Dergiler / Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 21 Sayı: 38

TRAFİK DENEYİMLERİ VE DÜZEN SÖYLEMİ İÇİNDEN İSTANBUL’U ÜRETMEK

Producing İstanbul through Experiences of Traffic and the Discourse of Order

Sayfa
497–523
Yayın Tarihi
2020-01-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Gündelik hayatın sıradanlığı ve olağanlığı içinden kent ve kentlilik tahayyülünün nasıl biçimlendiğini ve bu biçimlenmeyi anlamlandıran tarihselliği inceliyorum.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İstanbul’un gündelik hayatını biçimlendiren önemli etkenlerden biri trafik.
📊
Temel Bulgular & Veri:Trafikte geçirilen zamandan çoğu zaman “boş” ya da “kayıp” olarak söz ediliyor.
💡
Sonuç & Katkı:Gündelik hayatın sıradanlığı ve olağanlığı içinden kent ve kentlilik tahayyülünün nasıl biçimlendiğini ve bu biçimlenmeyi anlamlandıran tarihselliği inceliyorum.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İstanbul trafiği · kent antropolojisi · düzen

Özet

İstanbul’un gündelik hayatını biçimlendiren önemli etkenlerden biri trafik. Trafikte geçirilen zamandan çoğu zaman “boş” ya da “kayıp” olarak söz ediliyor. Oysa hareketlilik çalışmaları, kültürel coğrafya ve kent antropolojisinin de bize anlattığı gibi zaman/mekânlar aslında boş değil. İçlerindeki deneyimler sayesinde sürekli yeniden üretiliyorlar, yani, boş olmaktan uzak üretken mevhumlar. Bu yazıda, bir yıl devam eden etnografik çalışmama dayanarak, İstanbul trafiği zaman/mekânının ve buradan hareketle de İstanbul kentinin düzen söylemi ve özellikle de idealize edilen Avrupai bir düzen ekseninde, üretilme süreçlerini ve dinamiklerini anlatıyorum. Gündelik hayatın sıradanlığı ve olağanlığı içinden kent ve kentlilik tahayyülünün nasıl biçimlendiğini ve bu biçimlenmeyi anlamlandıran tarihselliği inceliyorum.

Abstract

Traffic is a foremost factor that impacts daily life in İstanbul. Time spent in traffic is often described as “empty” or “lost.” On the contrary, studies in mobility, cultural geography and urban anthropology have shown that time/spaces are never empty. They are constantly produced anew in and through dwelling or experiences that unfold on them. As such, they are productive rather than empty. This article is based on a year’s worth of fieldwork on traffic in İstanbul whereby I detail the processes and dynamics of producing the time/space of İstanbul’s traffic and thereby the city vis-à-vis a discourse of order and specifically an idealized European order. I analyze how the urban is formed through the mundane and ordinary every day and the larger historical implications that inform such a formation.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

NUHRAT, Y. (2020). TRAFİK DENEYİMLERİ VE DÜZEN SÖYLEMİ İÇİNDEN İSTANBUL’U ÜRETMEK. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 21 Sayı: 38, 497–523. https://ajindex.com/articles/914898

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Ahıska, Meltem (2005). Radyonun Sihirli Kapısı: Garbiyatçılık ve Politik Öznellik. İstanbul:
  2. Metis. Ahmad, Feroz (1993). The Making of Modern Turkey. Londra: Routledge. Aşan, Cemal (2019). “Van’da Düzensiz Göçmenleri Taşıyan Minibüs Şarampole Devrildi: 17 Ölü”. Anadolu Ajansı, 18 Temmuz. https://www.aa.com.tr/tr/turkiye/vanda-duzensiz-gocmenleri-tasiyan-minibus-sarampole-devrildi-17-olu/1535094 (Erişim: 21.08.2019) Augé, Marc (1995). Non-Places. Londra: Verso. Babül, Elif (2012). “Training Bureaucrats, Practicing for Europe: Negotiating Bureaucratic Authority and Governmental Legitimacy in Turkey”. Political and Legal Anthropology Review, C. 35, S. 1, s. 30-52.
  3. Bartu Candan, Ayfer ve Biray Kolluoğlu (2008). “Emerging Spaces of Neoliberalism: A Gated Town and a Public Housing Project in Istanbul”. New Perspectives on Turkey, C. 39, s. 5-46.
  4. Bartu Candan, Ayfer ve Cenk Özbay (2014). Yeni İstanbul Çalışmaları: Sınırlar, Mücadeleler, Açılımlar. İstanbul:
  5. Metis. Bishara, Amahl (2015). “Driving while Palestinian in Israel and the West Bank: The Politics of Disorientation and the Routes of a Subaltern Knowledge”. American Ethnologist, C. 42, S. 1, s. 33-54.
  6. Bora, Tanıl (2017). Cereyanlar: Türkiye’de Siyasî İdeolojiler. İstanbul:
  7. İletişim. Böhm, Steffen vd. (Der.) (2006). Against Automobility. Malden: Blackwell. Cresswell, Tim (2006). On the Move: Mobility in the Modern Western World. New York: Routledge. Czeglédy, André (2004). “Getting Around Town: Transportation and the Built Environment in Post-apartheid South Africa”. City & Society, C. 16, S. 2, s. 63-92.
  8. Dalakoglou, Dimitris (2010). “The Road: An Ethnography of the Albanian-Greek Cross-Border Motorway”. American Ethnologist, C. 37, S. 1, s. 132-149.
  9. Dalakoglou, Dimitris ve Penny Harvey (2012). “Roads and Anthropology: Ethnographic Perspectives on Space, Time and (Im)Mobility”. Mobilities, C. 7, S. 4, s. 459-465.
  10. Dawson, Andrew (2015). “The Road to Srebrenica: Automobility and Belonging in a Post-socialist/war Milieu”. Anthropological Notebooks, C. 21, S. 2, s. 5-25.
  11. Dawson, Andrew (2017). “Why Marx was a Bad Driver: Alienation to Sensuality in the Anthropology of Automobility”. Advances in Anthropology, C. 7, s. 1-16.
  12. Edensor, Tim (2008). “Mundane Hauntings: Commuting Through the Phantasmagoric Working-Class Spaces of Manchester, England”. Cultural Geographies, C. 15, S. 3, s. 313-333.
  13. Featherstone, Mike (2004). “Automobilities: An Introduction”. Theory, Culture & Society, C. 21, S. 4/5, s. 1-24. Foucault,