Dergiler / OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 17 - Sayı: 34

Tersine Kaynaştırmaya Genel Bakış: Nitel Bir Çalışma

An Overview of Reverse Inclusion: A Qualitative Study

Sayfa
788–812
Yayın Tarihi
2021-02-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Dolayısıyla, tersine kaynaştırma uygulamalarında sınıflarda öğrenci sayılarının azaltılması tavsiye edilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, özel eğitim gereksinimli (ÖEG) ve tipik gelişim özelliği gösteren (TGÖG) çocukların öğretmenlerinin, okul müdürlerinin ve ebeveynlerinin görüşleri doğrultusunda, çalışmanın yapıldığı yerde pilot bir uygulama olan tersine kaynaştırma uygulamalarının etkililiğini değerlendirmeyi amaçlamıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmaya dâhil edilen toplam 46 katılımcıdan (okul öncesi öğretmenlerinden (N = 19), özel eğitim anaokulunda çalışan okul müdürlerinden (N = 3) ve çocukları bu okula öğrenci olarak devam eden velilerden (N = 24; 16 TGÖG çocukların ebeveynleri; 8 ÖEG çocukların ebeveynleri ) maksimum çeşitlilik örneklemi kullanılarak yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla veriler toplanmış ve Maxqda 11 programı ile analiz edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Dolayısıyla, tersine kaynaştırma uygulamalarında sınıflarda öğrenci sayılarının azaltılması tavsiye edilmektedir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:46 katılımcı
⚙️Değişkenler:Inclusive practices · Reverse inclusion · Pre-school education

Özet

Bu çalışma, özel eğitim gereksinimli (ÖEG) ve tipik gelişim özelliği gösteren (TGÖG) çocukların öğretmenlerinin, okul müdürlerinin ve ebeveynlerinin görüşleri doğrultusunda, çalışmanın yapıldığı yerde pilot bir uygulama olan tersine kaynaştırma uygulamalarının etkililiğini değerlendirmeyi amaçlamıştır. Araştırmaya dâhil edilen toplam 46 katılımcıdan (okul öncesi öğretmenlerinden (N = 19), özel eğitim anaokulunda çalışan okul müdürlerinden (N = 3) ve çocukları bu okula öğrenci olarak devam eden velilerden (N = 24; 16 TGÖG çocukların ebeveynleri; 8 ÖEG çocukların ebeveynleri ) maksimum çeşitlilik örneklemi kullanılarak yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla veriler toplanmış ve Maxqda 11 programı ile analiz edilmiştir. İçerik analizi yapılarak kodlar ve temalar oluşturulmuştur. TGÖG öğrencilerin hızları doğrultusunda ilerleyemedikleri, öğrenmelerinin en aza indirgendiği ve ÖEG arkadaşlarının olumsuz davranışlarını model alıp taklit ettikleri ortaya çıkmıştır. Tersine kaynaştırma uygulamaları ÖEG öğrencilerin sosyalleşmesine, oyunlara katılımına ve iletişim becerilerine olumlu katkı sağlasa da, yetersiz zaman ve kalabalık sınıflar bireyselleştirilmiş eğitimlerine gereken özenin gösterilememesinde temel sorunlar olarak ortaya çıkmıştır. Dolayısıyla, tersine kaynaştırma uygulamalarında sınıflarda öğrenci sayılarının azaltılması tavsiye edilmektedir.

Abstract

This study aims to evaluate the effectiveness of reverse inclusion, which is a pilot study in the place where the study was conducted, in line with the views of teachers, school principals and parents of children with special educational needs (SEN) and with typical developmental characteristics (TDC). Data were collected from a total of 46 participants (preschool teachers (N = 19); school principals (N = 3) working in the special education kindergarten included in the study and the parents whose children have attended this institution as students (N = 24; 16 parents of children with TDC; 8 parents of children with SEN through semi-structured interviews using maximum variation sampling and analyzed through Maxqda 11 program. Codes and themes were created by conducting the content analysis. Students with TDC could not progress in line with their speed, their learning was minimized and, they modelled and imitated the negative behaviors of their friends with SEN. Although it has contributed positively to socialization, participation in games and communication skills of the students with SEN, insufficient time and crowded classrooms to take care of their individualized education emerged as main problems. It is recommended that class sizes for reverse inclusive practices should be reduced.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ELALDI, Ş., ÇİFÇİ, T., YERLİYURT, N. S. (2021). Tersine Kaynaştırmaya Genel Bakış: Nitel Bir Çalışma. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 34, 788–812. https://ajindex.com/articles/91540

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Acarlar, F. (2013). Kaynaştırma modeli ve özel gereksinimli küçük çocukların özellikleri. B. Sucuoğlu ve H. Bakkaloğlu (Eds.) In Okul öncesinde kaynaştırma (p.21- 73). Ankara:
  2. Kök. Alıcı, C. E. (2018). Okul öncesi dönemde tersine kaynaştırma gruplarında yer alan Cerebral Palsy’li çocukların ince motor becerilerinin desteklenmesi (Master’s thesis), Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara,
  3. Türkiye. Aral, N., Kandır, A. and Can Yaşar, M. (2011). Okul öncesi eğitim/okul öncesi eğitim programı. İstanbul:
  4. Ya-Pa Yayınları Arı, H. (2015). Bir okul öncesi özel eğitim kurumunda tersine kaynaştırma uygulamasının ve ilkokula hazırlığa etkilerinin incelenmesi. Master’s thesis, Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya, Türkiye. Ataman, A. (2005). Özel gereksinimli çocuklar ve özel eğitim. In Özel gereksinimli çocuklar ve özel eğitim giriş (p.11-30). Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık. Avramidis, E., Bayliss, P. and Burden, R. (2000) Student teachers' attitudes towards the inclusion of children with special educational needs in the ordinary school. Teaching and Teacher Education, 16, 277-293
  5. Bandura, A. (1977). Social learning theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall. Baş, Z. and Şimay, H. (2013). Okul öncesi kurumlarında karşılaşılan problem davranışlar ve öğretmenlerin baş etme yolları. Eğitim Dergisi, 38(7) http://www.egitisim.gen.tr/site/arsiv/80-38/752-okul-oncesinde-problem-davranislar.html accessed on Batu, S., Kircaali-İftar, G. andUzuner, Y. (2004). The views and suggestions of teachers of a girls’ vocational school which includes students of inclusive education. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 5(2), 33-50.
  6. Batu, S. and Kırcaali İftar, G. (2011). Kaynaştırma. Ankara:
  7. Kök. Booth, A. J. (1999) Viewing inclusion from a distance: gaining perspective from a comparative study. Support for Learning, 14(4), 164-168.
  8. Buford, S., and Casey, L. (2012). Attitudes of teachers regarding their preparedness to teach students with special needs. Delta Journal of Education, 2(2), 16-30.
  9. Broderick, A., Mehta-Parekh, H. andReid, D. (2005). Differentiating instruction for disabled students in inclusive classrooms. Theory into Practice, 44(3), 194-202.
  10. Cohen, J. (1960). A coefficient of agreement for nominal scales. Educational and Psychological Measurement, 20, 37-46.http://dx.doi.org/10.1177/001316446002000104
  11. Cologon, K. (2013). Growing up with 'difference': Inclusive education and the portrayal of charac