Dergiler / Bahri Dağdaş Bitkisel Araştırma Dergisi / 2021 / Cilt: 10 Sayı: 1

Farklı Gelişme Dönemlerindeki Üç Bozkır Otu Fenotipinin Yem Değerleri

The Feed Values of Three Forage Kochia Phenotypes at Different Growth Periods

Sayfa
57–63
Yayın Tarihi
2021-06-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonuçlarına göre Orta Anadolu için kuru yem periyodu içerisinde yer alan Temmuz ayında bozkır otu hayvanlara 4. kalite sınıfında yem sağlaması sebebiyle kurak alanlardaki meralardan yem elde etmede bozkır otunun ön plana çıktığını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bozkır otu Türkiye’nin florasında doğal olarak yetişen çalı türlerinden biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kırmızı, yeşil ve geçit tipi olarak adlandırılan üç bozkır otu genotipinin çiçeklenme (Temmuz), tohum bağlama (Eylül) ve tohum olgunluğu (Kasım) büyüme dönemlerindeki yem değeri incelenmiştir. 2018 yılında yapılan bu çalışma tesadüf bloklarında bölünmüş parseller deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak yürütülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonuçlarına göre Orta Anadolu için kuru yem periyodu içerisinde yer alan Temmuz ayında bozkır otu hayvanlara 4. kalite sınıfında yem sağlaması sebebiyle kurak alanlardaki meralardan yem elde etmede bozkır otunun ön plana çıktığını göstermektedir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2018 Verileri
⚙️Değişkenler:ADF · bozkır otu (Bassia prostrata) · ham protein

Özet

Bozkır otu Türkiye’nin florasında doğal olarak yetişen çalı türlerinden biridir. Bu çalışmaya konu alınan üç bozkır otu genotipi Konya ilindeki meralardan toplanmıştır. Kırmızı, yeşil ve geçit tipi olarak adlandırılan üç bozkır otu genotipinin çiçeklenme (Temmuz), tohum bağlama (Eylül) ve tohum olgunluğu (Kasım) büyüme dönemlerindeki yem değeri incelenmiştir. 2018 yılında yapılan bu çalışma tesadüf bloklarında bölünmüş parseller deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Araştırmada kuru madde, kül, ham yağ, ham protein, NDF, ADF ve ADL oranları belirlenmiş ve NDF ve ADF değerleri kullanılarak Göreceli Yem Değeri (GYD) hesaplanmıştır. Araştırma sonucuna göre, bozkır otunun biçim dönemine ait kuru madde oranı %55.07 ve %61.78 arasında, ham protein oranı %9.22 ve %9.75 arasında değişmektedir. En yüksek NDF oranı ortalama olarak %64.35 ile tohum olgunluğu döneminde elde edilmiş iken en yüksek ADF değeri ortalama olarak %44.28 ile çiçeklenme döneminden elde edilmiştir. Temmuz (14.56%) ve Kasım (13.16%) aylarında elde edilen ADL, en yüksek ADL değeridir ve bu değerler istatistiki olarak aynı grupta yer almaktadırlar. Eylül ayında (tohum bağlama döneminde) bozkır otunun göreceli yem değerinin (92.2) diğer aylardaki yem kalitesinden yüksek olduğu belirlenmiştir. Geçit tipi, Temmuz ayındaki kuru yem periyodu döneminde diğer tiplerden daha yüksek kaliteli yem sunduğu ifade edilebilir. Araştırma sonuçlarına göre Orta Anadolu için kuru yem periyodu içerisinde yer alan Temmuz ayında bozkır otu hayvanlara 4. kalite sınıfında yem sağlaması sebebiyle kurak alanlardaki meralardan yem elde etmede bozkır otunun ön plana çıktığını göstermektedir.

