Dergiler / Bursa Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi / 2015 / Cilt: 29 Sayı: 1

Defne Yaprağı Artığının Biyoetanol Üretiminde Kullanım Potansiyelinin Araştırılması

Sayfa
87–96
Yayın Tarihi
2015-12-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

En yüksek etanol derişimi ise (4.88 g/L)

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yenilenebilir kaynaklardan elde edilen yakıtlar son on yılda özellikle fosil yakıtların tükenmesi ile ilgili endişeler nedeniyle büyük bir ilgi görmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sürekli artan maliyetler ve işlenmemiş yakıtların kullanımından kaynaklanan çevresel etkiler nedeniyle araştırmalar son yıllarda katlanarak artmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:En yüksek etanol derişimi ise (4.88 g/L)
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Defne yaprağı artığı · biyoetanol · sakkarifikasyon

Özet

Yenilenebilir kaynaklardan elde edilen yakıtlar son on yılda özellikle fosil yakıtların tükenmesi ile ilgili endişeler nedeniyle büyük bir ilgi görmektedir. Sürekli artan maliyetler ve işlenmemiş yakıtların kullanımından kaynaklanan çevresel etkiler nedeniyle araştırmalar son yıllarda katlanarak artmıştır. Mısır, şeker kamışı ya da tahıl danelerinden ticari ölçekte yenilenebilir yakıtlar elde edilebilmesine rağmen, üretim maliyetlerini düşürebilecek hammaddelerin kullanımına ihtiyaç duyulmaktadır. Hammadde toplam üretim maliyetinin önemli bir bölümüne karşılık gelmektedir. Biyokütlenin etanole dönüştürülmesi sürecinde lignoselülozik tabanlı artık maddeler önemli bir kaynaktır. Lignoselülozik tabanlı atıkların yenilenebilir yakıt üretiminde hammadde olarak kullanımı büyük ölçekte ve bölgesel elde edilebilirlik, düşük maliyet ve atık problemlerinin çözülmesi gibi avantajlar içermektedir. Bu çalışmada hammadde olarak uçucu yağı alınmış defne yaprağı artığı kullanılmıştır. Hammaddeye sırasıyla sakkarifikasyon ve fermantasyon işlemleri uygulanmıştır. Sakkarifikasyon işlemi sonucunda elde edilen indirgen şeker miktarı UV-VIS spektrofotometresiyle belirlenmiştir. Fermantasyon işlemi sonucunda elde edilen etanol miktarı GC-MS ile belirlenmiştir. En yüksek indirgen şeker derişimi (11.30 g/L) 75 IU/g substrat Novozyme 188.16 IU/g substrat Celluclast 1.5 L yüklemesinde ve 60C’de elde edilmiştir. En yüksek etanol derişimi ise (4.88 g/L) maya miktarı 10.1 g/L; pH 5.49 ve 37οC’de elde edilmiştir. οC’de elde edilmiştir. En yüksek etanol derişimi ise (4.88 g/L)

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÖYCİNCİK, S., YÜCEL, Y. (2015). Defne Yaprağı Artığının Biyoetanol Üretiminde Kullanım Potansiyelinin Araştırılması. Bursa Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 29 Sayı: 1, 87–96. https://ajindex.com/articles/903377

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Atalay. İ. 2002. Türkiye’nin Ekolojik Bölgeleri. Orman Bakanlığı Yayın No: 163, İzmir, 9 s. Acaroğlu M. 2003.
  2. Alternatif Enerji Kaynakları, Atlas Yayın Dağıtım, ISBN 975 6574 25 9, İstanbul, 359 s. Acaroğlu M. ve Aydogan, H., 2012. Biofuels energy sources and future of biofuels energy in Turkey. Biomass and Bioenergy, 36, 69-76. Ar F.F. 2007. İkinci Kuşak Biyoyakıtlar-Biyorafineriler. Biyoyakıtlar ve Biyoyakıt Teknolojileri Sempozyumu, TMMOB Yayınları, Ankara, s.195-202.
  3. Balat M., Balat, H. ve Öz, C. 2008. Progress in bioethanol processing. Progress in Energy and Combustion Science, 34: 551–573. Balat M. 2011. Production of bioethanol from lignocellulosic materials via the biochemical pathway. Energy Conversion and Management, 52(2): 858-875.
  4. Bayrakcı A.G. ve Koçar, G., 2012. Utilization of renewable energies in Turkey’s agriculture. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 16: 618-633.
  5. Cara C., Ruiz E., Ballesteros M., Manzanares P., Negro J. M. ve Castro E., 2008. Production of fuel ethanol from steam explosion pretreated olive tree pruning. Fuel, (87): 692-700.
  6. Cheng J ve Timilsina, G. 2011. Status and barriers of advanced biofuel Technologies. Renewable Energy, 36(12): 3541-3549.
  7. Chen M, Zhao J ve Xia L. 2008. Enzymatic hydrolysis of maize straw polysaccharides for the production of reducing sugars. Carbohydrate Polymers, 71: 411-415. Hatunoğlu E.E. 2010. Biyoyakıt Politikalarının Tarım Sektörüne Etkileri. Devlet Planlama Teşkilatı (DPT), Yayın No: 2814, Ankara, 189 s. İçöz E, Tuğrul K.M. ve Saral A. 2009. Research on ethanol production and use from sugar beet in Turkey. Biomass and Bioenergy 33: 1-7.
  8. Lee W.S., Chena I.C., Changa C.H. ve Yanga, S.S. 2012. Bioethanol production from sweet potato by co-immobilization of saccharolytic molds and Saccharomyces cerevisiae. Renewable Energy 39: 216-222.
  9. Li H., Kim N., Jiang M., Kang J. ve Chang H., 2009. Simultaneous saccharification and fermentation of lignocellulosic residues pretreated with phosphoric acid–acetone for bioethanol production. Bioresource Technology, 100(13): 3245-3251.
  10. Li Z., Liu, Y., Liao, W., Chen, S. ve Zemetra, R.S. 2011. Bioethanol production using genetically modified and mutant wheat and barley straws. Biomass and Bioenergy, 35: 542-548. Miller G. L., 1959. Use of dinitrosalicylic acid regent for determination reducing sugar. Analytical Chemistry. 31: 426–428. Nigam J.N. 2001. Ethanol production from wheat straw hemicellulose hydrolysate by Pichia stipitis. Journal of Biotechnology,