağrı · arpa · karkas

Özet

Bu çalışma, Ağrı ilinde halk elinde yetiştirilen yerli kazların besisinde arpa ilavesinin canlı ağırlık ve karkas parametreleri üzerine etkilerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmada 60 adet 1-3 günlük yaştaki kaz civcivleri kullanılmıştır. Araştırmada kaz civcivleri her grupta 20 hayvan bulunacak şekilde üç gruba ayrılmıştır. Kontrol grubu (C) sadece mera besisi uygulanmıştır. 1. Deneme grubuna, 3 ile 7. haftalar (B1) arasında ve 2. Deneme grubuna ise 7 ile 10. haftalar (B2) arasında meraya ilave olarak Arpa ilavesi verilmiştir. Gruplardaki tüm kazlar onuncu haftaya kadar bireysel olarak tartılmıştır. Onuncu haftanın sonunda hayvanlar kesilmiştir. B1 ve B2 deneme gruplarından elde edilen canlı ağırlık ve kesim parametreleri kontrol grubuna göre daha yüksek bulunmuştur. But, göğüs ve sırt oranlarında gruplar arasında farklılık olmamıştır. Ayrıca baş, ayak kalp, karaciğer ve taşlık oranları arpa kırması ilavesinden etkilenmemiştir. Sonuç olarak, geleneksel yöntemlere bağlı kalarak halk elinde yetiştirilen kazlara arpa ilavesiyle canlı ağırlık artışı ve karkas parametrelerinde artış sağlanabileceği sonucuna varılmıştır.

Abstract

This study aimed to determine the effects of dietary barley meal supplementation on performance and carcass parameters in native geese in local breeder conditions in Ağrı province. Sixty goslings aged 1-3 days were used in this study. Goslings were divided homogeneously into three groups, with 20 animals in each group. The control group (C) fed on pasture. Barley meal was added from the 3th to the 7th week (B1) and from the 7th to the 10th week (B2) as well as pasture feeding. All geese in the groups were weighed individually until the tenth week. At the end of the tenth week, the animals were slaughtered. The live weight and slaughter weight obtained from the B1 and B2 experimental groups were found to be higher than the control group. There were no differences between the groups in the carcass yield, tight, breast, and back ratios. Also, head, foot, heart, liver, and gizzard ratios were not influenced by barley meal supplementation. As a result, it has been concluded that performance increase can be achieved with barley supplement by adhering to traditional methods in local breeder conditions.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KESKİN, H., ÖLMEZ, M. (2021). Ağrı İlinde Halk Elinde Beslenen Yerli Kazlarda (Anser anser) Arpa İlavesinin Besi Performansı ve Karkas Parametreleri Üzerine Etkisi. Veterinary Sciences and Practices, Cilt: 16 Sayı: 2, 126–132. https://ajindex.com/articles/917491

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Feltwell R., 1992. Small-scale poultry keeping, Limited Forthy Edition. 128-137, Faberland and Faber, London, England
  2. Zhu H., Li B., Li L., Zhou L., 2016. Complete mitochondrial genome of Swan goose Anser cygnoides (Anseriformes: Anatidae). Mapp Seq Anal, 27, 3177-3178
  3. Tilki M., Saatci M., 2013. Her yönüyle kaz yetiştiriciliği
  4. Baskı, Salmat Yayıncılık, Burdur
  5. Şahin T., Ölmez M., 2020. Kars'ın Bir Gerçeği Kaz Besleme. In: "Tüm Yönleri ile Kuzey Doğu Anadolu Bölgesinde Hayvancılık", Ed. P Demir, 113-125, İKSAD, Türkiye
  6. Üre MA., Büyük F., 2019. Kars yöresinde kazlarda salmonella enteritidis antikorlarının ELISA ile araştırılması. Atatürk Üniv Vet Bil Derg, 14, 324-329
  7. Tasci G., Olmez N., Parmaksizoglu Aydin N., Akca A., Sari B., Arslan M., Mor N., Vatansever Z., 2018. Prevalence and molecular characterization of haemosporidians in domestic geese: A new focus of haemosporidian parasites, Kars province, Northeastern Turkey. Israel J Vet Med, 73, 2
  8. Şengül T., Yeter İ., 2020. Muş ilindeki kaz yetiştiriciliğinin genel yapısı ve sorunları. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 7, 276-282
  9. Çelik B., Bozkurt Z., 2009. Muş yöresi yerli kazlarında kesim ve karkas özellikleri. Lalahan Hayv Arş Enst Derg, 49, 37-46
  10. Kırmızıbayrak T., 2002. Kars ilinde halk elinde yetiştirilen yerli ırk kazların kesim ve karkas özellikleri. Turk J Vet Anim Sci, 26, 667-670
  11. Ergün A., Tuncer Ş., Çolpan İ., Yalçın S., Yıldız G., Küçükersan MK., Küçükersan S., Şehu A., Saçaklı P., 2001. Hayvan besleme ve beslenme hastalıkları. Medipress, Ankara
  12. Cilavdaroğlu E., Yamak US., Boz MA., 2020. Etlik kaz yetiştiriciliği, Black Sea J Agric, 3, 66-70
  13. Özkan K., Açıkgöz Z., 2007. Kanatlı kümes hayvanlarının beslenmesi. Hasad Yayıncılık, İstanbul
  14. Maraşlı N., Maraşlı Ş., Özcan A., Utlu N., Acarer N., Çelikler D., 1996. Arpa ve kaz büyütme yemi ile beslenen kazlarda biyokimyasal çalışmalar. Kafkas Üniv Vet Fak Derg, 2, 65-68
  15. Kalaycı S., Yılmaz Ö., 2010. Yerli kazların taze ve kurutulmuş kas dokularında total protein düzeyleri üzerine çeşitli tahılların (arpa, buğday, çavdar ve mısır) etkisi. Kafkas Üniv Fen Bil Enst Derg, 3, 35-44
  16. Horwitz W., Chichilo P., Reynolds H., 1970. Official methods of analysis of the Association of Official Analytical Chemists. AOAC, Washington, DC, USA
  17. Tilki M., Gül B., Sarı M., Önk K., Işık S., 2011. Yetiştirici koşullarındaki yerli Türk kazlarının büyüme, kesim ve karkas özellikleri. Atatürk Üniv Vet Bil Der