Dergiler / Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences / 2020 / Cilt: 5 Sayı: 3

Türkiye’deki Fırat Nehri Drenajından Oxynoemachelius (Teleostei: Nemacheilidae) Türlerinin COI-barkod Bölgesine Dayalı Genetik Tanımlaması ve Filogenetik İlişkileri

Genetic identification and phylogenetic relations of Oxynoemachelius species (Teleostei: Nemacheilidae) from drainage of Euphrates in Turkey based on COI-barcode region

Sayfa
408–418
Yayın Tarihi
2020-09-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmanın sonuçları, COI geninin yaklaşık % 81 başarı oranıyla Oxynoemacheilus türlerinin belirlenmesi ve sınırlandırılması için uygun bir DNA barkod belirleyicisi olabileceğini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, DNA barkodlama tekniği ile Türkiye’nin Fırat nehir havzasındaki Oxynoemacheilus türlerini güvenilir bir şekilde tanımlama yeteneği araştırılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Oxynoemacheilus genusunu temsilen 6 türe ait 167 bireyi barkodlamak için mitokondri sitokrom c oksidaz altünite I' in (COI) barkod bölgesi (627 bp) kullanıldı.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmanın sonuçları, COI geninin yaklaşık % 81 başarı oranıyla Oxynoemacheilus türlerinin belirlenmesi ve sınırlandırılması için uygun bir DNA barkod belirleyicisi olabileceğini göstermektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:167 birey
⚙️Değişkenler:COI · COI · Endemizm

Özet

Bu çalışmada, DNA barkodlama tekniği ile Türkiye’nin Fırat nehir havzasındaki Oxynoemacheilus türlerini güvenilir bir şekilde tanımlama yeteneği araştırılmıştır. Oxynoemacheilus genusunu temsilen 6 türe ait 167 bireyi barkodlamak için mitokondri sitokrom c oksidaz altünite I' in (COI) barkod bölgesi (627 bp) kullanıldı. Kimura 2 parametresine dayalı olarak (K2P), maksimum tür içi ve minimum türlerarası genetik mesafeleri sırasıyla % 0.59 ve % 1.62‘dır. En yakın komşu türler arası mesafeler, ortalama tür içi mesafeden 7 kat daha yüksektir ve belirgin bir DNA barkod aralığı fark edilmiştir. Filogeni tabanlı DNA barkodlama başarısı testine göre komşu-birleştirme fenogramları K2P modeli kullanılarak 1000 seç-bağla replikasyonu ile üretildi ve örneklerin tümünün türlerin taksonomik durumları ile uyumlu olarak kümelendiği belirlenmiştir. MP ve ML filogenileri, Doğu ve Batı Anadolu gruplarına karşılık gelen iki klad içeren bir ortak ağaç topolojisi gösterdi. Bu çalışmanın sonuçları, COI geninin yaklaşık % 81 başarı oranıyla Oxynoemacheilus türlerinin belirlenmesi ve sınırlandırılması için uygun bir DNA barkod belirleyicisi olabileceğini göstermektedir.

Abstract

The present study investigated the ability of DNA barcoding to reliably identify Oxynoemacheilus species in Euphrates River basin of Turkey, known as biodiversity hotspots. The barcode region (627 bp) of the mitochondrial cytochrome c oxidase I (COI) were used to barcode 167 individuals belonging to six Oxynoemacheilus species. Based on Kimura two-parameter (K2P), the intraspecific diversity and minimuminterspecific genetic distance were 0.59% and 1.62% respectively. Nearest neighbor distance was 7-fold higher than maximum intra-specific distance on average and a distinct DNA barcoding gap was observed.According to the phylogeny-based succes test neighbour-joining phenograms were generated with 1000 bootstrap replications using the K2P model and all the specimens clustered in concurrence with the taxonomic status of the species. The MP and ML phylogenies indicated a consensus tree topology containing two cladescorresponding to the geographical origins: Western and Eastern Anatolia groups. The results of present study indicated that the COI gene could be a suitable DNA barcode marker for the Oxynoemacheilus species identification and delimitation with approximately 81% success rate.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

RAKICI, H., AKSU, İ., BEKTAŞ, Y. (2020). Türkiye’deki Fırat Nehri Drenajından Oxynoemachelius (Teleostei: Nemacheilidae) Türlerinin COI-barkod Bölgesine Dayalı Genetik Tanımlaması ve Filogenetik İlişkileri. Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences, Cilt: 5 Sayı: 3, 408–418. https://ajindex.com/articles/907716

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. April, J., Mayden, R.L., Hanner, R.H. and Bernatchez, L. (2011). Genetic calibration of species diversity among North America’s freshwater fishes. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America, 108, 10602–10607.
  2. Aquilino, S.V.L., Tango, J.M., Fontanilla, I.K.C., Pagulayan, R.C., Basiao, Z.U., Perry, S.O. and Quilang, J.P. (2011). DNA barcoding of the ichthyofauna of Taal Lake, Philippines. Molecular Ecology Resource, 11, 612–619.
  3. Ardura, A., Linde, A. R., Moreira, J.C. and Garcia-Vazquez E. (2010). DNA barcoding for conservation and management of Amazonian commercial fish. Biological Conservation, 143, 1438-1443.
  4. Avise, J.C., Neigel, J.E., and Arnold. J. (1984). Demographic influences on mitochondrial DNA lineage survivorship in animal populations. Journal of Molecular Evolution, 20, 99–105. Bektaş. Y., Turan, D., Aksu, İ., Çiftçi, Y., Eroglu, O., Kalayci, G. and Beldüz, A.O. (2017). Molecular phylogeny of the genus Capoeta (Teleostei. Cyprinidae) in Anatolia, Turkey. Biochemical Systematics and Ecology, 70, 80-94
  5. Bingpeng, X, Heshan, L, Zhilan, Z, Chunguang, W, Yanguo, W. and Jianjun, W. (2018). DNA barcoding for identification of fish species in the Taiwan Strait. Plos One, 13, 0198109. Brown, S.D., Collins, R.A., Boyer, S., Lefort, M-C., Malumbres-Olarte, J., Vink, C.J. and Cruickshank, R.H. (2012). Spider: an R package for the analysis of species identity and evolution, with particular reference to DNA barcoding. Molecular Ecology Resources, 12, 562–565. doi: 10.1111/j.1755-0998.2011.03108.x Dayrat, B. (2005). Towards integrative taxonomy. Biological Journal of the Linnean Society, 85, 407–415. Erk’akan, F., Nalbant and T.T. and Özeren, S.C. (2007). Seven new species of Barbatula, three new species of Schistura and a new species of Seminemacheilus (Ostariophsi: Balitoridae: Nemachilinae) from Turkey. Journal of Fisheries International, 2, 69-85. https://doi=jfish.2007.69.85 Erk’akan, F., Özeren and S.C. and Nalbant, T.T. (2008). Two new species of stone loaches from Turkey (Teleostei: Nemacheilidae), Journal of Fisheries International, 3, 115-119. https://doi=jfish.2008.115.119
  6. Freyhof, J., Erk’akan, F., Özeren, C., and Perdices, A. (2011). An overview of the western Palaearctic loach genus Oxynoemacheilus (Teleostei: Nemacheilidae). Ichthyological Exploration of Freshwaters, 22(4), 301-312.
  7. Freyhof, J. and Geiger, M. (2017). Oxynoemacheilus zarzianus, a new loach from the Lesser Zab River drainage in Iraqi Kurdistan