Dergiler / OPUS Toplum Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 15 Sayı: 21

Y Kuşağı Gençlerin Huzurevinde Kalmayı Tercih Etme Eğilimleri: Nevşehir Örneği

The Tendency of the Youth to Prefer to Stay in a Nursing Home: The Case of Nevşehir

Sayfa
535–554
Yayın Tarihi
2020-01-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonucunda yaşam memnuniyet puan ortalaması yüksek olan katılımcılarda ihtiyaç halinde huzurevini tercih etme eğiliminin daha az olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada Y kuşağı gençlerin yaşlılıklarında huzurevinde kalmayı tercih etme eğilimlerini incelenmektedir; bu amaçla gençlerin huzurevinde kalma ya da kalmama yönündeki isteklerinin başlıca gerekçelerine ve bu eğilimleri ile yaşam memnuniyeti arasındaki ilişkiye odaklanılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ayrıca bu çalışmada cinsiyet, gelir ve mezun olunan lise türü gibi değişkenlerin yaşam memnuniyetine etkisini belirlemek hedeflenmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonucunda yaşam memnuniyet puan ortalaması yüksek olan katılımcılarda ihtiyaç halinde huzurevini tercih etme eğiliminin daha az olduğu tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2019 · 775 katılımcı
⚙️Değişkenler:Gençlik Sosyolojisi · Huzurevi · Yaşam Memnuniyeti

Özet

Bu çalışmada Y kuşağı gençlerin yaşlılıklarında huzurevinde kalmayı tercih etme eğilimlerini incelenmektedir; bu amaçla gençlerin huzurevinde kalma ya da kalmama yönündeki isteklerinin başlıca gerekçelerine ve bu eğilimleri ile yaşam memnuniyeti arasındaki ilişkiye odaklanılmıştır. Ayrıca bu çalışmada cinsiyet, gelir ve mezun olunan lise türü gibi değişkenlerin yaşam memnuniyetine etkisini belirlemek hedeflenmektedir. Nicel araştırma deseni ile betimleyici bir kesitsel araştırma yürütülmüştür. Araştırma, Şubat ve Mart 2019 tarihleri arasında Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesinde lisans eğitimine kayıtlı 18-27 yaş grubunda 775 katılımcı ile yapılmıştır. Araştırma sonucunda yaşam memnuniyet puan ortalaması yüksek olan katılımcılarda ihtiyaç halinde huzurevini tercih etme eğiliminin daha az olduğu tespit edilmiştir. Araştırmada gençlerin yaşam memnuniyeti ölçeği puanlarının cinsiyete göre anlamlı farklılık göstermediği saptanmıştır. Ailesinin aylık ortalama gelirini 3250 TL ve üzeri olduğunu söyleyenlerin, 1700 TL ve aşağısı olduğunu söyleyenlere oranla daha yüksek yaşam doyumuna sahip oldukları tespit edilmiştir. Ayrıca İmam Hatip Lisesi mezunu gençlerin Düz Lise mezunu gençlerden daha yüksek yaşam memnuniyetine sahip oldukları saptanmıştır. Elde edilen bulgular literatür ekseninde tartışılmıştır.

Abstract

In this study, it is aimed to examine the tendency of generation Y to prefer to stay in a nursing home when they get older. It focuses on the main reasons why young people want to stay in nursing homes, and the relationship between these tendencies and life satisfaction. In addition, it is aimed to determine the effect of demographic variables such as gender, income and high school group on life satisfaction of them. A descriptive cross-sectional study was conducted with quantitative research design. The research was conducted between February and March 2019 with 775 people in the 18-27 age group enrolled in undergraduate education at Nevşehir Hacı Bektaş Veli University. As a result of the study, it was found that the tendency to prefer a nursing home is less among the participants with high average life satisfaction score. In the study, it was found that the scores of life satisfaction scale of the youth did not show statistically significant difference according to gender. Participants who belong to a family with the average monthly income of 3250 TL and above have a higher life satisfaction than the participants with an average monthly income of 1700 TL and low. In addition, it was found that participants who graduated from Imam Hatip High School have higher life satisfaction than those who graduated from other High Schools. The findings were discussed within the regard of the related literature.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KURTKAPAN, H. (2020). Y Kuşağı Gençlerin Huzurevinde Kalmayı Tercih Etme Eğilimleri: Nevşehir Örneği. OPUS Toplum Araştırmaları Dergisi, Cilt: 15 Sayı: 21, 535–554. https://ajindex.com/articles/896519

