Yapısal Sermaye ve İnsan Sermayesinin İşletmenin Nicel ve Nitel Performansına Etkileri/The Effects of The Structural Capital and the Human Capital on The Quantitative and Qualitative Performances of the Enterprise
Son kısımda yöneticiler ve araştırmacılar için öneriler sunulmuştur.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Entelektüel sermaye önceki yönetim anlayışlarının eksikliklerini gidermek üzere geliştirilmiş, yeni koşullara uyum sağlamanın ve rekabette öne geçmenin koşullarını tanımlayan yeni ve gelişmiş yönetim anlayışlarındandır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışma ile; “entelektüel sermaye” ve entelektüel sermayenin alt unsurlarından “yapısal sermaye” ve “insan sermayesi” tanımlanarak; aralarındaki etkileşiminin analizi ve şirketlerin nicel ve nitel performansına katkısı belirlenecektir.
💡
Sonuç & Katkı:Son kısımda yöneticiler ve araştırmacılar için öneriler sunulmuştur.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Entelektüel Sermaye · Yapısal Sermaye · İnsan Sermayesi
Özet
Entelektüel sermaye önceki yönetim anlayışlarının eksikliklerini gidermek üzere geliştirilmiş, yeni koşullara uyum sağlamanın ve rekabette öne geçmenin koşullarını tanımlayan yeni ve gelişmiş yönetim anlayışlarındandır. Bu çalışma ile; “entelektüel sermaye” ve entelektüel sermayenin alt unsurlarından “yapısal sermaye” ve “insan sermayesi” tanımlanarak; aralarındaki etkileşiminin analizi ve şirketlerin nicel ve nitel performansına katkısı belirlenecektir. Modelde yapısal sermaye ve insan sermayesi ayrı ayrı ve birlikte nicel ve nitel performansa etkileri, yapısal eşitlik modeli ile test edilmiştir. Yapısal sermaye ve insan sermayesi ölçeğinin model uyumunun olduğu görülmüş ve ilişki sermayesi ve insan sermayesinin tek tek ve birlikte işletmelerin nitel ve nicel performanslarını arttırdığı görülmüştür. Son kısımda yöneticiler ve araştırmacılar için öneriler sunulmuştur.
Yılmaz, O., Özer, G. (2019). Yapısal Sermaye ve İnsan Sermayesinin İşletmenin Nicel ve Nitel Performansına Etkileri/The Effects of The Structural Capital and the Human Capital on The Quantitative and Qualitative Performances of the Enterprise. Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 16 Sayı: 44, 195–220. https://ajindex.com/articles/910633
Abeysekera, I. (2004). Managıng Human Capital In A Prıvately Owned Public Hotel Chain. Fourth Asia Pacific Interdisciplinary Research İn Accounting Conference, 2-21.
Akpınar, S. (2002). Entelektüel Sermaye Yönetimi Ve Bir Boya İşletmesi. Üzerine Etkileri. I.Ulusal Bilgi, Ekonomi Ve Yönetim Kongresi, 727-739.
Akpınar, S. (2003). Entelektüel Sermayenin İşletmelerin Performansı Üzerindeki Etkileri. Kocaeli:, T.C. Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi. Arıkboğa, F. Ş. (2003). Entellektüel Sermaye. İstanbul:
Derin Yayınları.
Bayer, E. (2003). Kurumsallaşma Yönelimli Entellektüel Sermayenin Etkinleştirilmesinde Liderin Stratejik Rolü. Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi,
Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi. Bilgen, B. (2001). Performans Ölçme Sistemlerinin İncelenmesi. II. Ulusal Üretim Araştırmaları Sempozyumu. İstanbul: İstanbul Teknik Üniversitesi İşletme Fakültesi. Bontis, N. (2001). Assesing Knowledge Assets: A Review Of The Models Used To Measure İntellectual Capital. International Journal Of Management Reviews, 41-60.
Bontis, N. (1998). Intellectual Capital: An Exploratory Study That Develops Measures And Models. Journal Of Management History, 63 - 76. Bontis, N., Keow, C., Chua, W., ve Stanley, R. (2000). Intellectual Capital And Business Performance İn Malaysian İndustries. Journal Of Intellectual Capital, 85-100.
Brooking, A. (1996). Intellectual Capital. London: International Thompson Business Press.
Chen, M., Cheng, S. ve Hwang, Y. (2005). An empirical investigation of the relationship between intellectual capital and firms’ market value and financial performance. Journal of Intellectual Capital, 159 – 176 Demirkol, İ. (2006). Entellektüel Sermayenin Firma Değerine Etkisi Ve İmkb'de Sektörel Uygulamalar. Ankara: Gazi Üniversitesi Yayınlanmamış Doktora Tezi. Drucker, P. F. (1993). Yeni Gerçekler. (B. Karanakçı, Çev.) İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
Dursun, Y., ve Kocagöz, E. (2010). Yapısal Eşitlik Modellemesi Ve Regresyon: Karşılaştırmalı Bir Analiz. Erciyes Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1-17.
Sveiby, K.-E. (2001). A Knowledge-Based Theory Of The Firm To Guide Strategy Formulation. Article For Journal Of Intellectual Capital, 344-358.
Edvinsson, L. (1997). Developing Intellectual Capital At Skandia. Long Range Planning, 366–373.
Edvinsson, L. (2002). Şirket Boylamı. (Z. Dicleli., ve A. Kardam, Çev.) İstanbul: Türk Henkel Dergisi Ya