Dergiler / Journal of Health Sciences and Medicine / 2020 / Cilt: 3 Sayı: 3

Salgın iletişiminde sosyal medyanın kullanımı

The use of social media in outbreak communication

Sayfa
340–348
Yayın Tarihi
2020-06-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede salgınlar sırasında risk iletişiminin sosyal medya ve internet aracılığı ile ulusal ve uluslararası kurumlar tarafından nasıl sağlandığı literatür gözden geçirilerek incelenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Günümüzde salgınlar hem ortaya çıkan yeni etkenler hem de tüm dünyaya yayılabilmeleri nedeniyle halk sağlığı acilleri içerisinde önemli bir yer tutmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yirmi birinci yüzyılın başından bu yana meydana gelen SARS, influenza (H1N1), zika ve ebola salgınlarında bu değişim gözlenebilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede salgınlar sırasında risk iletişiminin sosyal medya ve internet aracılığı ile ulusal ve uluslararası kurumlar tarafından nasıl sağlandığı literatür gözden geçirilerek incelenmiştir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:iletişim · risk · salgınlar

Özet

Günümüzde salgınlar hem ortaya çıkan yeni etkenler hem de tüm dünyaya yayılabilmeleri nedeniyle halk sağlığı acilleri içerisinde önemli bir yer tutmaktadır. Salgınlar insanların bilgi ihtiyacının arttığı dönemlerdir. Burada risk iletişimi devreye girmektedir. Salgın sırasında verilen bilgiler ile insanların kendileri ve çevresinde bulunanlar için bilinçli karar vermeleri sağlanır. İnsanlar tarafından alınan bilinçli kararlar salgının sınırlandırılmasında anahtar rol oynar. Yirmi birinci yüzyılın başından itibaren meydana gelen teknolojik gelişmeler risk iletişiminde değişiklikler olmasına yol açmıştır. İnternetin, mobil telefonların ve sosyal medyanın kullanımın yaygınlaşması, risk iletişimde yeni iletişim teknolojilerinin kullanılmasını sağlamıştır. Yirmi birinci yüzyılın başından bu yana meydana gelen SARS, influenza (H1N1), zika ve ebola salgınlarında bu değişim gözlenebilmektedir. Bu makalede salgınlar sırasında risk iletişiminin sosyal medya ve internet aracılığı ile ulusal ve uluslararası kurumlar tarafından nasıl sağlandığı literatür gözden geçirilerek incelenmiştir.

Abstract

Nowadays, outbreaks have an important place in public health emergencies both with emerging novel infectious agents and spreading around the world. Outbreaks in the times when people’s need for information increased. This is where risk communication comes into play. With the information provided during the epidemic, people are made to make informed decisions for themselves and those around them. Informed decisions made by people play a key role in limiting the outbreak. Technological developments since the beginning of the 21st century have led to changes in risk communication. The widespread use of the Internet, mobile phones and social media has enabled the use of new communication technologies in risk communication. Since the beginning of the 21st century, this change can be observed in SARS, influenza (H1N1), zika and ebola outbreaks. This article examines how the risk communication during outbreaks is provided by national and international institutions through social media and the internet, using the literature.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞENOL, Y., AVCI, K. (2020). Salgın iletişiminde sosyal medyanın kullanımı. Journal of Health Sciences and Medicine, Cilt: 3 Sayı: 3, 340–348. https://ajindex.com/articles/907913

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Humanitarian Health Action: Definitions: emergencies. https://www.who.int/hac/about/ definitions/en/. Accessed December 12, 2019
  2. Akın L. Salgın incelmesi ve kontrolü. In: Güler Ç, Akın L, eds. Halk Sağlığı Temel Bilgiler 3
  3. Baskı. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Basımevi, 2015: 1441-54
  4. Last JM. A Dıctıonary of Epıdemıology. 4th editio. New Yor: OXTORD UNIVERSITY PRESS; 2001
  5. Holmes BJ. Communicating about emerging infectious disease: The importance of research. Health Risk Soc 2008; 10: 349-60
  6. Racaniello VR. Emerging infectious diseases. J Clin Invest 2004; 113: 796-8
  7. Veil S, Reynolds B, Sellnow TL, Seeger MW. CERC as a Theoretical Framework for Research and Practice. Health Promot Pract 2008; 9(4_suppl): 26S-34S
  8. World Health Organization. Communicating risk in public health emergencies: A WHO guideline for emergency risk communication (ERC) policy and practice. World Heal Organ. 2017
  9. Abrams EM, Greenhawt M. Risk Communication During COVID-19. J Allergy Clin Immunol Pract 2020; 8: 1791-4. Doi: doi.org/10.1016/j.jaip.2020.04.012 9. WHO. Checklist and Indicators for Monitoring Progress in the Development of IHR Core Capacities in States Parties. Geneva, Switzerland: WHO; 2013. https://www.who.int/ihr/checklist /en/
  10. REYNOLDS B, W. SEEGER M. Crisis and Emergency Risk Communication as an Integrative Model. J Health Commun 2005;10: 43-55
  11. World Health Organization. Risk communication: Frequently asked questions. https://www.who. int/risk-communication/faq/en/. Accessed October 31, 2019
  12. Seeger MW. Best Practices in Crisis Communication: An Expert Panel Process. J Appl Commun Res 2006; 34: 232-44
  13. Abraham T. Lessons from the pandemic: the need for new tools for risk and outbreak communication. Emerg Health Threats J 2011; 4: 7160
  14. Framework IHRCCM. checklist and indicators for monitoring progress in the development of IHR core capacities in States Parties. World Heal Organ http//www who int/ihr/IHR_Monitoring_ Framework_Checklist_and_Indicators pdf. 2013
  15. WHO. World Health Organization Outbreak Communication Planning Guide.; 2008
  16. Härtl G. Novel coronavirus: the challenge of communicating about a virus which one knows little about. East Mediterr J 2013;19(Suppl 1): 26-30
  17. Rubin GJ, Chowdhury AK, Amlôt R. How to Communicate with the Public About Chemical, Biological, Radiological, or Nuclear Terrorism: A Systematic Review of the Literature. Biosecurity Bioterrorism Biodefense Strateg Pract Sci 2012;1