Dergiler / Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 21 Sayı: 38

DEMOKRASİLERDE DARBE GEÇİRMEZLİĞE YAKINDAN BAKMAK: SİVİL-ASKER İLİŞKİLERİNDE İSPANYA ÖRNEĞİ

Examining Coup-proofing in Democracies Up-close: The Case of Spain in Civil-Military Relations

Sayfa
145–185
Yayın Tarihi
2020-01-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Temel bulgu, darbe geçirmezlik üzerine süregelen kuramsal tartışmalardan ayrışacak şekilde, asgari cezalandırma ile tek çatı altında toplamaya yönelik adımlarla demokratik pekişmenin güvence altına alınabildiğidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Darbe geçirmezlik, demokratik rejimler ve alternatiflerinin devamlılığını sağlamaya yönelik bir stratejiler bütünü olarak tanımlanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmanın başlıca hedefi, demokratikleşen sistemlerde darbe geçirmezlik stratejilerinin izlerini aramaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Temel bulgu, darbe geçirmezlik üzerine süregelen kuramsal tartışmalardan ayrışacak şekilde, asgari cezalandırma ile tek çatı altında toplamaya yönelik adımlarla demokratik pekişmenin güvence altına alınabildiğidir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:darbe geçirmezlik · demokrasiye geçiş · demokratik pekişme

Özet

Darbe geçirmezlik, demokratik rejimler ve alternatiflerinin devamlılığını sağlamaya yönelik bir stratejiler bütünü olarak tanımlanmaktadır. Demokratik sistemlerin de darbe riskiyle karşılaşabildikleri savı kabul görse de, irdelenen önlemler çoğunlukla zayıf demokratik karnelere sahip sistemlerin uygulayabilecekleri türdendir. Demokrasiye geçiş ve pekişme dönemlerindeki darbe girişimleri ve bu girişimlerin tekrarının önünü almak için atılan adımlar seyrek olarak mercek altına alınmaktadır. Çalışmanın başlıca hedefi, demokratikleşen sistemlerde darbe geçirmezlik stratejilerinin izlerini aramaktır. İspanya’nın serüveni, darbe girişimlerinden demokrasinin gelişimine katkı yapacak dersler çıkarılabileceği ve tekrarlanma ihtimalinin önünün alınabileceğine işaret etmektedir. Demokrasiye geçişte örnek teşkil ettiğine inanılan İspanya’nın adımları, demokratik rejimin kalitesini zedelemeden uygulanabilecek önlemlere ilişkin fikir vermektedir. Siyasal liberalleşme, atamalarla kadro yapısını dönüştürme, yatıştırma, sınırlı cezalandırma, birleştirerek yönetme yollarıyla darbe geçirmezlik hedeflenirken, uluslararası ittifak arayışları süreçteki riskleri yönetmek için başvurulan yöntem olarak öne çıkmaktadır. Temel bulgu, darbe geçirmezlik üzerine süregelen kuramsal tartışmalardan ayrışacak şekilde, asgari cezalandırma ile tek çatı altında toplamaya yönelik adımlarla demokratik pekişmenin güvence altına alınabildiğidir.

Abstract

Coup-proofing is defined as the entire set of strategies intended to ensure the continuity of democratic regimes and their alternatives. Even though the claim that democratic political systems can encounter coup risks is acknowledged by studies on coup-proofing, the precautions placed under analysis have predominantly been of the type that political systems with a poor democratic record can implement. The experiences of political systems undergoing democratic transition and consolidation when confronted by coup attempts and the steps they take to prevent the repetition of these attempts have rarely been scrutinized. The principal aim of this study is to trace the coup-proofing strategies in political systems that are democratizing. Spain’s journey points out how lessons contributing to the advance of democracy can be learnt from coup attempts and the possibility of repetition can be contained. The steps taken by Spain, which is considered to constitute an example and a model in transitioning to democracy, suggests what measures can be put into practice without eroding the quality of the democratic regime. While coup-proofing was aimed through political liberalization, transformation of the composition of the military cadres via appointments, appeasement, limited resort to punitive measures, and rule through assembling, the search for international alliances was the method resorted to in managing risks involved in the process. The main finding is that, in a manner that diverges from the theoretical discussion on coup-proofing, it is possible to safeguard democratic consolidation in the company of steps geared towards observing a minimal degree of punitive measures and assembling under one roof.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKARÇAY, R. E. İ. (2020). DEMOKRASİLERDE DARBE GEÇİRMEZLİĞE YAKINDAN BAKMAK: SİVİL-ASKER İLİŞKİLERİNDE İSPANYA ÖRNEĞİ. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 21 Sayı: 38, 145–185. https://ajindex.com/articles/914888

