Dergiler / Trends in Business and Economics / 2018 / Cilt: 32 Sayı: 2

KURUMSAL YÖNETİM İLKELERİ IŞIĞINDA ETİK KURALLAR VE SOSYAL SORUMLULUK

Sayfa
505–531
Yayın Tarihi
2018-05-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonuçlarına göre, söz konusu işletmelerin SPK’nun kurumsal yönetim ilkelerine ilişkin “etik kurallar” açısından tam anlamıyla kurumsal bir yapıya sahip olmadıkları, buna karşılık ‘sosyal sorumluluk’ açısından ise kurumsallaşma yolunda daha çok yol kat ettikleri söylenebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kurumsal yönetim ve ilk olarak OECD’nün hazırladığı ‘Kurumsal Yönetim İlkeleri’ işletmelerin kurumsallaşma yolculuğunda, onların kılavuzu rolünü üstlenmesi sebebiyle önemli bir yere sahiptir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Buradan hareketle çalışma, Borsa İstanbul (BIST 100)’da işlem gören halka açık işletmelerin, Sermaye Piyasası Kurulu (SPK)’nun yayımladığı Kurumsal Yönetim İlkeleri’nden ‘Etik Kurallar ve Sosyal Sorumluluk’ ilkelerine uyumluluğunu içerik analizi yoluyla incelemeyi amaçlamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonuçlarına göre, söz konusu işletmelerin SPK’nun kurumsal yönetim ilkelerine ilişkin “etik kurallar” açısından tam anlamıyla kurumsal bir yapıya sahip olmadıkları, buna karşılık ‘sosyal sorumluluk’ açısından ise kurumsallaşma yolunda daha çok yol kat ettikleri söylenebilir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kurumsal Yönetim · Kurumsal Yönetim İlkeleri · Sosyal Sorumluluk

Özet

Kurumsal yönetim ve ilk olarak OECD’nün hazırladığı ‘Kurumsal Yönetim İlkeleri’ işletmelerin kurumsallaşma yolculuğunda, onların kılavuzu rolünü üstlenmesi sebebiyle önemli bir yere sahiptir. Sonrasında diğer birçok ülke gibi ülkemizde de kurumsal yönetim ilkeleri SPK tarafından yayımlanmıştır. İşletmelerin bu ilkelere uyum göstererek kurumsallaşma yönünde ilerlemeleri hem kendi başarıları hem paydaşların menfaatleri hem de bir bütün olarak her ikisinin de sürdürülebilirliği adına son derece önemlidir. İşletmeler bu ilkelerin bir bölümüne uymakla yükümlü tutulmuşlarken, diğer bir bölümüne uymaları gönüllülük esasına dayanıp, tavsiye niteliğinde olmuştur. ‘Etik Kurallar ve Sosyal Sorumluluk’ ilkeleri, işletmelerin uymakla yükümlü tutulmadıkları menfaat sahiplerine ilişkin başlık altında ve dolayısıyla gri bir alanda yer almaktadır. Buradan hareketle çalışma, Borsa İstanbul (BIST 100)’da işlem gören halka açık işletmelerin, Sermaye Piyasası Kurulu (SPK)’nun yayımladığı Kurumsal Yönetim İlkeleri’nden ‘Etik Kurallar ve Sosyal Sorumluluk’ ilkelerine uyumluluğunu içerik analizi yoluyla incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma sonuçlarına göre, söz konusu işletmelerin SPK’nun kurumsal yönetim ilkelerine ilişkin “etik kurallar” açısından tam anlamıyla kurumsal bir yapıya sahip olmadıkları, buna karşılık ‘sosyal sorumluluk’ açısından ise kurumsallaşma yolunda daha çok yol kat ettikleri söylenebilir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BURSALI, Y. M. (2018). KURUMSAL YÖNETİM İLKELERİ IŞIĞINDA ETİK KURALLAR VE SOSYAL SORUMLULUK. Trends in Business and Economics, Cilt: 32 Sayı: 2, 505–531. https://ajindex.com/articles/916345

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Akat, İ. ve Atılgan, T. (1992), “Sanayi İşletmelerinde Kurumlaşma ve Şirket Kültürü”, TOBB Yayını, Yayın No: 226, Ekonomik ve Sosyal Sorunlar-Çözüm Önerileri Dizisi: 4: 35. Arslantaş, C.C. (2012), Kurumsal Yönetimin Yönetim Kuruluna Yansımaları, Beta Basım A.Ş., İstanbul.
  2. Bartol, K.M.  D.C. Martin (1994),
  3. Management, Mc Graw Hill, New York. Brien, A. (1998), “Professional ethics and the culture of trust”, Journal of Business Ethics, 17, 392-395.
  4. Carroll, A. (1979), “A three dimensional conceptual model of corporate social performance”, Academy of Management Review, 4, 497–505.
  5. Carroll, A.B. (1991), “The Pyramid of Corporate Social Responsibility: Toward the Moral Management of Organizational Stakeholders”, Business Horizons, 34 (4), July–August 1991, 39–48.
  6. Çakar, U. ve Alakavuklar. O.N. (2011), “Ethics by decree facing the freedom of choice: examining the treatise Of corporate governance”, MÖDAV, 2001(4), 241-257.
  7. Çamdereli, M. (2004).
  8. Yönetişim ve Reklam İletişimi, Nobel Yeyın Dağıtım, Ankara.
  9. Donaldson, T ve Preston L.E. (1995). “The stakeholder theory of the corporation: concepts, evidence, and implications”, The Academy of Management Review, 20(1), 65-91
  10. Freeman, R. E. (1984). Strategic Management: A Stakeholder Approach. Boston: Pitman. Freeman, R. E. ve McVea, J. (XXXX). “A stakeholder approach to strategic management”, Darden Graduate School of Business Administration University of Virginia Working Paper, No.01-02, http://www.fundacionseres.org/Lists/Informes/Attachments/704/A%20Stakeholder%20Approach%20to%20Strategic%20Management.pdf. (10.07.2017)
  11. Friedman, M. (1970), “The social responsibility of business is to increase its profits”, New York Times Magazine, September 1970, 13. Gül, H. ve Gökçe, H. (2008). “Örgütsel etik ve bileşenleri”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(1), 378-389. KAP, (2013). Kamuyu Aydınlatma Platformu Tebliği, (VII-128.6), (27/12/2013 Tarih ve 28864 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Kaplan, A. (1943). “Content analysis and the theory of signs”, Philosophy of Science, 10 (4):230-247.
  12. Karpuzoğlu, E., (2004). “Aile şirketlerinin sürekliliğinde kurumsallaşma”, İstanbul Kültür Üniversitesi, 1. Aile İşletmeleri Kongresi, İstanbul, Kongre Kitabı, 42-53
  13. Korten, D. (1996). “Limits to Social Responsibility of Business”, The people centered developmennt forum, June 1996.
  14. Kuçuradi, İ. (2000). “Felsefi etik ve meslek etikleri”, Etik ve Meslek Etikleri: Tıp, Çevre, İş, Basın, Hukuk ve Si