KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Akdeniz İİBF Dergisi / 2020 / Cilt: 20 - Sayı: 2

Türkiye’de Kentsel Büyümenin Mekânsal Olarak Değişen Dinamikleri

Spatially Changing Dynamics of Urban Growth in Turkey

Ümit K. SEYFETTİNOĞLU
Büşra AKIN
Sayfa
239–253
Yayın Tarihi
2020-11-20
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen sonuçlar, tüm illere uygulanacak tek tür politikalar yerine iller bazında farklılaşan politikaların tercih edilmesi gerektiği görüşünü desteklemektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Her bir kent için büyüme dinamiklerinin belirlenmesi ve mevcut politikaların buna göre güncellenmesi hem kentsel gelişimin hem de ulusal ekonomik büyümenin sağlanması açısından önemlidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışma, Türkiye İstatistikî Bölge Birimleri Sınıflandırması (İBBS) Düzey 3 için 2007 ve 2016 yıllarında kişi başına geliri ve nüfus büyümesini açıkladığı düşünülen sosyal ve ekonomik faktörleri incelemektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen sonuçlar, tüm illere uygulanacak tek tür politikalar yerine iller bazında farklılaşan politikaların tercih edilmesi gerektiği görüşünü desteklemektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2007 Verileri
⚙️Değişkenler:Urban Growth · Agglomeration Economies · Regional Inequality

Özet

Her bir kent için büyüme dinamiklerinin belirlenmesi ve mevcut politikaların buna göre güncellenmesi hem kentsel gelişimin hem de ulusal ekonomik büyümenin sağlanması açısından önemlidir. Bu doğrultuda çalışmanın amacı, Türkiye’deki kentlerin büyüme dinamiklerinin açıklanmasıdır. Çalışma, Türkiye İstatistikî Bölge Birimleri Sınıflandırması (İBBS) Düzey 3 için 2007 ve 2016 yıllarında kişi başına geliri ve nüfus büyümesini açıkladığı düşünülen sosyal ve ekonomik faktörleri incelemektedir. Söz konusu faktörlerin mekânsal olarak değişen etkileri, Coğrafi Ağırlıklı Regresyon (CAR) yöntemi aracılığıyla analiz edilmektedir. Elde edilen sonuçlar, tüm illere uygulanacak tek tür politikalar yerine iller bazında farklılaşan politikaların tercih edilmesi gerektiği görüşünü desteklemektedir.

Abstract

Determination of the dynamics of city growth and implementation of proper policies compatible with these dynamics is important for urban development and national economic growth. Thus, aim of this study is to explain the growth dynamics of cities (Nomenclature of Territorial Units for Statistics-NUTS Level 3 regions) in Turkey. The social and economic factors affecting cities’ per capita income and population growth are investigated for 2007 and 2016. Geographically Weighted Regression (GWR) is employed to examine the spatially changing effects of these factors. The results show that the differentiating policies to each city should be preferred instead of uniform policies.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SEYFETTİNOĞLU, Ü. K., AKIN, B. (2020). Türkiye’de Kentsel Büyümenin Mekânsal Olarak Değişen Dinamikleri. Akdeniz İİBF Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 2, 239–253. https://ajindex.com/articles/90454

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Bradley, R., ve Gans, J. S. (1998). “Growth in Australian Cities”. The Economic Record, 74(226), 266–278.
  2. Brunsdon, C., Fotheringham, A. S., ve Charlton, M. E. (1996), “Geographically Weighted Regression: A Method for Exploring Spatial Nonstationarity”, Geographical Analysis, 28(4), 281–298.
  3. Brunsdon, C., Fotheringham, A. S., ve Charlton, M. E (1998), “Geographically Weighted Regression”, Journal of the Royal Statistical Society: Series D (The Statistician), 47(3), 431–443.
  4. Charlton, M., ve Fotheringham, A. S. (2009), “Geographically Weighted Regression (White Paper)”. National Centre for Geo-computation, National University of Ireland, Maynooth. GWR_WhitePaper.pdf. Cheshire, P., ve Carbonaro, G. (1996). “European Urban Economic Growth: Testing Theory and Policy Prescriptions”. Urban Studies, 33(7), 1111–1128.
  5. Clark, J. S., ve Stabler, J. C. (1991). “Gibrat’s Law and the Growth of Canadian Cities”. Urban Studies, 28(4), 635–639.
  6. Cuberes, D. (2011). “Sequential City Growth: Empirical Evidence”. Journal of Urban Economics, 69(2), 229–239.
  7. Eaton, J., ve Eckstein, Zvi. (1997). “City and Growth: Theory and Evidence from France and Japan." Regional Science and Urban Economics, 27(4-5), August, 443-74.
  8. Fotheringham, A. S., Charlton, M. E., ve Brunsdon, C. (2001). “Spatial Variations in School Performance: A Local Analysis Using Geographically Weighted Regression”. Geographical and Environmental Modelling, 5(1), 43–66.
  9. Fujıta, M. (1989). Urban economic theory: land use and city size, Cambridge University Press.
  10. Gao, J., ve Li, S. (2011). “Detecting Spatially Non-Stationary and Scale-Dependent Relationships Between Urban Landscape Fragmentation and Related Factors Using Geographically Weighted Regression”. Applied Geography, 31(1), 292–302.
  11. Gerni, C., Değer, M. K., ve Emsen, Ö. S. (2009). “Provincial Economic Growth in Turkey: Cross-Section Analyses”. İktisat İşletme ve Finans, 24(282), 54–81.
  12. Glaeser, E.L., Kallal, H.D., Scheınkman, J.A., ve Shleıfer, A. (1992). “Growth in Cities”. Journal of Political Economy, 61, 1126-1152.
  13. Glaeser, E. L., Scheinkman, J. A., ve Shleife, A. (1995). “Economic growth in a cross-section of cities”. Journal of Monetary Economics, 36, 117-143.
  14. Goldstein, G.S., ve Gronberg, T.J. (1984). “Economies of scope and economies of agglomeration”. Journal of Urban Economics, 16, 91-104.
  15. Hu, S., Yang, S., Li, W., Zhang, C., ve Xu, F. (2016). “Spatially Non-Stationary Relationships Between Urban Residential Land Price and Impact Factors in Wuhan