KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2017 / Cilt: 14 Sayı: 39

BİREYSEL GİRİŞİMCİLİK ALGI ÖLÇEĞİ GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

Eylem YALÇIN İNCİK
Nezaket Bilge UZUN
Sayfa
471–485
Yayın Tarihi
2017-10-23
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçlar, Bireysel Girişimcilik Algı Ölçeği’nden elde edilen puanların güvenilirliği ve geçerliği hakkında kanıtlar sağlamıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, bireylerin girişimciliğe yönelik algılarını ortaya koymaya yönelik bir ölçek geliştirmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın çalışma grubunu Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi üçüncü sınıflarında ve Pedagojik Formasyon Programı’nda öğrenim gören 555 öğrenci oluşturmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçlar, Bireysel Girişimcilik Algı Ölçeği’nden elde edilen puanların güvenilirliği ve geçerliği hakkında kanıtlar sağlamıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Bireysel Girişimcilik · Algı

Özet

Bu çalışmanın amacı, bireylerin girişimciliğe yönelik algılarını ortaya koymaya yönelik bir ölçek geliştirmektir. Araştırmanın çalışma grubunu Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi üçüncü sınıflarında ve Pedagojik Formasyon Programı’nda öğrenim gören 555 öğrenci oluşturmuştur. Ölçeğin madde analizi çalışmaları korelasyona dayalı analizle gerçekleştirilmiş ve madde-ölçek korelasyonları Pearson korelasyon katsayısı ile incelenmiştir. Varimax döndürme ile gerçekleştirilen açımlayıcı faktör analizi sonucunda 31 maddelik altı boyutlu bir yapı elde edilmiştir. Altı boyutun oluşturduğu toplam varyans %53.32 olarak saptanmıştır. Ölçeğin Cronbach-Alpha güvenirliği .92 olarak elde edilmiştir. Ölçeğin nihai hali eğitim hayatı boyunca girişimciliğe ilişkin ders/kurs/seminer alan ve almayan 96 kişiden oluşan farklı bir grupta uygulanarak ortalamalar arasındaki farkın anlamlılığı bağımsız gruplar için t-testi kullanılarak elde edilmiştir. Gerçekleştirilen t-testi sonucunda eğitim hayatı boyunca girişimciliğe ilişkin ders/kurs/seminer alan bireylerin bireysel girişimcilik algı düzey puanları ile girişimciliğe ilişkin ders/kurs/seminer almayan bireylerin puanları arasında anlamlı bir fark olduğu ortaya konmuştur. Sonuçlar, Bireysel Girişimcilik Algı Ölçeği’nden elde edilen puanların güvenilirliği ve geçerliği hakkında kanıtlar sağlamıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İNCİK, E. Y., UZUN, N. B. (2017). BİREYSEL GİRİŞİMCİLİK ALGI ÖLÇEĞİ GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI. Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 14 Sayı: 39, 471–485. https://ajindex.com/articles/910703

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Arıkan, S. (2004). Girişimcilik: temel kavramlar ve bazı güncel konular. Ankara:
  2. Siyasal Kitabevi.
  3. Balcı, A. (1997). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara:
  4. Bilgisayar Yayıncılık. Brockhaus, R. H. (1980). Risk taking propensity of entrepreneursi. Academy of Management Journal, 23(3), 509-502.
  5. Büyüköztürk, Ş. (2005). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara:
  6. Pegem A. Collins, C. J., Hanges, P. J., & Locke, E. A. (2004), The relationship of achievement motivation to entrepreneurial behavior: a meta-analysis, Human Performance, 17(1), 95-117.
  7. Curth, A. (2011). Mapping of teachers' preparation for entrepreneurship education (Ed. Daniela Ulicna). Final Report, Framework Contract No EAC 19/06, Dg Educatıon and Culture, J 3025 8322. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik. Ankara:Pegem Yayıncılık. Erkuş, A. (2012). Psikolojide ölçme ve ölçek geliştirme-I: Temel kavramlar ve işlemler. Ankara:
  8. Pegem Akademi. Fuller Jr, B., & Marler, L. E. (2009), Change driven by nature: a meta-analytic review of the proactive personality literature, Journal of Vocational Behavior,75(3), 329-345.
  9. Gartner, W.B. (1988). Who is an entrepreneur? Is the wrong question. American Journal of Small Business, 12(4), 11-32.
  10. Gorman, G., Hanlon, D., & King, W. (1997): Some research perspectives on entrepreneurship education, enterprise education and education for small business management: a ten-year literature review, International Small Business Journal, 15: 56-79.
  11. Johnson, B. R. (1990). Toward a multidimensional model of entrepreneurship: the case of achievement motivation and the entrepreneur. Entrepreneurship: Theory and Practice, 14(3), 39-54.
  12. Karadal, H. (2013). Girişimcilik Bilgisi ve Stratejik Girişimcilik. Girişimcilik, (Ed. H. Karadal). İstanbul:
  13. Beta Yayınları.
  14. Khan, M. I. (2011). Entrepreneurship Education: Emerging Trends and Issues in Developing Countries. Uluslararas› Yükseköğretim Kongresi: Yeni Yönelimler ve Sorunlar (UYK- 2011). 27-29 May›s 2011, İstanbul; 2. Cilt / Bölüm VIII: 742-750.
  15. Konaklı, T. ve Göğüş, N. (2013). Aday öğretmenlerin sosyal girişimcilik özellikleri ölçeği: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(2), 373-391.
  16. Koenig, J. A. (2011). Assessing 21st Century skills: Summary of a workshop. Washington, DC: National Research Council. Korunka, C., Frank, H., Lueger, M., & Mugler, J. (2003). The entrepreneurial personality in the c