KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Trends in Business and Economics / 2019 / Cilt: 33 Sayı: 2

Ekonomik Krizlerin Sosyal Etkileri: Türkiye Üzerine Bir Uygulama (1980-2016)

Dilara AYLA
Çiğdem KARIŞ
Alaattin KIZILTAN
Sayfa
415–434
Yayın Tarihi
2019-03-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçlara göre, ekonomik krizlerin boşanma ve intihar sayısını arttırdığı, evlenme sayısını ise etkilemediği tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, 1980-2016 dönemi Türkiye ekonomisinde gerçekleşen ekonomik krizlerin sosyal etkileri boşanma, evlenme ve intihar kapsamında anlık ve gecikmeli dönemler itibariyle analize tabi tutulmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:En Küçük Kareler Yöntemi ve Wald testinden yararlanılarak gerçekleştirilen analiz sonucunda, ekonomik krizlerin boşanma ve intihar sayıları üzerindeki anlık etkisi istatistiki olarak anlamlı bulunmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçlara göre, ekonomik krizlerin boşanma ve intihar sayısını arttırdığı, evlenme sayısını ise etkilemediği tespit edilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2016 Verileri
⚙️Değişkenler:Ekonomik Kriz · Boşanma · Evlenme

Özet

Bu çalışmada, 1980-2016 dönemi Türkiye ekonomisinde gerçekleşen ekonomik krizlerin sosyal etkileri boşanma, evlenme ve intihar kapsamında anlık ve gecikmeli dönemler itibariyle analize tabi tutulmuştur. En Küçük Kareler Yöntemi ve Wald testinden yararlanılarak gerçekleştirilen analiz sonucunda, ekonomik krizlerin boşanma ve intihar sayıları üzerindeki anlık etkisi istatistiki olarak anlamlı bulunmuştur. Sonuçlara göre, ekonomik krizlerin boşanma ve intihar sayısını arttırdığı, evlenme sayısını ise etkilemediği tespit edilmiştir. Bununla birlikte, söz konusu etkinin gecikmeli dönemler kapsamında üç değişken için de artış yönünde olduğu gözlemlenmiştir. Bulgulara göre, boşanma ve intihar sayılarının krizlerin etkisiyle hem t döneminde hem de gecikmeli dönemler itibariyle artış göstermesi, evlenme sayısının ise bireylerin evlenme kararlarını geciktirmesi sonucu gecikmeli olarak artması dikkat çekmektedir. Bu bağlamda ekonomik krizlerin sosyal açıdan olumsuz bir uyarıcı niteliği taşıdığı söylenebilecektir. Krizler, özellikle toplumun temel yapı taşı olan aile kurumunun sarsılmasına ve bireylerin intihara sürüklenmelerine neden olması açısından önem arz etmektedir. Bu açıdan kriz dönemlerinde sıklıkla gözlemlenen söz konusu negatif sosyal sonuçların azaltılmasına yönelik politika önlemlerinin arttırılması gerekmektedir. Nitekim aile ve yaşam dinamiklerinin sağlamlaştırılabilmesi adına krizlerin bireyler üzerindeki yıkıcı etkilerinin azaltılabilmesi ekonomi politikalarının da etkinliğine bağlıdır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AYLA, D., KARIŞ, Ç., KIZILTAN, A. (2019). Ekonomik Krizlerin Sosyal Etkileri: Türkiye Üzerine Bir Uygulama (1980-2016). Trends in Business and Economics, Cilt: 33 Sayı: 2, 415–434. https://ajindex.com/articles/916260

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Amato, P.R. ve Beattie, Brett (2011), “Does The Unemployment Rate Affect The Divorce Rate? An Analysis of State Data 1960-2005”, 40, 3, ss. 705-715.
  2. Amato, P.R., Booth, A., Johnson, D. ve Rogers, S. (2007), Alone Together: How Marriage in America is Changing, Harward University Press,
  3. Cambridge, MA. Aytaç, I. ve Rankin, B. (2009), “Economic Crisis and Marital Problems in Turkey: Testing The Family Stress Model”, Journal of Marriage and Family, 71, ss. 756-767.
  4. Bakan, İsmail, Akyüz, Müslüme, Eyitmiş, A. Melih ve Doğan, İnci Fatma (2011), “Ekonomik krizin İnsan Davranışları Üzerine Etkilerine Yönelik Malatya’da Bir Alan Çalışması”, Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(1), ss. 1-24.
  5. Barr, B., Taylor-Robinson D., Scott-Samuel A., McKee M. ve Stuckler D. (2012), “Suicides Associated with The 2008-10 Economic Recession in England: Time Trend Analysis”, BMJ, 345, ss. 1-7.
  6. Benson, D. E. ve Ritter, Christian (1990), “Belief in a Just World, Job Loss, and Depression”, Sociological Focus, 23(1), ss. 49-61.
  7. Bergmark, Ake ve Palme, Joakim (2003), “Welfare and The Unemployment Crisis: Sweden in The 1990”, International Journal of Social Welfare, 12, ss. 108-122.
  8. Bernier, B. ve Mirza, V. (2001), “Crisis and Strategies of Reduction of Labour Costs in Japanese Companies”, Labour, Capital & Society, 34, 146-165.
  9. Bronfenbrenner, U. (1977), “Toward an Experimental Ecology of Human Development”, American Psychologist, 32, ss. 513–531.
  10. Bronfenbrenner, U. ve Ceci S. J (1994), “Nature-Nurture Reconceptualized in Developmental Perspective”, Psychological Review, 101(4), ss. 568–586.
  11. Budak, Füsun (2012), “Ekonomik Krizin Psikolojik Etkileri”, Erişim Tarihi: 14.12.2017, http://www.tpf.com.tr/ekonomik-krizin-psikolojik-etkileri/
  12. Chang, Shu-Sen, Gunnel, David, Sterne, Jonathan A. C., Lu, Tsung-Hsueh ve Cheng, Andrew T. A. (2009), “Was The Economic Crisis1997-1998 Responsible for Rising Suicide Rates in East/Southeast Asia? A Time Trend-Analysis for Japan, Hong Kong, South Korea, Taiwan, Singapore and Thailand”, Social Science & Medicine, 68, ss. 1322-1331.
  13. Chen, J., Choi, Y. C., Mori, K., Sawada, Y. ve Sugano, S. R. (2012), “Unemployment and Suicide in Japan”, Japan Labor Review, 9(2), ss. 75–92.
  14. Chen, Joe, Choi, Yun Jeong ve Sawada, Yasuyuki (2009), “How is Suicide Diffirent in Japan?”, Japan and The World Economy, 21(2), ss. 140-150.
  15. Cheung, Chau-kiu ve Hung Ng, Sik (2012), “Impacts of Financial Crisis on Social Engagement in Hong Kong”, The Journal of Socia-Econ