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Acemoglu, Daron vd. (2010). “A Theory of Military Dictatorships”. American Economic Journal: Macroeconomics, C. 2, S. 1, s. 1-42.
  2. Agüero, Felipe (1988). “Democracia en España y Supremacia Civil”. REIS, C. 44, s. 23-50. ____________ (1995).
  3. Soldiers, Civilians, and Democracy: Post-Franco Spain in Comparative Perspective. Baltimore: The Johns Hopkins University Press.
  4. Albrecht, Holger ve Ferdinand Eibl (2018). “How to Keep Officers in the Barracks: Causes, Agents, and Types of Military Coups”. International Studies Quarterly, C. 62, S. 2, s. 315-328.
  5. Alpert, Michael (2010). “El Papel del Ejército (1931-1991)”. Los Ejércitos del Franquismo (1939-1975), Ed: Fernando Puell de la Villa ve Sonia Alda Mejías, Madrid: Instituto Universitario General Gutiérrez Mellado-UNED, s. 195-207.
  6. Barahona de Brito, Alexandra ve Mario Sznajder (2010). “The Politics of the Past: the Southern Cone and Southern Europe in Comparative Perspective”. South European Society and Politics, C. 15, S. 3, s. 487-505.
  7. Barany, Zoltan. (2011). “Comparing the Arab Revolts: The Role of the Military”. Journal of Democracy, C. 22, S. 4, s. 28-39. _____________ (2013). “Armies and Revolutions”. Journal of Democracy, C. 24, S. 2, s. 62-76.
  8. Barrios Ramos, Raquel (2002). “El Camino Hacia la Democracia en las Fuerzas Armadas: La Unión Militar Democrática”. Actas del III Simposio de Historia Actual, Ed: Carlos Navajas Zubeldía, Logroño: Gobierno de La Rioja, Instituto de Estudios Riojanos, s. 483-500.
  9. Bausch, Andrew W. (2018). “Coup-Proofing and Military Inefficiencies: An Experiment”. International Interactions, C. 44, S. 1, s. 1-32.
  10. Belkin, Aaron ve Evan Schofer (2003). “Toward a Structural Understanding of Coup Risk”. Journal of Conflict Resolution, C. 47, S. 5, s. 594-620.
  11. Bell, Curtis (2016). “Coup d’État and Democracy”. Comparative Political Studies, C. 49, S. 9, s. 1-34.
  12. Bermeo, Nancy (1994). “Sacrifice, Sequence, and Strength in Successful Dual Transitions: Lessons from Spain”. The Journal of Politics, C. 56, S. 3, s. 601-627.
  13. Brown, Cameron S. vd. (2015). “Recouping after Coup-Proofing: Compromised Military Effectiveness and Strategic Substitution”. International Interactions, C. 42, S. 1, s. 1-30.
  14. Castro Berrojo, Luis (2015). “Tres Versiones sobre el Golpe del 23-F…o Alguna Más”. Hispania Nova. Revista de Historia Contemporánea, C. 13, s. 294-307.
  15. Colomer, Josep Maria (1995). Game Theory and the Transition to Democracy. Hants: Edward Elgar Publishing. Croissant, Aurel vd. (2018). “Mass Protest