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Aközer, M., Görgün-Baran, A., Kalaycıoğlu, S. Özler, G. Nuhrat, C.R., Ortaç A. … ve Maran, T. (2011). Türkiye’de yaşlılık dönemine ilişkin beklentiler. Ankara: Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Aile ve Toplum Hizmetleri Genel Müdürlüğü Yayınları.
  2. Alperen M. (2013). Sosyo-ekonomi statü açısından yaşlıların aile ilişkileri: Ankara Keçiören örneği. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi,
  3. Konya, Türkiye. Avşaroğlu, S., Deniz, M. E., ve Kahraman, A. (2005). Teknik öğretmenlerde yaşam doyumu iş doyumu ve mesleki tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14, 115-129.
  4. Balcı, Ş. ve Koçak, M. C. (2017). Sosyal medya kullanımı ile yaşam doyumu arasındaki ilişki: üniversite öğrencileri üzerinde bir araştırma. Öztürk, G. ve Eken, İ. (Eds.). 1. Uluslararası İletişimde Yeni Yönelimler Konferansı içinde (34-46), Ankara:
  5. Nobel Yayıncılık Bayhan, V. (2014). Milenyum veya (Y) kuşağı gençliğinin sosyolojik bağlamı. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 2(2), 3, 8-25.
  6. Bilge, U., Elçioğlu, Ö., Ünalacak, M. ve Ünlüoğlu, İ. (2014). Türkiye’de yaşlı evde bakım hizmetleri. Euras J FamMed, 3(1), 1-8.
  7. Cirhinlioğlu, F. G. ve Ok, Ü. (2010). İnanç ya da dünya görüşü biçimleri ile intihara yönelik tutum, depresyon ve yaşam doyumu arasındaki ilişkiler. CumhuriyetÜniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 34, 1-18.
  8. Dağlı, A. ve Baysal, N. (2016). Yaşam doyumu ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15(59), 1250-1262.
  9. Diener, E. (1984). Subjectivewell-being. PsychologicalBulletin 95(3), 542-575.
  10. Diener, E. D., Emmons, R. A., Larsen, R. J. ve Griffin, S. (1985). The satisfactionwith life scale. Journal of PersonalityAssessment, 49(1), 71-75.
  11. Ergin, A., Hatipoğlu, C., Bozkurt, A. İ., Bostancı, M., Atak, B. M., Kısaoğlu, S.,. ve Karasu, E. (2011). Tıp fakültesi öğrencilerinin yaşam doyumu ve öz-bakım gücü düzeyleri ve etkileyen faktörler. Pamukkale Tıp Dergisi, (3), 144-151.
  12. Görgün Baran, A., Kalınkara, V., Aral, N., Akın, G., Baran G. ve Özkan, Y. (2005). Yaşlı ve aile ilişkileri: Ankara örneği. Ankara: Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü Yayınları, Yayın No: 127. Kalınkara, V. (2000). Yaşlılıkta sosyal katılım ve kent hizmetleri. Erkan, G. ve Işıkhan, V. (Eds.) Antropoloji ve Yaşlılık, içinde (ss. 77-86). Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Hizmetler Yüksekokulu Yayınları.
  13. Kalaycıoğlu, S. ve Rittersberger -Tılıç, H. (2001). Yaşlı ve genç kuşaklararasında sosyal,