Abstract

Forage kochia is one of the shrub species naturally growing in the flora of Turkey. The three kochia genotypes included in this study were collected from the pastures of Konya province. We investigated the feeding values of three kochia genotypes namely; red, green and intermediate forms at various growth stages; flowering (July), seed setting (September) and seed ripening (November). The research was designed in Split Plots in Randomized Block Design with three replications in 2018. We analyzed the Dry Matter, Ash, Ether Extract, Crude Protein, NDF, ADF, and ADL. Out of the figures we derived from the laboratory analyses we figured out the Relative Feed Value (RFV) using NDF and ADF. According to the result DM percentage ranged between 55.07% and 61.78%, crude protein percentage between 9.22% and 9.75% depending on the cutting periods. Maximum NDF value was obtained in seed ripening stage with an average of 64.35% while the maximum ADF value was obtained in bloom stage with an average of 44.28%. The ADL received from July (i.e., 14.56%) and November (i.e., 13.16%) was the maximum ADL value, and these values were statically in the same group. The RFV of forage kochia in September (Seed Settings) is higher quality (i.e., 92.2) than other periods. We can express that the Intermediate phenotype during the dry feed period in July provides higher feed quality than the two phenotypes. The research results show that forage kochia stands out by obtaining feed from rangelands in drought areas because of delivering the 4th quality standard to livestock in July, which is in the dry feed period for Central Anatolian.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ACAR, R., İNAL, F., KOYUN, N. K., KAHRAMAN, O., ÖZBİLGİN, A. (2021). Farklı Gelişme Dönemlerindeki Üç Bozkır Otu Fenotipinin Yem Değerleri. Bahri Dağdaş Bitkisel Araştırma Dergisi, Cilt: 10 Sayı: 1, 57–63. https://ajindex.com/articles/902580

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. Acar, R. (2013). The importance of forage kochia (Kochia prostrata (L.) Schrad.) in KOP Natural Areas and advantages of its use in rangeland breeding. I. KOP Bölgesel Kalkınma Sempozyumu Bildiri Kitabı,14-16 Novemer 2013
  2. Konya, Turkey (In Turskish). Acar, R., Demiryürek, M., Okur, M., Bitgi, S. (2011). An investigation of artificial pasture establishment under dryland conditions. African Journal of Biotechnology 10(5), 764-769. DOI: 10.5897/AJB10.1670. Acar, R., Koç, N. (2019). The determination of yield and some yield components of different forage kochia (Kochia prostrata (L.) Schrad.) phenotypes collected and grown from natural areas. Fresenius Environmental Bulletin, 28(2A), 1429-1433.
  3. Acar, R., Özköse, A. (2012). Importance of Kochia prostrata (L.) Schrad in arid and semi arid regions for livestock feeds. Options Méditerranéennes. Série A, Séminaires Méditerranéens, (102), 375-379. http://om.ciheam.org/article.php?IDPDF=6961.
  4. Acar, R., Ozkose, A., Isik, S., Acar, B. (2016). Yield performance of forage kochia with different stem color under water shortage konya province of Turkey. International Journal of Agriculture and Economic Development, 4(1), 21-26. AOAC, (2003). Official methods of analysis of the association of official’s analytical chemists. 17th edn. Association of official analytical chemists, Arlington, Virginia. Aygün, C., Olgun, M. (2015). The observation criteria belonging to shrub and bushy plants. (Çalı ve Çalımsı Bitkilere ait Gözlem Kriterleri). Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ISBN: 978-605-68346-0-8, Eskişehir (In Turkish). Babalık, A. A. (2008). Relationship between, soil properties and topographic factors with vegetation structure of the pastures of Isparta region (Isparta yöresi meralarının vejetasyon yapısı ile toprak özellikleri ve topoğrafik faktörler arasındaki ilişkiler). (PhD theseis). Süleyman Demirel University, 164 p. Isparta. Güney, M., Bi̇ngöl, N., Aksu, T. (2016). Relative Feed Value (RFV) and Relative Forage Quality (FRQ) used in the classification of forage quality. Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, 11(2), 254-258. DOI: 10.17094/avbd.50526 (In Turkish). Gür, M., Şen, C. (2016). Some properties of the vegetation on grazing, protected and abandoned natural rangelands. Journal of Tekirdag Agricultural Faculty 13(01), 61- 69. (In Turkish). Koç, N., Korkmaz, A., Gülcan, K., Aracena Santos, P. (2020). The comparison of chemical content in leave and stem of atriplex canescens and kochia prostrata. Ulus