Dergiler / Journal of Computational Design / 2023 / Cilt: 4 Sayı: 1

Mimarlıkta Sayısal Tasarım Pedagojisi Bağlamında Enformel Öğrenme

Informal Learning in the Context of Digital Design Pedagogy in Architecture

Sayfa
1–16
Yayın Tarihi
2023-03-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada, güncel koşul ve ihtiyaçlara uyum sağlaması hedeflenen enformel öğrenme yaklaşımlarıyla temellenen bir sayısal mimari tasarım pedagojisi modeli önerilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Mimarlığın bilgi çağına adaptasyon süreci, araçlar, yöntemler ve bilişsel süreçler bağlamında hızlı bir değişim ile gerçekleşmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sayısal tasarım olarak adlandırılan bu sürecin etkileri, mimari tasarım pedagojisinin de bu yeni tasarım yaklaşımları bağlamında değerlendirilmesini zorunlu kılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada, güncel koşul ve ihtiyaçlara uyum sağlaması hedeflenen enformel öğrenme yaklaşımlarıyla temellenen bir sayısal mimari tasarım pedagojisi modeli önerilmektedir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Enformel Öğrenme · Sayısal Tasarım · Mimarlık Eğitimi

Özet

Mimarlığın bilgi çağına adaptasyon süreci, araçlar, yöntemler ve bilişsel süreçler bağlamında hızlı bir değişim ile gerçekleşmektedir. Sayısal tasarım olarak adlandırılan bu sürecin etkileri, mimari tasarım pedagojisinin de bu yeni tasarım yaklaşımları bağlamında değerlendirilmesini zorunlu kılmaktadır. Bu çalışmada, güncel koşul ve ihtiyaçlara uyum sağlaması hedeflenen enformel öğrenme yaklaşımlarıyla temellenen bir sayısal mimari tasarım pedagojisi modeli önerilmektedir. Çalışma tasarımcı ve tasarım arasındaki süreçlerin eylem ve kavram döngüsündeki etkileşiminin mimarlıktaki sayısal dönüşümlerle nasıl değiştiğinin irdelendiği bir literatür araştırmasıyla başlamaktadır. Bu bölümden elde edilen verilerin, sayısal tasarımın pedagojik modellerinin tasarımcı-tasarım ilişkisinde farklı döngüler içinde olması gerekliliğini vurgulaması sebebi ile, çalışmanın ikinci bölümü, bilinen pedagojik modellerden esnek ve adapte olabilir yapısı ile ayrışarak, yürütücü-öğrenci ilişkisinde alternatif yaklaşımlar sunmasıyla bu araştırmaya katkı koyacağı düşünülen enformel öğrenme üzerine tartışmaların incelenmesi ile devam etmektedir. Bu bölümde aynı zamanda, enformel öğrenmenin ele alınan yönlerinin çalışmanın metodolojisiyle ilişkisi ortaya konularak, çalışma kapsamında geliştirilen modele ilişkin yöntem de açıklanmıştır. Geliştirilen model (i) uzaklaşma - yeniden buluşma; (ii) Fiziksel ve dijital ortamlar arasında gidiş gelişlerin çoğaltılması; (iii) katı modellemeden parametrik ve üretken modellemeye kadar farklı stratejiler olmak üzere üç ana eksenden oluşmaktadır. Modelin COVID-19 pandemisi döneminde, çevrimiçi ve enformel yöntemlere göre birbirini tamamlayan üçlü bir çalıştay dizisi ile test edilme sürecinin anlatıldığı üçüncü bölümü, modelin uygulanabilirliği ve tekrarlanabilirliği bağlamında tartışıldığı sonuç bölümü takip etmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAYRAM, A. K. Ş., GÜZELCİ, O. Z., ALAÇAM, S. (2023). Mimarlıkta Sayısal Tasarım Pedagojisi Bağlamında Enformel Öğrenme. Journal of Computational Design, Cilt: 4 Sayı: 1, 1–16. https://ajindex.com/articles/907790

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Bellman, G., M., & Kelly, L. A. (1997). Create Effective Workshops. American Society for Training and Development (ASTD). Beycan, A. D. O., Kuyrukçu, E. Y., & Kuyrukçu, Z. (2014). Informal Activities in Architecture Training: A Summer School Sample Historical Elmalı Town. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 143, 92 – 98. Blevis, E., Lim, Y. K., Stolterman, E., & Makice, K. (2008). The iterative design of a virtual design studio. Techtrends: A Journal of the Association for Educational Communications and Technology, 52(1), 74–83.
  2. Broadfoot, O., & Bennett, R. (2003). Design Studios: Online? Comparing traditional face-to-face Design Studio education with modern internet-based design studios. Proceedings of The Apple University Consortium Academic and Developers Conference (pp. 1–13). Apple Computer Australia. https://doi.org/10.26190/unsworks/740
  3. Cantürk Akyıldız, E., Özgüven Y., & Şen Bayram A. K. (2020). Atölye 3 Dönüşüm: Tasarım Aracının Tasarım Süreci ile İlişkisi Üzerine Bir Araştırma. Yapı, 459, 54–60.
  4. Ciravoğlu, A. (2003). Mimari tasarım eğitiminde formel ve enformel çalışmalar üzerine. Yapı Dergisi, 257, 43–47. http://www.yapi.com.tr/haberler/mimari-tasarim-egitiminde-formel-ve-enformel-calismalar-uzerine_61061.html
  5. Duarte, J. P., Celani, G., & Pupo, R. (2012). Inserting Computational Technologies in Architectural Curricula. In N. Gu & X. Wang (Eds.), Computational Design Methods and Technologies: Applications in CAD, CAM and CAE Education (pp. 390-411).
  6. IGI Global. Erktin, E., & Soygeniş, S. (2014). Learning by Experiencing the Space: Informal Learning Environments in Architecture Education. Boğaziçi University Journal of Education, 31(1), 81–92.
  7. Halverson, E. R., & Sheridan, K. (2014). The maker movement in education. Harvard educational review, 84(4), 495-504.
  8. Herrera, P. C., Dreifuss-Serrano, C., & Arroyo, M. C. (2019). Latin American universities and digital craft: reaching out to regional development. Proceedings of 2019 IEEE Sciences and Humanities International Research Conference (SHIRCON) (pp. 1–4). IEEE. https://doi.org/10.1109/SHIRCON48091.2019.9024888
  9. İnce, M. & Işır Yarkataş, Ö. (2017). Design Workshops and Their Importance In Contemporary Design Education. Journal of Art and Design, 7(2), 101–122.
  10. Ketizmen Önal, G. (2017). Searching Creativity:(N) On Place Design Workshop. Design and Technology Education: An International Journal, 22(2), 58–82.
  11. Kolarevic, B. (2009). Towards Integrative Design. International Journal of Architectu