KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Journal of Nursology / 2008 / Cilt: 11 Sayı: 4

ALZHEİMER HASTASI VE AİLELERİ İLE İLETİŞİM

Gül ÜNSAL BARLAS
Nevin ONAN
Sayfa
105–111
Yayın Tarihi
2010-02-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makale, alzheimer hastası ve ailesi ile iletişim üzerine odaklanmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Alzheimer, yaşlılık ve öncesi en çok görülen bunama nedenlerinden biri olup genellikle sinsi başlayan, ilerleyici olan ve zihinsel işlevlerde, bellek, yargılama, algılama ve soyut düşünmede ağır yetersizliklerin söz konusu olduğu bir beyin hastalığıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Alzheimer tanısı konmuş hastanın davranışlarında bozulma ve yaşamını tek başına sürdüremeyecek duruma gelmesi aile içi rollerde değişime neden olarak aile bireylerini olumsuz etkiler ve bu bağlamda hastanın aile desteğine gereksinimi vardır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makale, alzheimer hastası ve ailesi ile iletişim üzerine odaklanmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alzheimer hastası ve aile · hemşire · iletişim

Özet

Alzheimer, yaşlılık ve öncesi en çok görülen bunama nedenlerinden biri olup genellikle sinsi başlayan, ilerleyici olan ve zihinsel işlevlerde, bellek, yargılama, algılama ve soyut düşünmede ağır yetersizliklerin söz konusu olduğu bir beyin hastalığıdır. Hastalarda fiziksel sorunların yanı sıra, sıklıkla donukluk ve ilgi kaybı, dolaşma, oryantasyon bozukluğu, ilgi odağı olma isteği ve düşkünlük, öfke ve saldırganlık gibi davranış sorunları ile kişisel bakım, beslenme ve eliminasyon ile ilgili sorunlar görülür. Alzheimer tanısı konmuş hastanın davranışlarında bozulma ve yaşamını tek başına sürdüremeyecek duruma gelmesi aile içi rollerde değişime neden olarak aile bireylerini olumsuz etkiler ve bu bağlamda hastanın aile desteğine gereksinimi vardır. Hastanın tanı, tedavi ve bakım giderleri aile için yük oluşturabilir. Aile bireylerinde kronik yorgunluk, öfke, çatışma, sosyal çevre kaybı ve depresyon gelişebilir. Hastanın ailede yarattığı bu sıkıntılar iyi bir hasta aile ilişkisi, sosyal ve ekonomik destek ve uygun başa çıkma yollarını kullanmakla azaltılabilir. Bu makale, alzheimer hastası ve ailesi ile iletişim üzerine odaklanmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BARLAS, G. Ü., ONAN, N. (2010). ALZHEİMER HASTASI VE AİLELERİ İLE İLETİŞİM. Journal of Nursology, Cilt: 11 Sayı: 4, 105–111. https://ajindex.com/articles/899302

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. KAYNAKLAR Alzheimer Vakfı (2006). Alzheimer Hastalığı Destek Seti. Alzheimer Vakfı Yayınları,
  2. İstanbul.
  3. Aştı N (1998). Demanslının Evde Bakımı ve Aileler İçin Başa Çıkma Yolları. I. Ulusal Evde Bakım Kongresi Kitabı. M.Ü. Teknik Eğitim Fakültesi Matbaa Birimi, İstanbul, 193-200.
  4. Aştı N (1997). Demans ve Başa Çıkma Yolları El Kitabı. Özen Dizgi, İstanbul. Baltaş Z (200). Sağlık Psikolojisi Halk Sağlığında Davranış Bilimleri. Remzi Kitabevi, İstanbul, 282-283.
  5. Bayraktar E (1997).
  6. Deliryum, Demans, Amnestik ve Diğer Kognitif Bozukluklar. Psikiyatri Temel Kitabı (ed: C. Güleç, E. Köroğlu). Cilt I. Hekimler Yayın Birliği. Ankara, 221-256.
  7. Brodaty H (1998). İnterventions with caregivers. Alzheimer Insights 4(4):4-6.
  8. Brodaty H (1999). İnterventions with caregivers. Alzheimer Insights Special Edition:8-10.
  9. Cassimjee N, Stuart AD, Marchetti-Mercer M (2005). Non-cognitive disturbances and patient characteristics: prevalence and relationship in alzheimer’s disease. South African Journal of Psychology 35(2):225– 243. Croog SH, Burleson JA, Sudılovsky A et al. (2006). Spouse caregivers of alzheimer patients: problem responses to caregiver burden. Aging & Mental Health 10(2): 87– 100. Cunningham C, Archibald C (2006). Supporting people with dementia in acute hospital settings. Nursing Standard 20 (43):51-55.
  10. Ertan T (2002). Yaşlılarda En Sık Karşılaşılan Psikiyatrik Sorunlar ve Tedavi yaklaşım İlkeleri. Psikiyatrinin Birinci Basamak Boyutu (ed: G. Özgen, T. Aker). 5US Yayınları,
  11. İstanbul.
  12. Farcnik K, Persyko MS (2002). Assessment, measures and approaches to easing caregiver burden in alzheimer’s disease. Drugs Aging 19 (3): 203-215.
  13. Gilleard CJ (2000). Is alzheimer’s disease preventable? A review of two decades of epidemiological research. Aging & Mental Health 4(2): 101- 118. Holston EC, Schutte DL (2004). The clinical utility of genetic information in the care of persons with alzheimer’s disease. Medsurg Nursing 13(6):415-419.
  14. Kum N (1996). Organik Ruhsal Bozukluklar. Psikiyatri Hemşireliği El Kitabı (ed: N.Kum). Vehbi Koç Vakfı Yayınları No:13. Birlik Ofset Ltd. Şti. İstanbul, 67-81.
  15. Machado LMS (2005). Progressive to acute social and psychosocial introversion features and behaviors toward alzheimer's process. Journal of World Health & Societal Politics 2(1):1-13.
  16. Magnuson S (1999). Strategies to help students whose grandparents have Alzheimer's disease. Professional School Counseling 2(4):14-19.
  17. Mittelman MS, William EC, Olivio JMA et al. (2006). Improving caregiver