Dergiler / Vakanüvis - Uluslararası Tarih Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 5 Sayı: 2

Osmanlı Devleti’nde Tipik Bir Askeri Ayaklanma Örneği: 1687-1688 İsyanı ve Sancak Vak’ası

A Typical Military Uprising in the Ottoman Empire: 1687-1688 Uprising and the Case Of Holy Starboard

Sayfa
759–814
Yayın Tarihi
2020-09-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Diğer taraftan esnaflardan birinin sopaya beyaz bir bez parçası sararak asilere karşı halkı etrafında toplaması ayaklanmanın seyrini değiştirmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:1687-1688 isyanı kapıkulu ayaklanmalarının tipik örneklerindendir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Olayın çıkış noktası ve sonlanması daha önceki ayaklanmalara benzemektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Diğer taraftan esnaflardan birinin sopaya beyaz bir bez parçası sararak asilere karşı halkı etrafında toplaması ayaklanmanın seyrini değiştirmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:kul sistemi · merkeziyetçilik · yeniçeri

Özet

1687-1688 isyanı kapıkulu ayaklanmalarının tipik örneklerindendir. Olayın çıkış noktası ve sonlanması daha önceki ayaklanmalara benzemektedir. Seferde olan ordunun özellikle de Süleyman Paşa’nın girişimlerinden hoşnutsuzluğu nedeniyle İstanbul’a doğru harekete geçmesi ile başlayan olaylar taht değişikliğine rağmen sona ermemiştir. II. Süleyman’ın tahta çıkmasına müteakip tekrar ayaklanan asiler başkentte uzun bir süre asayişi ortadan kaldırmışlardır. Diğer taraftan esnaflardan birinin sopaya beyaz bir bez parçası sararak asilere karşı halkı etrafında toplaması ayaklanmanın seyrini değiştirmiştir.

Abstract

The 1687-1688 rebellion is a typical example of the hooded uprisings. The starting point and ending of the event is similar to the previous uprisings. The events that started when the army in action, especially Suleyman Pasha took action towards İstanbul because of the discontent of the initiatives, did not end despite the change of throne. Rebels rebelled after Suleyman II the ascended the throne and for a long time abolished security in the capital. On the other hand, one of the tradesmen wrapped a piece of cloth on the stick and gathered it around the people against the rebels, wich changed the course of the uprising.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KATGI, İ. (2020). Osmanlı Devleti’nde Tipik Bir Askeri Ayaklanma Örneği: 1687-1688 İsyanı ve Sancak Vak’ası. Vakanüvis - Uluslararası Tarih Araştırmaları Dergisi, Cilt: 5 Sayı: 2, 759–814. https://ajindex.com/articles/915521

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. AFYONCU, Erhan vdl., Osmanlı İmparatorluğu’nda Askeri İsyanlar Ve Darbeler, Yeditepe yay., İstanbul, 2010.
  2. AKDAĞ, Mustafa, “Yeniçeri Ocak Nizamının Bozulması”, Dil Tarih ve Coğrafya Fakültesi Dergisi, Cilt V, Sayı 3, Ankara, 1947, ss. 291-309
  3. AKTAŞ, Murat, “Osmanlı İmparatorluğu’nda Askeri Darbeler”, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı 37, Van, 2017, ss. 295-315
  4. ALDERSON, A. D., Osmanlı Hanedanının Yapısı, Çev. Şefaettin Severcan, İz yay., İstanbul, 1998.
  5. ALPHONSO DE LAMARTİNE, Osmanlı Tarihi, II, Sabah yay. t.y. ALTINAY, Ahmet Refik, Ocak Ağaları, İstanbul, 1931.
  6. ALTINAY, Ahmet Refik, Turhan Valide, İstanbul, 1931. ALTINAY,, Ahmet Refik, Köprülüler, Tarih Vakfı Yurt Yay., İstanbul, 2001. ALTINAY,, Ahmet Refik, Felaket Seneleri (1683-1699),Tarih Vakfı Yurt Yay., İstanbul, 2010. Anonim Osmanlı Tarihi, haz. Abdülkadir Özcan, Türk Tarih Kurumu Yay., Ankara, 2000.
  7. ASLAN, Seyfettin, “Yeniçeri ve Kapıkulu Süvarilerinin İsyanlarına İlişkin Bir Analiz”, C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi,, Cilt. 28, No.1, Mayıs 2004, ss. 89-101
  8. AŞIKPAŞAOĞLU, Tarih, Atsız Neşri, Kültür Bakanlığı Devlet Kitapları, Ankara, 1970.
  9. BAYSUN, M. Cavid, “Mehmet IV”, İslam Ansiklöpedisi, Cilt VII, Milli Eğitim Bakanlığı yay., İstanbul, 1987.
  10. DANİŞMENT, İsmail Hami, İzahlı Osmanlı Tarihi Kronolojisi, Cilt III, Türkiye yay., İstanbul, 1972.
  11. DEFTERDAR SARI MEHMET PAŞA, Zübde-i Vekayiat, haz. Abdülkadir Özcan, Türk Tarih Kurumu yay., 1995,
  12. Ankara.
  13. ERCAN, Yavuz, Osmanlı Yönetiminde Gayrimüslimler (Kuruluştan Tanzimat’a Kadar Sosyal, Ekonomik Ve Hukuki Durumları), Turhan yay., Ankara, 2001
  14. FİNKEL, Caroline, Rüyadan İmparatorluğa Osmanlı (1300-1923), Timaş yay., 2014.
  15. FREELY, John, Osmanlı Sarayı: Bir Hanedanlığın Öyküsü, Çev. Ayşegül Çetin, Remzi Kitabevi, İstanbul, 1999.
  16. GOODWİN, Godfrey Yeniçeriler, Çev. Derin Türkömer, Doğan yay., İstanbul, 2008.
  17. HAMMER, J. Von, Devlet-i Osmaniye Tarihi, Cilt VI, haz. Mümin Çevik, Üçdal yay., İstanbul, 2010.
  18. ITZKOWİTZ, Norman, Osmanlı İmparatorluğu ve İslamî Gelenek, Çev. İsmet Özel, Çıdam yay., İstanbul, 1989.
  19. İLGÜREL, Mücteba, “Yeniçeriler”, İslam Ansiklöpedisi, C.XIII, Milli Eğitim Bakanlığı yay., İstanbul, 1986, ss. 385-395
  20. İNALCIK, Halil, Osmanlı İmparatorluğu Klasik Çağ, çev. Ruşen Sezer, Yapı Kredi yay., İstanbul, 2005.
  21. İNALCIK, Halil, “Osmanlı İmparatorluğu’nda Köle Emeği”, Osmanlılar: Fütühat, İmparatorluk, Avrupa İle İlişkiler, Timaş yay., İstanbul, 2013, ss. 163-194
  22. İnalcık, Halil, Devlet-i Aliyye: Osmanlı İmparatorluğu Üzerin